Stołeczne Centrum Sportu Aktywna Warszawa ogłosiło wybór wykonawcy hali sportowej w ramach drugiego etapu modernizacji Ośrodka Nowa Skra. Jeśli decyzja się uprawomocni, prace przy ul. Wawelskiej rozpoczną się jeszcze w pierwszej połowie roku. Realizacja inwestycji potrwa blisko dwa i pół roku od momentu podpisania umowy.

Ośrodek Nowa Skra, zarządzany przez Stołeczne Centrum Sportu Aktywna Warszawa, to nowoczesny kompleks sportowo-rekreacyjny przy ul. Wawelskiej 5 na warszawskiej Ochocie. Obiekt stanowi część rozległego terenu rekreacyjnego połączonego z Polem Mokotowskim, tworząc jeden z najważniejszych obszarów aktywności sportowej w stolicy.

Trzyetapowa modernizacja ośrodka ma na celu stworzenie ogólnodostępnej, nowoczesnej przestrzeni do uprawiania sportu, rekreacji i wypoczynku, zgodnej z miejscowym planem zagospodarowania i odpowiadającej potrzebom mieszkańców Warszawy.

Wykonawca hali sportowej Nowej Skry. Rozstrzygnięcie przetargu

Przetarg ogłoszono 7 listopada 2025 roku, a oferty otwarto 3 lutego 2026 roku. W postępowaniu złożono cztery propozycje:

• MIRBUD S.A. z ofertą na kwotę 237 599 099,99 zł,
• konsorcjum NDI S.A. jako lider oraz NDI SOPOT S.A. jako członek z ofertą 265 799 222,73 zł,
• Skanska S.A. z ofertą 276 745 080,00 zł,
• BUDIMEX S.A. z ofertą 304 716 105,29 zł.

20 marca 2026 roku Aktywna Warszawa wybrała ofertę MIRBUD S.A. jako najkorzystniejszą.

Jeśli decyzja nie zostanie zaskarżona do Krajowej Izby Odwoławczej, rozpoczęcie prac budowlanych planowane jest na pierwszą połowę 2026 roku. Przewidywany czas realizacji inwestycji wynosi 810 dni, czyli niespełna dwa i pół roku od podpisania umowy.

Nowoczesna hala w drugim etapie modernizacji

Drugi etap inwestycji obejmuje budowę hali sportowej dla sześciu tysięcy widzów. Obiekt ma umożliwiać przede wszystkim organizację zajęć sportowych oraz rozgrywek w koszykówce i siatkówce.

Najważniejsze parametry projektowanej hali to dwie kondygnacje nadziemne i dwie podziemne, powierzchnia użytkowa wynosząca około 9 800 metrów kwadratowych oraz kubatura 88 155 metrów sześciennych. Trybuny pomieszczą łącznie sześć tysięcy widzów. W obiekcie znajdzie się pełne zaplecze techniczne, w tym szatnie, sanitariaty, magazyny oraz strefy obsługi wydarzeń. Przewidziano także parking zewnętrzny dla uczestników wydarzeń i gości.

Nowe życie dawnej Skry. Dotychczasowe działania

Pierwszy etap modernizacji objął rewitalizację terenu o powierzchni około 11 hektarów, co stanowi największy zakres prac w całym procesie unowocześniania kompleksu.

Na terenie ośrodka powstał nowoczesny stadion treningowy kategorii VA, przystosowany do codziennych treningów oraz organizacji zawodów lekkoatletycznych, w tym mistrzostw Polski w biegach długich, mityngów oraz zawodów lokalnych i szkolnych. Utworzono również strefę rzutni z pełnym zapleczem do konkurencji takich jak rzut młotem, oszczepem czy pchnięcie kulą.

Zmodernizowano także boisko do rugby, przygotowane zgodnie z wymogami profesjonalnych drużyn, a jednocześnie dostępne dla amatorów. Powstał budynek zaplecza sportowego z szatniami, sanitariatami, biurami i pomieszczeniami technicznymi.

Całość uzupełnia zrewitalizowany teren parkowy z nowymi alejkami, nasadzeniami oraz stawem, który naturalnie łączy Ośrodek Nowa Skra z Polem Mokotowskim.

Pałac Brühla w filmie dokumentalnym

Odbudowa zachodniej pierzei Placu Piłsudskiego zakłada przywrócenie zniszczonych podczas wojny Pałacu Saskiego i Pałacu Brühla, a także trzech kamienic przy ulicy Królewskiej. Obecnie trwają przygotowania do ostatniego etapu prac archeologicznych na terenie Pałacu Brühla, który niemiecki okupant wysadził w powietrze 18 grudnia 1944 roku.

Pierwszy etap badań archeolodzy przeprowadzili w 2023 roku. Były to pierwsze tak szeroko zakrojone prace na tym terenie od czasu powojennego uprzątnięcia ruin. Ich przebieg oraz odkrycia zostały zarejestrowane przez kamerę. Właśnie z tych materiałów powstał film dokumentalny, który prezentuje tysiące artefaktów wydobytych z ziemi oraz opowieści specjalistów przybliżających historię pałacu.

Przez niespełna godzinę widzowie poznają dzieje tego miejsca od XVII wieku po czasy współczesne. W materiale pojawiają się także archiwalne ujęcia międzywojennej Warszawy oraz Pałacu Brühla. W filmie wypowiadają się m.in. Alina Barczyk, Artur Bojarski, Wojciech Borkowski, Maciej Grabowski, Michał Grabowski, Marzenna Kasprzycka, Tomasz Leszkowicz, Jerzy S. Majewski, Grzegorz Mika, Adam Perłakowski, Adrian Sobieszczański, Anna Maria Wierzbicka i Wojciech Wółkowski.

Archeolodzy odkrywają skarby spod ziemi

Po wygrodzeniu terenu i zabezpieczeniu go przez saperów w czerwcu i lipcu 2023 roku archeolodzy rozpoczęli kilkumiesięczne prace między reliktami Pałacu Saskiego a ulicą Wierzbową. Przez pół roku krok po kroku odsłaniali kolejne warstwy dawnego dziedzińca pałacowego oraz pozostałości oficyn, kordegard i XIX-wiecznej kamienicy.

Każda kolejna warstwa przynosiła nowe znaleziska. W sumie archeolodzy wydobyli i zadokumentowali blisko dziesięć tysięcy artefaktów. Badania pozwoliły również zweryfikować wcześniejsze analizy wykonane przy użyciu nowoczesnych technologii geofizycznych.

Do najbardziej spektakularnych odkryć należy połowicznie zachowana rzeźba „Chwała”, niezwykle podobna do tej, która do dziś stoi w głównej alei Ogrodu Saskiego. Wśród znalezisk znalazł się także szklany gładzik używany do wygładzania lnu. O emocjach towarzyszących odkrywaniu takich przedmiotów oraz o zagadkach, jakie kryją niektóre artefakty, archeolodzy opowiadają właśnie w filmie „Z ruin Warszawy: Pałac Brühla”.

Historia pałacu przy ulicy Wierzbowej

Historia tego miejsca zaczęła się w latach czterdziestych XVII wieku, gdy powstał tu pałac dla wojewody sandomierskiego Jerzego Ossolińskiego. Budowla zachwycała bogactwem dekoracji, reprezentacyjną fasadą ozdobioną posągami królów oraz nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi. W pałacu działały między innymi dwie windy, co w tamtych czasach było w Warszawie prawdziwą nowością.

W połowie XVIII wieku rezydencję przejął Henryk Brühl, saski minister i bliski współpracownik Augusta III. To właśnie od jego nazwiska pałac wziął swoją nazwę. Brühl zlecił rozbudowę i przebudowę rezydencji. Powstały mansardowe dachy, bogate dekoracje rzeźbiarskie oraz ogrody, a dziedziniec podzielono na dwie części.

Kolejne zmiany nastąpiły pod koniec XVIII wieku pod kierunkiem Dominika Merliniego. W różnych okresach pałac był siedzibą Ambasady Rosyjskiej, a po rozbiorach również władz pruskich i francuskich.

Ostatnia wielka przebudowa odbyła się w latach trzydziestych XX wieku. Po wyprowadzce Centralnego Urzędu Telegrafu do pałacu przeniosło się Ministerstwo Spraw Zagranicznych odrodzonej Rzeczypospolitej. Projekt Bohdana Pniewskiego przywrócił elewacji XVIII-wieczny charakter i stworzył reprezentacyjne wnętrza dla dyplomacji oraz ministra Józefa Becka.

Od strony południowej powstał wówczas modernistyczny pawilon Becka, który umożliwiał przyjmowanie zagranicznych gości na najwyższym poziomie. Jednym z pierwszych był rumuński król Karol II. Niestety już kilka lat później pałac przejęli naziści. W czasie okupacji mieściła się tu siedziba gubernatora dystryktu warszawskiego Ludwiga Fischera. W grudniu 1944 roku budynek został wysadzony w powietrze i zamienił się w ruinę.

Dziś jego historia znów wraca na światło dzienne dzięki pracy archeologów i historyków. Film „Z ruin Warszawy: Pałac Brühla” pozwala zobaczyć nie tylko efekty ich badań, lecz także niezwykłe przedmioty wydobyte spod ziemi w samym sercu stolicy.

Materiał można obejrzeć na platformie TVP VOD.

Tytuł: Z RUIN WARSZAWY 

Link: https://vod.tvp.pl/filmy-dokumentalne,163/z-ruin-warszawy,2732242  

Nowości w Romie, Studio i Polonii

W Teatrze Studio od 6 marca można oglądać „Małą empirię”, czyli monodram Eweliny Żak w reżyserii Anny Ilczuk, oparty na książce Katarzyny Sobczuk. Teatr Muzyczny Roma zaprasza natomiast na Nową Scenę na „Portret Doriana Graya”. Premiera tego jednoaktowego spektaklu baletowego inspirowanego powieścią Oscara Wilde’a odbyła się 7 marca.

Na afiszu Teatru Polonia pojawił się również nowy tytuł. „Co po Grace?” w reżyserii Krzysztofa Dracza, który występuje także w jednej z ról, to opowieść łącząca emocje, humor i nadzieję. Spektakl pokazuje, co pozostaje, gdy życie przynosi nieoczekiwane zmiany. Premiera odbyła się 15 marca.

Ponadczasowa klasyka

W sobotę 14 marca w Teatrze Powszechnym odbyła się premiera „Trojanek” według Eurypidesa w reżyserii Aleksandry Bielewicz. Spektakl z muzyką na żywo opowiada o doświadczeniu wojny, żałobie, gniewie oraz próbie wyjścia z roli ofiary.

Teatr Dramatyczny przygotowuje natomiast nową inscenizację „Lalki” Bolesława Prusa. Reżyser Mikita Iłynczyk oraz dramaturg Goran Injac interpretują powieść przez pryzmat realiów politycznych końca XIX wieku. Premiera została zaplanowana na 20 marca.

Dzień później, na Scenie 20 Teatru Ateneum, odbędzie się premiera „Chamowa” Mirona Białoszewskiego w reżyserii Mikołaja Grabowskiego. Spektakl ma wyróżniać się energią sceniczną oraz wyrazistym aktorstwem. Istotnym elementem przedstawienia będzie muzyka, zarówno klasyczna, jak i współczesna, bliska samemu autorowi.

Dla młodszej publiczności

Młodsi widzowie również znajdą coś dla siebie. Teatr Ochoty przygotował spektakl „Masz coś w zębach”, który powstał na podstawie warsztatów z młodzieżą oraz materiałów zebranych w ramach projektu badawczo-etnograficznego Warszawskiego Obserwatorium Kultury. Premiera odbędzie się 13 marca.

Teatr Lalka zaprasza natomiast dzieci na „Naszą mamę czarodziejkę” w reżyserii Leny Frankiewicz. To nowa odsłona znanej historii autorstwa Joanny Papuzińskiej. Premiera zaplanowana jest na 28 marca.

Teatr na ekranie

Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru swoją premierę w Teatrze Telewizji będzie miał monodram Ireny Jun oparty na dramacie Tadeusza Różewicza „Stara kobieta wysiaduje”.

Ponad trzy dekady po pierwszej prezentacji spektakl wrócił na scenę Teatru Studio, a teraz zostanie pokazany w telewizji. Emisję zaplanowano na 27 marca o godzinie 20:00 w TVP Kultura. Wcześniej, w niedzielę 22 marca, Teatr Studio zaprasza na przedpremierowy pokaz nagrania oraz spotkanie z twórczyniami, aktorką Ireną Jun i reżyserką Natalią Korczakowską.

Na początku działania skoncentrują się na przygotowaniu zaplecza budowy oraz samego placu inwestycji. Teren w rejonie pętli zostanie ogrodzony, a zatoka autobusowa przy alei Komisji Edukacji Narodowej zostanie zlikwidowana.

Zasady organizacji ruchu

Pierwszy etap zmian obejmie komunikację autobusową i zacznie obowiązywać w nocy z 20 na 21 marca. Dla pasażerów linii 710 i 742 ostatnim przystankiem na Ursynowie będzie Metro Kabaty 02 w alei Komisji Edukacji Narodowej, za skrzyżowaniem z ulicą Wąwozową. Przystanek początkowy dla osób wsiadających w kierunku Targowiska oraz Rynku zostanie przeniesiony na przystanek Metro Kabaty 03 przy ulicy Wąwozowej.

Drugi etap zmian zostanie wprowadzony 7 kwietnia, po Świętach Wielkanocnych. Wówczas zamknięty zostanie jeden pas ruchu w alei Komisji Edukacji Narodowej w kierunku centrum. Na odcinku pomiędzy ulicą Wąwozową a ulicą Jerzego Iwanowa Szajnowicza ruch będzie odbywał się wahadłowo, z wykorzystaniem sygnalizacji świetlnej. Niedostępny dla pieszych będzie także chodnik wzdłuż dawnej zatoki autobusowej.

Technologia budowy

Przed rozpoczęciem zasadniczych robót teren budowy zostanie ogrodzony, a zaplecze odpowiednio przygotowane. Modernizacja obejmie komorę torów odstawczych stacji Kabaty, dlatego docelowe efekty prac nie będą widoczne dla pasażerów.

W pierwszej kolejności wykonana zostanie obudowa wykopu. Następnie rozpoczną się prace rozbiórkowe obejmujące fragment stropu stacji, części ścian, płytę torową oraz płytę denną. Po zakończeniu tego etapu powstanie nowa, poszerzona płyta denna oraz ściany komory rozjazdów. Wykonana zostanie także nowa płyta torowa i nawierzchnia torowa wraz z rozjazdem.

Korzyści dla pasażerów

Rozbudowa infrastruktury na Kabatach ma poprawić funkcjonowanie całej linii metra. Po zakończeniu inwestycji pociągi będą mogły zawracać za stacją Kabaty, a jednocześnie kolejne składy będą sprawnie wjeżdżały na linię z pobliskiej Stacji Techniczno-Postojowej Kabaty. Dzięki temu poprawi się płynność ruchu, a postoje na stacjach poprzedzających Kabaty zostaną skrócone.

Obecnie część manewrów technicznych odbywa się na torze przy peronie, co czasowo ogranicza dostępność stacji dla pasażerów. Po przebudowie operacje te zostaną przeniesione poza peron, na odcinek między stacją a wylotem tunelu w kierunku stacji technicznej.

Planowane zmiany będą miały znaczenie także w przyszłości, w kontekście uruchomienia linii M3. Umożliwią bardziej elastyczne zarządzanie ruchem, ponieważ część składów będzie mogła być kierowana na nową linię z wykorzystaniem infrastruktury linii M1 i zaplecza na Kabatach.

Rakowiecka zamknięta w weekend

W weekend ulica Rakowiecka zostanie zamknięta na odcinku od Kazimierzowskiej do Puławskiej. Kierowcy muszą liczyć się ze zmianami w organizacji ruchu. Nie będzie możliwości wyjazdu na Rakowiecką z ulic Kazimierzowskiej, Wiśniowej, Starościńskiej oraz Sandomierskiej. Na ulicach Kazimierzowskiej i Wiśniowej, pomiędzy Narbutta a Rakowiecką, ruch będzie odbywał się w obu kierunkach. Dwukierunkowy ruch zostanie wprowadzony również na ulicach Sandomierskiej, Rejtana i Starościńskiej.

Utrudnienia będzie można ominąć, korzystając z równoległych ulic Madalińskiego lub Stefana Batorego.

Kiedy Rakowiecka zostanie otwarta

W poniedziałek ulica Rakowiecka zostanie ponownie otwarta na odcinku pomiędzy Kazimierzowską a Puławską. Nie oznacza to jednak zakończenia wszystkich prac. Nadal zamknięty pozostanie fragment od Kazimierzowskiej do alei Niepodległości. Wykonawca musi dokończyć oznakowanie poziome, przeprogramować sygnalizację świetlną oraz zsynchronizować ją z systemem na sąsiednich ulicach.

Cała ulica Rakowiecka ma zostać otwarta do połowy kwietnia. Przywrócony zostanie także skręt przez torowisko na skrzyżowaniu z Puławską. Ostatnim etapem inwestycji będą nasadzenia nowej zieleni, które potrwają do czerwca.

Projekt „Budowa trasy tramwajowej do Wilanowa wraz z zakupem taboru oraz infrastrukturą towarzyszącą, Faza II” jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat i Środowisko na lata 2021–2027. Całkowity koszt projektu wynosi 2 058 985 636,54 zł, z czego dofinansowanie unijne sięga 900 milionów złotych.

Ustawowe ramy odbudowy

Odbudowa obiektów tworzących zachodnią pierzeję placu marszałka Józefa Piłsudskiego prowadzona jest na podstawie ustawy z 11 sierpnia 2021 roku dotyczącej przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie odbudowy Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz kamienic przy ulicy Królewskiej w Warszawie. Zgodnie z jej zapisami budynki zostaną odtworzone w historycznym kształcie architektonicznym z dnia 31 sierpnia 1939 roku, czyli ostatniego dnia przed wybuchem II wojny światowej.

Ustawa zakłada, że w odbudowanych gmachach znajdą się przestrzenie przeznaczone dla Kancelarii Senatu RP oraz Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. Przewidziano również miejsce dla działalności kulturalnej, edukacyjnej i społecznej. Ze względu na ogólny charakter tych zapisów, szczególnie w odniesieniu do funkcji społecznych, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego zdecydowało się na przeprowadzenie konsultacji publicznych, których celem jest doprecyzowanie sposobu zagospodarowania przestrzeni.

Etapy procesu analitycznego

Proces analiz i konsultacji, zainicjowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, obejmuje kilka etapów. Pierwszym z nich była analiza otoczenia odbudowywanych obiektów, uwzględniająca kontekst społeczny, kulturalny oraz lokalizacyjny. Następnie opracowanie uzupełniono o zestawienie przykładów podobnych realizacji z innych miast i krajów, które mogą stanowić inspirację przy projektowaniu funkcji nowych przestrzeni.

Uwzględniono zarówno rekonstrukcje historycznych budynków, jak i współczesne obiekty, które z powodzeniem łączą funkcje użytkowe dla mieszkańców i turystów. Na tej podstawie przeprowadzono warsztaty foresightowe z udziałem przedstawicieli różnych środowisk społecznych, kulturalnych i gospodarczych. Spotkania odbyły się w Pałacu Czapskich w Warszawie, będącym przykładem udanej powojennej odbudowy obiektu o charakterze publicznym.

Ostatnim etapem procesu jest otwarta ankieta skierowana do mieszkańców i przyszłych użytkowników. Uczestnicy mają możliwość zapoznania się z materiałem filmowym prezentującym odbudowywany kompleks oraz z koncepcją architektoniczną przygotowaną przez pracownię WXCA Group. Projekt został wyłoniony w międzynarodowym konkursie architektoniczno-urbanistycznym przeprowadzonym przez spółkę Pałac Saski we współpracy ze Stowarzyszeniem Architektów Polskich.

Respondenci proszeni są o ocenę przedstawionej koncepcji, wskazanie kierunków jej rozwoju oraz zaproponowanie dodatkowych funkcji, jakie mogłyby pełnić odbudowane obiekty. Celem badania jest między innymi identyfikacja rozwiązań najbardziej oczekiwanych i wartościowych z perspektywy przyszłych użytkowników.

LINK DO ANKIETY

Przebudowa obejmie odcinek od tzw. patelni przy wejściach do stacji metra Centrum do ulicy Emilii Plater. Prace mają rozpocząć się jeszcze w tym roku i potrwają około czterech miesięcy od momentu podpisania umowy z wykonawcą wyłonionym w przetargu. Inwestycję realizuje Zarząd Dróg Miejskich w ramach projektu Nowego Centrum Warszawy.

Nowa nawierzchnia i trasa dla rowerów

Obecna nawierzchnia, wykonana głównie z betonowych płyt i utrudniająca poruszanie się pieszym oraz osobom z bagażami, zostanie zastąpiona kamieniem nawiązującym kolorystycznie do historycznego wyglądu tego miejsca.

Wzdłuż pasażu Iłłakowiczówny dopuszczony zostanie również ruch rowerowy na odcinku około 300 metrów. Umożliwi to przejazd pomiędzy ulicą Marszałkowską a ulicą Emilii Plater.

W przestrzeni pojawią się także nowe elementy wyposażenia. Odtworzony zostanie zegar słoneczny w osi wejścia do Kinoteki, a całość uzupełnią ławki oraz pergole.

Więcej zieleni w centrum

Przebudowa przyniesie wyraźne zwiększenie ilości zieleni. Wzdłuż pasażu powstaną rabaty z krzewami, bylinami i trawami ozdobnymi. Wśród planowanych nasadzeń znajdą się między innymi derenie, śnieguliczki, róże okrywowe, ostrokrzewy, hortensje bukietowe, perukowce, irgi błyszczące, tamaryszki drobnokwiatowe oraz oliwniki wąskolistne.

Pojawią się także liczne byliny i trawy, w tym powojniki bylinowe, parzydła, kosaćce, krwawniki, krwawnice, krwiściągi, kocimiętki, szałwie, zawilce, gaury i żeleźniaki, a także rdest himalajski, ostnice, rozplenice i miskanty.

W projekcie uwzględniono również drzewa. Posadzone zostaną między innymi klony Freemana oraz lipy holenderskie. W miejscach, gdzie warunki techniczne nie pozwalają na większe nasadzenia, pojawią się mniejsze formy wielopienne, takie jak parocje perskie oraz ozdobne wiśnie odmiany The Bride. Łącznie zaplanowano około 40 nowych drzew i drzewokrzewów.

Dzięki tym zmianom powierzchnia biologicznie czynna zwiększy się o około 800 metrów kwadratowych. Przestrzeń, która dziś zdominowana jest przez szarość, zyska więcej kolorów i sezonowej zmienności.

Nowe miejsce wypoczynku wśród zieleni uzupełnią cztery pergole obsadzone pnączami, takimi jak winorośl pachnąca i milin.

Koncerty i muzyczne wydarzenia

Muzyka będzie obecna w wielu odsłonach. W Ursusie wieczorem wybrzmi koncert skrzypcowy „Magia skrzypiec” Ilony Perz Golka. W niedzielę na Bielanach miłośnicy muzyki organowej wysłuchają koncertu Macieja Zakrzewskiego, który połączy improwizację organową ze ścieżką dźwiękową do klasycznego filmu, tworząc wyjątkowe połączenie kina i koncertu.

W Mokotowskim Centrum Integracji Mieszkańców odbędzie się Koncert walentynkowy „Miłość w piosenkach”. Soliści i zaproszeni goście zaprezentują repertuar pełen emocji i ciepłych melodii. W Wawrze zaplanowano wernisaż wystawy fotograficznej „Air to air” Dariusza Osiaka poświęconej pasji lotnictwa. Wydarzeniu towarzyszyć będzie recital Joanny Boczkowskiej, subtelna muzyczna opowieść inspirowana tematyką lotniczą.

Historie zapisane w archiwach i fotografiach

W Ursusie przy filii Biblioteki Publicznej odbędzie się spotkanie „Śniadanie z Kroniką archiwa i biblioteki o pamięci miasta”. W programie znalazły się premiery książek o przeszłości dzielnicy oraz rozmowa o ochronie lokalnego dziedzictwa i materiałów źródłowych. Uczestnicy będą mogli zobaczyć unikalne fotografie Antoniego Anatola Węcławskiego i bliżej poznać historię Ursusa.

Warsztaty i wydarzenia dla dzieci i rodzin

Sobota rozpocznie się kreatywnymi zajęciami dla najmłodszych. Na Bemowie warsztaty „Plastuś i jego plastusiowy domek” zachęcą dzieci do tworzenia figurek z plasteliny lub filcu oraz budowania dla nich domków. W Wypożyczalni nr 17 mobilne planetarium zaprosi na pokaz „Dinozaury historia przetrwania”, animowany film o życiu prehistorycznych zwierząt. Po seansie dzieci spotkają Dinozaura Tosię.

W Sali Widowiskowej odbędą się muzyczno taneczne animacje „Tańcograjka”. Najmłodsi poprzez śpiew, ruch i zabawę poznają polską tradycję ludową oraz dawne zwyczaje. Zajęcia przewidziano dla dwóch grup wiekowych od 0 do 3 lat w godzinach 10.00 do 10.50 oraz od 4 do 8 lat w godzinach 11.00 do 11.50. Dzieci uczestniczą w animacjach pod opieką dorosłych.

W Ursynotece zaplanowano warsztaty „Prehistoryczne stwory”, które zabiorą uczestników do świata dinozaurów poprzez fragmenty książek i tworzenie modeli gadów. Rodziny mogą także wybrać się na spektakl „Zaginiona zorza polarna”, łączący rozrywkę z opowieścią o marzeniach i przygodzie.

Teatr i spektakle

Na Bielanach wystąpi grupa Frajda z improwizowaną komedią tworzoną na żywo przy udziale publiczności. Każde przedstawienie ma niepowtarzalny charakter. We Włochach zaprezentowane zostaną dwa spektakle. Komedia „Optymiści” opowie o rodzinnych perypetiach podczas wakacji, natomiast „Czas na miłość” poruszy temat prób odnalezienia namiętności w długoletnim związku.

Na Mokotowie odbędzie się wieczór poświęcony twórczości Zdzisława Beksińskiego. W programie przewidziano projekcję filmu dokumentalnego oraz rozmowę z reżyserem, które pozwolą lepiej poznać artystę i jego twórczość.

Warsztaty rozwojowe i praktyczne umiejętności

W Wilanowie Instytut Muzyczny zaprasza na warsztaty „Zamiast tremy jak wejść na scenę pewnym krokiem”. W programie znalazły się wykład, sesja posterowa oraz laboratorium artystyczne, które pomagają oswoić stres i wykorzystać go twórczo. To propozycja dla muzyków i wszystkich osób występujących publicznie.

W Wolska Mozaika odbędzie się spotkanie „Pierwsza pomoc dla psów”. Uczestnicy poznają podstawy reagowania w nagłych sytuacjach z udziałem zwierząt, co jest szczególnie istotne dla właścicieli czworonogów.

Sportowy weekend

Na Ursynowie odbędzie się Parkrun, czyli pięciokilometrowy bieg lub marsz w swobodnej atmosferze sprzyjającej integracji sąsiedzkiej. W Wilanowie zaplanowano IV Otwarty Turniej Tenisa Stołowego o Puchar Burmistrza, wydarzenie łączące sportową rywalizację z dobrą zabawą.

Spotkania sąsiedzkie i integracja mieszkańców

Na Targówku odbędzie się Sąsiedzka Wymiana Puzzli, wydarzenie łączące gry planszowe i dialog międzypokoleniowy. Na Ursynowie młodzi miłośnicy gier karcianych będą mogli śledzić rywalizację w otwartym sezonie cEDH Poland 2026 Pakt Warszawski, którego finały zapowiadają się niezwykle emocjonująco.

Wartość inwestycji przekroczyła 1,6 miliarda złotych. Projekt został w całości sfinansowany z budżetu miasta , bez udziału środków zewnętrznych.

Budowa rozpoczęła się w 2021 roku. W 2025 roku obiekt uzyskał pozwolenie na użytkowanie i od ponad roku funkcjonuje, realnie wspierając system gospodarki odpadami i energetyki Warszawy. To inwestycja o skali porównywalnej z największymi projektami państwowymi oraz jedna z największych przemysłowych realizacji samorządowych w Polsce w tej dekadzie.

"Warszawa oddaje dziś do użytku inwestycję, która skalą dorównuje największym projektom państwowym — i robi to w całości własnymi siłami. Warszawska Wytwórnia Energii to jeden z najnowocześniejszych zakładów przemysłowych w tej części Europy, zbudowany bez złotówki wsparcia zewnętrznego. To 1,6 miliarda złotych zainwestowanych w niezależność energetyczną miasta i w przyszłość, w której odpady przestają być problemem, a stają się paliwem – mówił Rafał Trzaskowski, prezydent m.st. Warszawy. - Zamykamy obieg. Od teraz warszawskie odpady będą ogrzewać warszawskie domy – dodał prezydent Trzaskowski."

Nowoczesna instalacja na europejskim poziomie

Warszawska Wytwórnia Energii należy dziś do najnowocześniejszych obiektów tego typu w Europie. Została zaprojektowana i wybudowana zgodnie ze standardami BAT, czyli najlepszych dostępnych technik, spełniając najbardziej rygorystyczne normy środowiskowe. Zaawansowane systemy oczyszczania spalin oraz stały monitoring emisji sprawiają, że instalacja pozostaje bezpieczna zarówno dla mieszkańców, jak i dla otaczającego ją środowiska.

Ostatnim etapem przed pełnym uruchomieniem był rozruch technologiczny, który rozpoczął się w grudniu 2024 roku i trwał ponad dwanaście miesięcy. W tym czasie przetworzono około 230 tysięcy ton odpadów w ramach testów, sprawdzono i zweryfikowano wszystkie parametry techniczne, przeszkolono personel MPO oraz przygotowano zakład do regularnej eksploatacji.

W grudniu 2025 roku Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania oficjalnie przejęło instalację od wykonawcy, którym była koreańska firma POSCO E&C.

"Od lat dziewięćdziesiątych współpraca gospodarcza Korei i Polski konsekwentnie się rozwija. Warszawska Wytwórnia Energii jest przykładem współpracy, wspierając lokalną społeczność poprzez dostarczanie energii i ciepła oraz wzmacniając transformację w stronę zielonej i zrównoważonej gospodarki. Wysoko oceniam realizację tego projektu mimo trudności, takich jak pandemia czy wojna w Ukrainie – mówił podczas uroczystości otwarcia, Jun Youl Tae, Ambasador Republiki Korei w RP."

Energia z odpadów

Warszawska Wytwórnia Energii przekształca odpady, które dotychczas trafiały między innymi na składowiska, w energię elektryczną i ciepło. Instalacja może przetwarzać około 265 tysięcy ton odpadów rocznie, a docelowo niemal 300 tysięcy ton.

Do sieci trafia rocznie około 100 tysięcy megawatogodzin energii elektrycznej, co odpowiada zużyciu około 50 tysięcy gospodarstw domowych. Zakład dostarcza również około 200 tysięcy megawatogodzin ciepła, pokrywając zapotrzebowanie blisko 30 tysięcy mieszkań.

Dzięki temu odpady zyskują wartość jako surowiec energetyczny. Miasto dysponuje własnym, lokalnym źródłem paliwa, które nie jest uzależnione od cen węgla czy gazu na światowych rynkach. Ograniczono także zależność od zewnętrznych podmiotów oraz koszty związane z transportem odpadów. System gospodarki odpadami został w ten sposób ustabilizowany na kolejne 30 do 40 lat.

Kompleksowy system gospodarki odpadami

Warszawska Wytwórnia Energii stanowi kluczowy element modernizacji systemu gospodarowania odpadami komunalnymi w stolicy. Integralną częścią projektu jest nowoczesna sortownia odpadów zbieranych selektywnie, obejmująca frakcje z żółtego i niebieskiego worka, czyli plastik z metalem oraz papier. Jej przepustowość wynosi 30 tysięcy ton rocznie, a koszt budowy sięgnął 57 milionów złotych.

Najwyższe standardy i zielone technologie

Odpady dostarczane są do zakładu śmieciarkami poruszającymi się po estakadzie o długości 120 metrów. Każdego dnia na teren instalacji wjeżdża około 100 pojazdów. Po przyjęciu odpady trafiają do szczelnego bunkra o pojemności 5,5 tysiąca ton. Suwnice wyposażone w chwytaki o udźwigu do 8 ton mieszają materiał i przygotowują go do procesu spalania.

Spalanie odbywa się w kotłach rusztowych, które należą do najbardziej sprawdzonych technologii stosowanych w europejskich instalacjach tego typu. Rozwiązanie to zapewnia pełne dopalenie odpadów oraz maksymalny odzysk energii.

"Ta inwestycja to dowód, że samorząd potrafi realizować projekty o skali państwowej — i robi to z myślą o mieszkańcach, ich bezpieczeństwie i komforcie. Każda trudność, którą pokonaliśmy w trakcie budowy, była świadectwem, że nie idziemy na skróty. W sercu metropolii jakość musi wygrywać z pośpiechem. Dziś możemy powiedzieć: to jeden z największych sukcesów polskiego samorządu w tej dekadzie – podkreślił Rafał Trzaskowski, prezydent m.st. Warszawy"

Zielony zakład w sercu miasta

Warszawska Wytwórnia Energii należy do najbardziej przyjaznych środowisku zakładów przemysłowych w Polsce. Na dachach obiektu znajduje się około 20 tysięcy metrów kwadratowych zieleni, co odpowiada powierzchni trzech boisk piłkarskich. Zielone dachy oraz łąki kwietne pokazują, że nowoczesna infrastruktura przemysłowa może harmonijnie współistnieć z naturą i wpisywać się w krajobraz miasta.

Obiekt wyróżniają także rozwiązania urbanistyczne. Jednym z nich jest punkt widokowy zlokalizowany na kominie na wysokości 70 metrów, który stanowi unikalny element architektoniczny w skali kraju.

"Zakończenie budowy Warszawskiej Wytwórni Energii to nie tylko oddanie nowoczesnego obiektu, ale także dowód konsekwentnej drogi rozwoju, odpowiedzialności i podejmowania kluczowych wyzwań z myślą o mieszkańcach. W obliczu współczesnych zagrożeń i potrzeby niezależności energetycznej jest to przede wszystkim inwestycja w bezpieczeństwo miasta oraz odporność jego infrastruktury – podkreśliła Magdalena Roguska, sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji."

Odwierty stanowią ważny etap prac przedprojektowych. Dzięki nim możliwe będzie określenie budowy geologicznej na trasie planowanej linii metra oraz dobór odpowiednich rozwiązań technologicznych, w tym ustalenie głębokości ścian szczelinowych przyszłych stacji.

Sondowanie i wiercenia wzdłuż całej trasy

Podczas wierceń pobierany jest tak zwany rdzeń gruntowy, który umożliwia ocenę warunków podłoża. Dodatkowo pobierane są próbki do badań laboratoryjnych. Sondowanie pozwala określić parametry wytrzymałościowe i odkształceniowe gruntu. Zaplanowano również badania geofizyczne polegające na przygotowaniu otworów wiertniczych oraz umieszczeniu w nich nadajnika i odbiornika. Mierzony jest czas przejścia fal sejsmicznych, co pozwala rozpoznać budowę podłoża oraz wybrane parametry gruntowe.

Celem prowadzonych prac jest rozpoznanie warunków geologiczno inżynierskich i hydrogeologicznych, które są niezbędne w procesie projektowania i budowy linii metra. Badania prowadzone są poza chodnikami i jezdniami, głównie w pasach zieleni. Teren prac będzie odpowiednio oznakowany. Zakończenie badań planowane jest na jesień przyszłego roku. Obejmą one obszary wzdłuż całej trasy przyszłej linii M4 wraz z planowaną Stacją Techniczno Postojową Polfa na Białołęce.

W pierwszym etapie zaplanowano wykonanie niemal 700 otworów badawczych, około 750 sondowań oraz 10 badań geofizycznych. Odwierty sięgną maksymalnie 52 metrów głębokości.

Prace realizowane są na podstawie Projektu Robót Geologicznych zatwierdzonego decyzją Biura Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy. Oprócz badań geologicznych projektanci czwartej linii metra będą musieli wyznaczyć strefy wpływu inwestycji na sąsiednią zabudowę oraz opracować projekt koncepcyjny całej trasy.

Najdłuższa i w pełni zautomatyzowana linia

Zgodnie z planami linia M4 będzie miała ponad 26 kilometrów długości i 23 stacje. Trasa poprowadzi z Białołęki do Wilanowa przez dziewięć dzielnic, przekraczając linie kolejowe, główne arterie drogowe oraz Wisłę. Na Białołęce powstanie również stacja techniczno postojowa wraz z tunelami dojazdowymi.

Istotnym elementem projektu jest pełna automatyzacja linii. System sterowania przejmie zadania maszynisty, w tym kontrolę prędkości, zatrzymywanie pociągu, otwieranie drzwi oraz reagowanie w sytuacjach awaryjnych.

Będzie to pierwsza w Polsce podziemna linia kolejowa obsługiwana bez maszynistów. W Europie funkcjonuje już kilkanaście takich tras, między innymi w Londynie w systemie Docklands Light Railway, a także w Paryżu, Lille, Lyonie, Rennes, Tuluzie, Mediolanie, Rzymie, Brescii, Turynie, Barcelonie, Madrycie, Sewilli, Norymberdze, Kopenhadze, Lozannie oraz Budapeszcie.

Więcej informacji o linii M4 można znaleźć na stronie Warszawskiego Metra.

Publikacja powstała przy wsparciu globalnej sieci Partnerstwo na rzecz Zdrowych Miast, czyli Partnership for Healthy Cities. Inicjatywa jest wspierana przez Bloomberg Philanthropies we współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia oraz organizacją Vital Strategies. Sieć zrzesza 70 miast, które zobowiązały się do ograniczania chorób niezakaźnych, w tym nowotworów, cukrzycy, chorób serca i przewlekłych chorób płuc, a także urazów poprzez wdrażanie sprawdzonych działań profilaktycznych.

Jak powstał raport

Raport został przygotowany na podstawie danych NFZ i obejmuje wizyty w podstawowej opiece zdrowotnej, ambulatoryjnej opiece specjalistycznej oraz leczeniu szpitalnym. Uwzględniono wyłącznie świadczenia finansowane ze środków publicznych, bez wizyt prywatnych oraz realizowanych w ramach abonamentów medycznych.

Zakres danych obejmuje wiek i płeć pacjentów, rozpoznania medyczne według obowiązującej dokumentacji oraz identyfikację osoby jako mieszkanki lub mieszkańca Warszawy na podstawie miejsca zamieszkania.

Prof. Rafał Krenke, rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, podkreśla, że dokument prezentuje rzetelną wiedzę opartą na wszechstronnej analizie danych. Jak zaznacza, dyskusja o problemach zdrowotnych powinna opierać się na danych naukowych, a nie na zasłyszanych opiniach.

Zespół WUM pod redakcją naukową prof. dr hab. Mariusza Panczyka przeanalizował dane dotyczące najczęściej diagnozowanych schorzeń w latach 2013–2023. W opracowaniu uwzględniono nowotwory, w tym raka płuca, jelita grubego, piersi, gruczołu krokowego i szyjki macicy, choroby układu krążenia, zaburzenia metaboliczne takie jak cukrzyca i otyłość, choroby układu oddechowego, opiekę przedporodową i poporodową oraz zaburzenia psychiczne.

Prof. Mariusz Panczyk wskazuje, że choć dane mają charakter naukowy, w przystępny sposób pokazują sytuację epidemiologiczną dużego miasta i pozwalają przewidywać trendy na kolejne lata.

Celem projektu była ocena stanu zdrowia mieszkanek i mieszkańców stolicy na podstawie świadczeń zdrowotnych realizowanych w latach 2013–2023.

Renata Kaznowska, zastępczyni prezydenta m.st. Warszawy, podkreśla, że dane z publicznej opieki zdrowotnej, mimo że nie obejmują usług prywatnych, pokazują realne zmiany w zdrowiu mieszkańców. Miasto reaguje na te wyzwania, inwestując w profilaktykę, edukację, zdrowie psychiczne oraz promocję zdrowego stylu życia.

Co zmieniło się w ciągu dekady

Analiza lat 2013–2023 pokazuje wyraźne zmiany w najważniejszych trendach zdrowotnych.

Do pozytywnych zmian należy spadek zachorowań na raka płuca i raka szyjki macicy oraz lepsza wykrywalność chorób cywilizacyjnych, co może świadczyć o rosnącej świadomości zdrowotnej i skuteczniejszej profilaktyce.

Do narastających problemów należą otyłość, która szczególnie po pandemii osiągnęła rekordowy poziom w 2023 roku, cukrzyca typu 2 wykazująca stały wzrost zachorowań, choroby układu krążenia nasilone zwłaszcza wśród mężczyzn po 65 roku życia oraz zaburzenia psychiczne, przede wszystkim zaburzenia nastroju i lękowe u młodzieży i młodych dorosłych.

W opiece poporodowej rośnie udział kobiet powyżej 40 roku życia, co odzwierciedla trend późniejszego macierzyństwa i potrzebę lepiej dopasowanego wsparcia.

Jarosław Jóźwiak, przewodniczący Komisji Zdrowia Rady m.st. Warszawy, wskazuje, że odpowiedzialność miasta koncentruje się na programach profilaktycznych oraz rozwoju infrastruktury medycznej. Dzięki środkom z budżetu miasta oraz Krajowego Programu Odbudowy miejskie szpitale realizują inwestycje na niespotykaną dotąd skalę.

Programy profilaktyki i promocji zdrowia

W 2024 roku Warszawa przeznaczy niemal 36 milionów złotych na miejskie programy zdrowotne obejmujące szczepienia, profilaktykę onkologiczną, wsparcie psychiczne oraz promocję zdrowych nawyków żywieniowych i aktywności fizycznej.

W zakresie profilaktyki nowotworów realizowane są programy „Sprawdzam!” oraz „Zdrowy Uczeń”.

W obszarze chorób układu krążenia prowadzone są działania edukacyjne dotyczące nadciśnienia wśród młodzieży oraz program „Aktywny Senior” dla osób powyżej 60 roku życia.

Miasto realizuje również programy przeciwdziałania otyłości, takie jak „Klasa w formie, forma z klasą” oraz „Aktywny Senior”, a także organizuje pikniki zdrowotne „Kochane Zdrowie”.

W zakresie chorób oddechowych prowadzone są bezpłatne programy szczepień, w tym program „PneumoOnko” dla pacjentów onkologicznych, szczepienia przeciw meningokokom oraz sezonowe szczepienia przeciw grypie dla osób w kryzysie bezdomności.

Warszawa wspiera także kobiety w ciąży poprzez bezpłatne szkoły rodzenia oraz program wczesnej diagnostyki depresji poporodowej z wykorzystaniem Edynburskiej Skali Depresji Poporodowej.

W odpowiedzi na rosnące potrzeby w zakresie zdrowia psychicznego miasto realizuje Warszawski Program Ochrony Zdrowia Psychicznego, programy wsparcia dla dzieci i młodzieży oraz coroczną akcję Warszawski Tydzień Zdrowia Psychicznego. Informacje o wydarzeniu dostępne są pod adresem zdrowie.um.warszawa.pl/zdrowie-psychiczne.

Raport jest dostępny na stronie um.warszawa.pl.

Dla kierowców, pieszych i pasażerów

Największy zakres prac przewidziano na ulicy Szwoleżerów. Wyremontowana zostanie jezdnia oraz chodnik po południowej stronie na odcinku między ulicami Czerniakowską i Myśliwiecką. Modernizację przejdzie także przystanek Szwoleżerów 04 oraz zatoki postojowe, których liczba zostanie zwiększona. W rejonie ulicy 29 Listopada powstanie azyl dla pieszych.

Remont obejmie również ulicę Madalińskiego. Nową nawierzchnię zyska odcinek pomiędzy ulicą Puławską a aleją Niepodległości. Na chodnikach po obu stronach kostka zostanie zastąpiona betonowymi płytami. Odnowione będą także przystanki i miejsca postojowe. Podobne prace zaplanowano na ulicy Koszykowej między ulicami Chałubińskiego i Lindleya.

Nową warstwę asfaltu otrzyma również ulica Szaserów na odcinku od ulicy Makowskiej do przystanku Garwolińska 01. Wymieniona zostanie nawierzchnia peronów i zatok autobusowych oraz miejsc postojowych po południowej stronie, pomiędzy ulicami Garwolińską i Wspólną Drogą.

Wiosną drogowcy rozpoczną prace na ulicy Krajewskiego oraz fragmencie ulicy Zajączka. Remont obejmie jezdnię i chodniki na odcinku od budynku przy ulicy Krajewskiego 2 do ulicy Śmiałej. Nową nawierzchnię zyska również ulica Spalinowa pomiędzy ulicami Grenadierów i Turbinową. Plany remontowe obejmują także Aleje Jerozolimskie, gdzie frezowanie zostanie wykonane na odcinku od placu Zawiszy do ulicy Sokołowskiego Grzymały. Taki sam zakres prac przewidziano na całej alei Sztandarów od ulicy Chruściela Montera do ulicy Czwartaków.

W planie również frezowanie

W ramach pierwszego przetargu frezowanie obejmie około siedmiu kilometrów dróg. To jednak tylko część zaplanowanych działań. W harmonogramie na 2026 rok znajdują się między innymi Aleja Stanów Zjednoczonych, ulica Łabiszyńska oraz ulica Idzikowskiego. Kolejne prace będą realizowane w ramach następnych przetargów, a część zadań zostanie powierzona miejskiemu Zakładowi Remontów i Konserwacji Dróg.

Plan miejscowy dla Natolina

Nowy plan obejmuje teren o powierzchni około 110 hektarów. Granice obszaru wyznaczają ulice Filipiny Płaskowickiej, Nowoursynowska, Przy Bażantarni oraz Aleja Komisji Edukacji Narodowej.

Dokument wprowadza czytelne zasady zagospodarowania terenu, uwzględnia istniejący układ urbanistyczny oraz skalę zabudowy. Reguluje również kwestie związane z zapewnieniem odpowiedniej liczby miejsc parkingowych.

Inwestycja przy Alei Komisji Edukacji Narodowej i ulicy Jerzego Iwanowa Szajnowicza

Podczas tej samej sesji radni przyjęli uchwałę dotyczącą ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wraz z inwestycjami towarzyszącymi przy Alei Komisji Edukacji Narodowej oraz ulicy Jerzego Iwanowa Szajnowicza. Postępowanie prowadzone jest na podstawie specustawy mieszkaniowej z 5 lipca 2018 roku. Wnioskodawcą jest spółka Projekt Echo 143.

Obecnie teren inwestycji pozostaje niezagospodarowany po rozbiórce dawnego sklepu wielkopowierzchniowego i charakteryzuje się ubogą szatą przyrodniczą.

Projekt przewiduje budowę dziewięciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z nieuciążliwymi usługami, głównie handlowymi, zlokalizowanymi w parterach oraz częściowo w kondygnacjach podziemnych. Zabudowa powstanie na części działki przy Alei Komisji Edukacji Narodowej i ulicy Jerzego Iwanowa Szajnowicza. Planowana wysokość budynków wyniesie od jednej do siedmiu kondygnacji nadziemnych, a jedna dominanta osiągnie jedenaście kondygnacji i maksymalnie 40 metrów wysokości. Zostanie ona zlokalizowana w rejonie ulicy Wąwozowej i Alei Komisji Edukacji Narodowej. Budynki będą wyposażone w garaże podziemne, infrastrukturę techniczną oraz zagospodarowane otoczenie.

Oprócz miejsc parkingowych przeznaczonych dla przyszłych mieszkańców zaplanowano 145 ogólnodostępnych miejsc postojowych w garażu podziemnym. Zostaną one przekazane dzielnicy Ursynów i w przyszłości mogą funkcjonować jako parking Park and Ride.

Miastu przekazane zostaną także dwa lokale usługowe wraz z przypisanymi do nich miejscami parkingowymi, które będą mogły zostać wykorzystane na potrzeby lokalnej społeczności.

W ramach inwestycji towarzyszącej przewidziano przebudowę znacznego odcinka Alei Komisji Edukacji Narodowej wraz z kompleksowym zagospodarowaniem terenu. Powstaną ciągi pieszo rowerowe, elementy małej architektury oraz niezbędna infrastruktura techniczna. Zaplanowano budowę ronda, korektę wjazdu na pętlę autobusową oraz uporządkowanie terenu wzdłuż ulicy Wąwozowej.

Projekt zakłada również znaczące zwiększenie udziału terenów zieleni jako ogólnodostępnych, urządzonych przestrzeni wypoczynku i rekreacji.

Plany dla kolejnych dzielnic

Podczas sesji przyjęto także uchwały o przystąpieniu do sporządzenia dwóch planów miejscowych na terenie Pragi Południe oraz Włoch. Trwają również konsultacje i zbieranie uwag do trzech innych projektów planów. Szczegółowe informacje dostępne są na stronie architektura.um.warszawa.pl.

Od 16 lutego zamknięta ulica Patriotów

W poniedziałek o godzinie 8.00 zamknięta zostanie jezdnia ulicy Patriotów po stronie ulic Bysławskiej i Młodej oraz sama ulica Młoda. Wykonawca musi przebudować podziemne sieci oraz przygotować skrzyżowanie do planowanego w kwietniu zamknięcia przejazdu przez tory.

Ulica Patriotów będzie nieprzejezdna od ronda z ulicą Młodą na odcinku około 70 metrów w kierunku Józefowa, do wyjazdu z drogi wewnętrznej łączącej się z ulicą Młodą. Ulicą Młodą nie będzie można przejechać w rejonie budynków numer 19 i 30, na odcinku między drogą wewnętrzną a ulicą Patriotów.

Przejazd kolejowy przy stacji Warszawa Falenica pozostanie otwarty.

Utrudnienia potrwają maksymalnie dwa tygodnie, do poniedziałku 2 marca.

Dojazd do posesji i objazdy

Zakaz ruchu na ulicy Patriotów od strony Michalina nie będzie dotyczył dojazdu do posesji przy numerze 51.

Objazd zostanie wyznaczony ulicą Patriotów po drugiej stronie torów. Przejazd przez tory będzie możliwy przy stacjach Falenica oraz Michalin.

Zmiany w kursowaniu autobusów

Zmiany obejmą linie 161, 213 oraz nocną N72.

Autobusy linii 161 pojadą do pętli Falenica, a następnie ulicami Bysławską, Poezji, Jachowicza, Olecką, Włókienniczą, Michalinki, Patriotów oraz Piłsudskiego w Józefowie do Ronda Księdza Popiełuszki. Tam zawrócą i zatrzymają się na przystanku PKP Michalin 02, skąd wyruszą w kierunku Zbójnej Góry. Tą samą trasą pojadą autobusy nocne N72, zarówno w stronę Dworca Centralnego, jak i Starego Miasta w Karczewie. Linia 213 będzie kursowała objazdem wyłącznie w kierunku Błot, ulicami Patriotów i Bysławską.

Autobusy linii 146 będą kursować bez zmian, zgodnie z podstawową trasą.

Szczegółowe informacje dostępne są na stronie Warszawskiego Transportu Publicznego.

Na czym polega inwestycja

Modernizacja i rozbudowa linii kolejowej to inwestycja realizowana przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Obecnie przebudowywany jest odcinek Warszawa Wawer Otwock. Powstaną dwa nowe tory, co pozwoli oddzielić ruch pociągów dalekobieżnych od podmiejskich oraz zwiększyć liczbę połączeń.

Perony zostaną dostosowane do potrzeb osób o ograniczonej mobilności. Wybudowane będą nowe przejścia pod torami, a istniejące zostaną przebudowane.

Więcej informacji o inwestycji można znaleźć na stronach PKP PLK S.A. oraz dzielnicy Wawer.

Rada Miasta przyjęła uchwałę inicjującą rozszerzenie zakazu nocnej sprzedaży alkoholu na całe miasto oraz uchwałę określającą maksymalną liczbę zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W obu sprawach Rada m.st. Warszawy zwróciła się do rad dzielnic o wydanie opinii.

Warszawski Program Bezpiecznej Nocy

Program Bezpiecznej Nocy został przyjęty 20 listopada 2025 roku. Jego celem jest poprawa bezpieczeństwa w przestrzeni publicznej, ograniczenie uciążliwości nocnych dla mieszkańców oraz zapewnienie stabilnych i przewidywalnych zasad dla przedsiębiorców.

Sekretarz m.st. Warszawy Maciej Fijałkowski podkreślał, że wdrożenie programu przebiegało bez zakłóceń oraz bez konfliktów z przedsiębiorcami.

Równolegle Biuro Strategii i Analiz m.st. Warszawy prowadziło badania opinii mieszkańców dotyczące funkcjonowania ograniczeń w Śródmieściu i na Pradze Północ. W styczniu 2026 roku przeprowadzono kolejną falę badań na reprezentatywnej próbie tysiąca mieszkańców Warszawy oraz dodatkowych próbach dzielnicowych, aby ocenić społeczny odbiór programu i plany jego rozszerzenia.

Spadek liczby interwencji

W Śródmieściu i na Pradze Północ odnotowano wyraźny spadek liczby interwencji Straży Miejskiej. W ciągu dnia liczba interwencji zmniejszyła się o 10,3 procent, a w godzinach nocnych o 15,2 procent. W skali całego miasta w styczniu 2026 roku odnotowano 1959 interwencji, co oznacza spadek o 15,1 procent w porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego.

Analiza obejmuje trzy miesiące od listopada do stycznia, które były nietypowe z powodu długiego okresu świątecznego, ferii zimowych oraz silnych mrozów. W dzielnicach objętych zakazem liczba interwencji spadła łącznie o 23,7 procent, natomiast w dzielnicach bez ograniczeń o 11,1 procent.

Dane Komendy Stołecznej Policji potwierdzają ten trend. Liczba interwencji w całym mieście zmniejszyła się o 37,2 procent, ze 137 do 86 przypadków. Wykroczenia związane ze spożywaniem alkoholu w miejscach publicznych spadły o 42,9 procent, z 891 do 509 przypadków.

Pełna ocena skuteczności programu będzie możliwa po dwunastu miesiącach monitoringu, co pozwoli uwzględnić sezonowe wahania aktywności mieszkańców i turystów.

Zasady ograniczenia sprzedaży alkoholu

Projekt uchwały przewiduje wprowadzenie zakazu nocnej sprzedaży alkoholu przeznaczonego do spożycia poza miejscem sprzedaży w godzinach od 22.00 do 6.00 na terenie całego miasta. Celem jest poprawa spokoju w przestrzeni publicznej, ograniczenie liczby interwencji służb oraz zmniejszenie zjawiska przemieszczania się po mieście w poszukiwaniu punktów sprzedaży alkoholu czynnych nocą.

Ograniczenie nie obejmuje strefy bezcłowej Lotniska Chopina dostępnej wyłącznie dla pasażerów po kontroli bezpieczeństwa. W części ogólnodostępnej lotniska obowiązują takie same zasady jak w pozostałej części miasta. Projekt został skierowany do rad dzielnic w celu uzyskania opinii, zgodnie z ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Nowe limity zezwoleń

Równolegle procedowane są zmiany dotyczące limitów zezwoleń na sprzedaż alkoholu. Łączny limit ma zostać obniżony z 16 970 do 16 680. W sektorze gastronomicznym planowane jest zwiększenie liczby zezwoleń o 20, co ma odpowiadać potrzebom branży turystycznej i gastronomicznej. Jednocześnie w handlu detalicznym liczba zezwoleń zostanie zmniejszona o 310, co oznacza częściowe przesunięcie zezwoleń do gastronomii.

Poparcie mieszkańców

Badania opinii publicznej przeprowadzone przez Centrum Badań Marketingowych Indicator pokazują wzrost świadomości programu z 60 procent w październiku 2025 roku do 69 procent w styczniu 2026 roku. Ograniczenia pozytywnie ocenia 58 procent mieszkańców w skali całego miasta, 68 procent w Śródmieściu oraz 63 procent na Pradze Północ.

Najczęściej wskazywanym powodem poparcia jest poprawa bezpieczeństwa i komfortu życia w przestrzeni publicznej.

Kolejne działania

Miasto kontynuuje monitoring interwencji Straży Miejskiej i Policji, zwłaszcza w dzielnicach sąsiadujących z obszarem objętym zakazem. Zaplanowano także kolejne badania opinii publicznej w czerwcu i październiku 2026 roku. Po roku obowiązywania programu zostanie przygotowana pełna ewaluacja, która pozwoli ocenić trwałość efektów oraz ewentualnie wprowadzić korekty w regulacjach.

Rekrutacja na rok szkolny 2026/2027 odbywać się będzie za pośrednictwem systemu dostępnego pod adresem rekrutacje.warszawa.pzo.edu.pl Pełna oferta edukacyjna zostanie opublikowana 30 kwietnia.

Uczniowie w miejskich szkołach

W obecnym roku szkolnym w warszawskich samorządowych szkołach podstawowych uczy się 15,8 tysiąca uczniów. O miejsca w miejskich liceach, technikach i branżowych szkołach I stopnia będą ubiegać się również absolwenci szkół niepublicznych oraz młodzież spoza Warszawy. Szkoły muszą także zabezpieczyć miejsca dla uczniów powtarzających klasę.

Plany na rok szkolny 2026/2027

Dla ósmoklasistów przygotowano ofertę w 161 szkołach ponadpodstawowych, w tym w 98 liceach ogólnokształcących, 44 technikach oraz 19 branżowych szkołach I stopnia.

Miasto zaplanowało 24,5 tysiąca miejsc w 817 oddziałach, w tym:
• 16,5 tysiąca miejsc w 553 oddziałach liceów ogólnokształcących,
• 6,5 tysiąca miejsc w 214 oddziałach techników,
• 1,5 tysiąca miejsc w 50 oddziałach branżowych szkół I stopnia.

Podane liczby mogą jeszcze ulec niewielkim zmianom.

Ponad 70 zawodów do wyboru

Uczniowie kończący szkołę podstawową będą mogli wybierać spośród 55 zawodów oferowanych w technikach oraz 17 zawodów w branżowych szkołach I stopnia. W tegorocznej ofercie techników pojawią się dwa nowe kierunki, technik gospodarki nieruchomościami oraz technik gospodarki odpadami. W branżowych szkołach I stopnia nowością będzie kształcenie w zawodzie operator procesów introligatorskich.

Harmonogram rekrutacji

29 stycznia 2026 roku Mazowiecki Kurator Oświaty opublikował Zarządzenie Nr 6 określające terminy rekrutacji do klas pierwszych publicznych szkół ponadpodstawowych, branżowych szkół II stopnia, szkół policealnych oraz szkół dla dorosłych na rok szkolny 2026/2027. Harmonogram dostępny jest na stronie kuratorium.waw.pl.

Najważniejsze terminy rekrutacji w Warszawie:
• od 14 maja do 27 maja do godziny 16.00 składanie wniosków do klas pierwszych,
• od 3 lipca do 7 lipca do godziny 16.00 składanie kopii świadectw ukończenia szkoły podstawowej oraz zaświadczeń o wynikach egzaminu ósmoklasisty,
• od 17 lipca od godziny 12.00 do 21 lipca do godziny 16.00 potwierdzanie woli przyjęcia,
• 22 lipca do godziny 12.00 ogłoszenie list kandydatów przyjętych i nieprzyjętych.

Szczegółowy harmonogram rekrutacji do szkół ponadpodstawowych w Warszawie na rok szkolny 2026/2027 jest dostępny na stronie edukacja.um.warszawa.pl.

Premiery w Dramatycznym, Współczesnym, Och Teatrze i Syrenie

Dorośli widzowie mogą rozpocząć miesiąc od premiery „Klubu kawalerów” w Och Teatrze w reżyserii Krystyny Jandy. Klasyczna komedia Michała Bałuckiego w lekkiej i błyskotliwej odsłonie przygląda się relacjom oraz przekonaniom bohaterów, którzy wolność stawiają ponad miłością. Spektakl łączy humor z trafną obserwacją obyczajową.

Na Małej Scenie Teatru Dramatycznego zadebiutuje adaptacja nagradzanej prozy Małgorzaty Żarów „Zaklinanie węży w gorące wieczory” w reżyserii Jana Jelińskiego. To propozycja dla widzów zainteresowanych współczesną literaturą i teatrem kameralnym, który operuje emocjonalną i wielowarstwową narracją, przenosząc ją na scenę w nowej interpretacji.

Pod koniec miesiąca repertuar dla dorosłych wzbogacą dwie premiery. W Teatrze Współczesnym zostanie zaprezentowane „23 i pół godziny”, wnikliwe studium relacji międzyludzkich i pamięci. Z kolei Teatr Syrena pokaże musical „Starzyński”, inspirowany biografią legendarnego prezydenta Warszawy oraz książką „Starzyński. Prezydent z pomnika” autorstwa Grzegorza Piątka. Spektakl odwołuje się do historii i tożsamości miasta.

Dla najmłodszych widzów

W lutowym repertuarze nie zabraknie również propozycji dla dzieci. Już 15 lutego w Teatrze Lalek Guliwer odbędzie się premiera „Podróży Guliwera” w reżyserii Krzysztofa Garbaczewskiego. To nowatorska adaptacja klasycznej powieści Jonathana Swifta, łącząca teatr lalek z elementami rzeczywistości wirtualnej oraz podejmująca temat języka i jego znaczeń.

20 lutego Teatr Rampa zaprezentuje spektakl „Pippi” przeznaczony dla widzów od siódmego roku życia. Przedstawienie przypomni przygody bohaterki stworzonej przez Astrid Lindgren i zaprosi młodą publiczność do świata dziecięcej wyobraźni.

To jednak nie wszystkie pojazdy elektryczne, które w najbliższych miesiącach i latach wyjadą na warszawskie ulice. Łącznie Miejskie Zakłady Autobusowe oczekują na dostawę niemal 250 autobusów zeroemisyjnych. Dzięki temu liczba elektryków w taborze wzrośnie o ponad sto procent i osiągnie poziom około 450 pojazdów przyjaznych środowisku.

Elektryczne autobusy w dwóch wariantach

Rozszerzenie zamówienia dotyczy autobusów produkowanych przez firmę Solaris Bus & Coach w Bolechowie pod Poznaniem. We wrześniu 2025 roku podpisano kontrakt na 79 pojazdów elektrycznych, a po uruchomieniu opcji liczba ta wzrośnie do 158 egzemplarzy.

Nowe autobusy będą takie same jak wcześniej zamówione modele. Nie będą wyposażone w tradycyjną wieżę silnika, ponieważ zastosowano w nich modułową architekturę napędu. Pojazdy zostaną wyposażone w baterie o pojemności przekraczającej 500 kilowatogodzin w wersjach dwunastometrowych oraz ponad 700 kilowatogodzin w autobusach przegubowych. Ładowanie odbywać się będzie za pomocą złącza plug in. Wartość całego zamówienia przekroczy 600 milionów złotych.

Terminy dostaw

Autobusy zamówione jesienią w Solaris Bus & Coach mają trafić do Warszawy w połowie tego roku. W podobnym terminie pojawi się także 50 Solarisów z innego postępowania, 30 autobusów marki Yutong oraz 10 pojazdów hiszpańskiej firmy Irizar. Dodatkowe Solarisy objęte rozszerzeniem umowy zostaną dostarczone w pierwszej połowie przyszłego roku. Wówczas liczba autobusów elektrycznych w taborze MZA przekroczy 450 egzemplarzy.

Flota Miejskich Zakładów Autobusowych powiększy się również o 120 autobusów przegubowych Solaris Urbino 18 zamówionych przez Zarząd Transportu Miejskiego. Będą to pojazdy zasilane olejem napędowym, które w sytuacjach kryzysowych mogą być wykorzystywane między innymi do ewakuacji mieszkańców.

Zabytkowa oficyna pałacowa w Natolinie zyskała nowe pokrycie dachowe. Stary dach miejscami przeciekał, a zastosowana wcześniej dachówka nie odpowiadała historycznemu charakterowi obiektu. Remont został dofinansowany przez miasto stołeczne Warszawa kwotą 302 tys. zł.

Oficyna jest częścią Zespół Pałacowo-Parkowy w Natolinie przy ul. Nowoursynowskiej 84. Pałac, zaprojektowany przez Szymon Bogumił Zug, powstał w II połowie XVIII wieku, a oficyna kilka lat później. Zły stan techniczny dachu oraz nieodpowiednie pokrycie wymagały pilnej interwencji konserwatorskiej.

Dach zgodny z historycznym charakterem

Prace przeprowadzono jesienią ubiegłego roku. Usunięto zniszczoną dachówkę ceramiczną typu marsylka, która nie była oryginalnym pokryciem i nie pasowała do historycznej zabudowy Natolina. Zastąpiono ją dachówką karpiówką w naturalnym kolorze, typową dla obiektów zabytkowych.

W trakcie remontu wymieniono również skorodowane i zdeformowane elementy więźby oraz deskowania. Nowe fragmenty wykonano z suchego, struganego drewna i zabezpieczono preparatami chroniącymi przed ogniem, grzybami i owadami. Obróbki blacharskie, rynny i rury spustowe wykonano z blachy miedzianej.

Krótka historia oficyny

Klasycystyczna oficyna została wzniesiona w latach 1806–1808 z inicjatywy Aleksandra Potockiego i Anny z Tyszkiewiczów Potockiej. Projekt przygotował Christian Piotr Aigner podczas przebudowy XVIII-wiecznego Pałacu Natolińskiego.

Sam pałac powstał w latach 1780–1782 na terenie dawnej Bażantarni królów Jana III Sobieskiego i Augusta II Mocnego, w ostatnich latach życia Augusta Czartoryskiego, wojewody ruskiego i właściciela dóbr wilanowskich.

Ponad 5 tys. kilometrów liczy sieć autobusowa, tramwajowa i kolejowa, po której kursują pojazdy Warszawskiego Transportu Publicznego w stolicy i gminach aglomeracji. W godzinach szczytu na ulice i tory codziennie wyjeżdżało ponad 1,4 tys. autobusów, 451 składów tramwajowych, 62 pociągi metra i 31 składów SKM.

W 2025 roku pasażerowie wykonali łącznie 932 mln podróży. Wynik zbliżony do roku poprzedniego (ok. 956 mln). Dane potwierdzają stabilną pozycję WTP jako podstawowego środka transportu w Warszawie i okolicach. Rozwój sieci połączeń ogranicza liczbę przesiadek i poprawia komfort podróżowania.

Najwięcej przejazdów wykonano autobusami 420,8 mln. Tramwaje przewiozły 248,5 mln pasażerów, a metro 193 mln. Wyraźny wzrost, aż o 32 proc. odnotowała Szybka Kolej Miejska, z wynikiem 23,8 mln podróżnych. Coraz większą rolę kolei potwierdza także rosnąca popularność wspólnego biletu ZTM–KM–WKD w 2025 roku skorzystało z niego blisko 46 mln pasażerów, o 10 proc. więcej niż rok wcześniej.

Łącznie pojazdy WTP przejechały 247 mln wozokilometrów: autobusy 109 mln, tramwaje blisko 54 mln, metro prawie 50 mln, a SKM ponad 25 mln.

Sprzedaż biletów i finanse

W 2025 roku sprzedano 112,4 mln biletów, o ponad 2 proc. mniej niż w 2024 roku. Jednocześnie wpływy z ich sprzedaży wzrosły o ponad 5 proc., osiągając 935,5 mln zł. Kluczowe znaczenie miały bilety długookresowe, które wygenerowały 60 proc. wpływów.

Najczęściej wybierany był bilet 20-minutowy, ponad 58 mln sztuk (52 proc. sprzedaży). Bilety jednorazowe 75- i 90-minutowe stanowiły 42 proc. sprzedaży (46,5 mln), a bilety długookresowe 4,8 mln sztuk.

Rosła sprzedaż online, przez aplikacje mobilne zakupiono 51,6 mln biletów (+11 proc.). Wzrost odnotowano także w biletomatach w pojazdach. Spadki dotyczyły sprzedaży stacjonarnej, zarówno w punktach obsługi, jak i biletomatach ulicznych.

Łączne wpływy komunikacyjne (bilety, opłaty dodatkowe, wpłaty gmin) wyniosły 1,13 mld zł i pokryły 25,64 proc. kosztów przewozów. Całkowity koszt funkcjonowania transportu publicznego sięgnął 4,42 mld zł, o ponad 600 mln zł więcej niż rok wcześniej. Transport publiczny pozostaje drugą największą pozycją w budżecie miasta po edukacji.

Inwestycje i zmiany w sieci

We wrześniu 2025 roku podpisano umowę na nowy system biletowy WTP. Pełne wdrożenie planowane jest na 2029 rok, a pierwsze etapy ruszą w 2027 roku. System umożliwi płatności kartą, smartfonem, smartwatchem, aplikacją mobilną oraz obsługę biletów papierowych z kodem QR.

W 2025 roku wprowadzono zmiany tras linii tramwajowych 1, 7 i 25 oraz korekty w sieci autobusowej, m.in. skierowanie linii 228 do stacji metra Wierzbno i obsługę nowych osiedli na Pradze Południe przez linię 102.

Na koniec roku w Warszawie funkcjonowało 415 wiat przystankowych z zielonymi dachami, o 115 więcej niż rok wcześniej. Kontynuowano także poprawę dostępności metra dla osób niewidomych i niedowidzących, ułożono ponad 1,8 km płyt prowadzących na sześciu stacjach.

Tramwaje Warszawskie oddały do użytku nowe torowiska na Stegnach i ul. Rakowieckiej. Łącznie prace remontowe i modernizacyjne objęły 27 km torów i 15 km sieci trakcyjnej.

Nowy tabor

W 2026 roku na ulice wyjedzie kilkaset nowych autobusów. W 2025 roku ZTM podpisał umowy na 150 autobusów hybrydowych, a do Warszawy trafi także 120 przegubowców oraz 169 autobusów elektrycznych zamówionych przez Miejskie Zakłady Autobusowe.

Jedną z największych atrakcji były ślizgawki, które co roku organizowano na wyznaczonych fragmentach ogrodu. Naturalny lód, starannie przygotowywany i utrzymywany, przyciągał zarówno dzieci, jak i dorosłych. Jazda na łyżwach była nie tylko formą aktywności fizycznej, lecz także ważnym elementem życia towarzyskiego. Na lodzie spotykali się urzędnicy, uczniowie, rzemieślnicy i przedstawiciele warszawskiej inteligencji. Ślizgawki stawały się miejscem rozmów, flirtów i obserwowania miejskich mód, od krojów zimowych płaszczy po najnowsze fasony łyżew.

Zimą Ogród Saski pełnił również funkcję spacerową, choć przechadzki miały zupełnie inny charakter niż w cieplejszych miesiącach. Ośnieżone alejki, zamarznięte fontanny i rzeźby przykryte białymi czapami tworzyły scenerię sprzyjającą refleksji i wyciszeniu. Jednocześnie park był regularnie odśnieżany, aby umożliwić bezpieczne poruszanie się mieszkańcom. Popularne były niedzielne spacery całych rodzin, często połączone z wizytą przy lodowisku lub krótkim odpoczynkiem na ławkach ustawionych w miejscach osłoniętych od wiatru.

Istotnym, choć mniej oczywistym elementem zimowego funkcjonowania Ogrodu Saskiego była infrastruktura ogrodnicza. Tuż przy Instytucie Wód Mineralnych wybudowano cieplarnię, przeznaczoną do przechowywania w okresie zimowym egzotycznych roślin zdobiących ogród w cieplejszych porach roku. Dzięki niej możliwe było zabezpieczenie delikatnych gatunków przed mrozem oraz utrzymanie bogatego zaplecza roślinnego, które wiosną ponownie wracało na parkowe rabaty. Cieplarnia stanowiła dowód nowoczesnego podejścia do zarządzania przestrzenią zieloną i świadczyła o randze Ogrodu Saskiego jako reprezentacyjnego założenia miejskiego.

Szczególną rolę w zimowym krajobrazie parku odgrywała rzeźba „Zima”, wykuta przez Jana Plersza w latach 40. XVIII wieku. Dzieło to, należące do zespołu alegorii pór roku, nabierało w chłodnych miesiącach wyjątkowego znaczenia. Przedstawiająca postać uosabiającą zimę rzeźba zdawała się harmonizować z otoczeniem, mrozem, śniegiem i skróconym dniem. Dla spacerowiczów była nie tylko elementem dekoracyjnym, lecz także symbolicznym komentarzem do pory roku, przypominającym o cykliczności natury i przemijaniu czasu.

Nie brakowało również atrakcji dla najmłodszych. Dzieci korzystały z sanek, które sunęły po ubitych śnieżnych trasach i łagodnych wzniesieniach. Zimowe zabawy, bitwy na śnieżki i wspólne zjazdy tworzyły atmosferę beztroski, tak cennej w chłodniejszych miesiącach roku. Ogród Saski stawał się miejscem, gdzie miejska zima była bardziej przyjazna i oswojona.

Ważnym elementem zimowego funkcjonowania parku byli sprzedawcy gorących napojów i drobnych przekąsek. Herbata, kawa czy grzane napoje pozwalały ogrzać się po dłuższym pobycie na mrozie. Choć oferta była skromniejsza niż współcześnie, jej obecność sprawiała, że Ogród Saski stawał się przestrzenią dłuższego pobytu, a nie tylko krótkiego przejścia.

Zimowy Ogród Saski miał także wymiar społeczny i symboliczny. Pozostawał przestrzenią wspólną, dostępną dla wszystkich mieszkańców miasta, niezależnie od ich statusu materialnego. W czasach, gdy wiele form rozrywki miało charakter elitarny, park oferował otwartą i demokratyczną przestrzeń rekreacji. Zima nie odbierała mu tej roli, przeciwnie, podkreślała jego znaczenie jako miejsca integracji i wspólnego spędzania czasu.

Dziś archiwalne opisy i fotografie pozwalają dostrzec, że zimowy Ogród Saski był czymś więcej niż tylko parkiem przykrytym śniegiem. Był sceną codziennego życia Warszawy, miejscem aktywności, odpoczynku i spotkań, gdzie ślizgawki, spacery, cieplarnia chroniąca egzotyczne rośliny oraz obecność takich dzieł jak rzeźba „Zima” Jana Plersza współtworzyły niepowtarzalny obraz miejskiej zimy.

Zakończył się remont elewacji zabytkowych kamienic przy ul. Rudawskiej 4 i Solariego 5 na warszawskiej Ochota. Budynki powstały w 1937 roku według projektu architekta Stanisława Fiszera jako domy oficerskie Funduszu Kwaterunku Wojskowego. Prace konserwatorskie przeprowadzono przy finansowym wsparciu Miasta Stołecznego Warszawy, które przeznaczyło na ten cel 722 tys. zł.

Kamienice przetrwały II wojnę światową bez większych zniszczeń, jednak w ostatnich latach ich stan techniczny ulegał pogorszeniu. Wspólnoty mieszkaniowe zdecydowały się na kompleksowy remont elewacji, realizowany w dwóch etapach w latach 2024–2025.

Modernizm i romantyczny funkcjonalizm

Dwa bliźniacze galeriowce wzniesiono w duchu tzw. romantycznego funkcjonalizmu. Ich elewacje były wzorcowym przykładem modernizmu, pokryte prostokątnymi płytami betonowymi, wykończonymi barwionym tynkiem z dodatkiem kruszyw. Charakterystyczne były także detale architektoniczne: opaski wejść z zielonego lastryko z mosiężnymi paskami, półokrągłe wejścia z kamienną okładziną oraz klatki schodowe doświetlone ścianami z luksferów.

Zachowanie oryginalnej substancji

Choć do dziś zachowały się oryginalne elementy wystroju, elewacje były spękane i posiadały liczne ubytki, a luksfery znajdowały się w złym stanie. Kluczowym wyzwaniem konserwatorskim było zachowanie jak największej ilości pierwotnej okładziny. Osłabione płyty wzmacniano i podklejano, rysy wypełniano, a uzupełnienia dobierano tak, by maksymalnie odpowiadały oryginałowi.

Uszkodzone luksfery zastąpiono nowymi, zbliżonymi formą do historycznych. Renowację przeszły również żelbetowe kratownice, zielone lastryko oraz kamienne okładziny.

Dofinansowanie miasta

Remont przeprowadzono w dwóch etapach. W 2024 roku odnowiono elewacje podwórzowe i po jednej elewacji szczytowej, natomiast w 2025 roku, elewacje frontowe oraz pozostałe ściany szczytowe. Łączna kwota miejskiej dotacji wyniosła 722 tys. zł.

Domy z Funduszu Kwaterunku Wojskowego

Fundusz Kwaterunku Wojskowego powstał w 1927 roku przy Ministerstwie Spraw Wojskowych, na mocy rozporządzenia marszałka Józefa Piłsudskiego. Miał poprawić trudną sytuację mieszkaniową oficerów i zawodowych podoficerów. W Warszawie z jego środków powstały m.in. domy oficerskie przy ul. Nowowiejskiej, al. Niepodległości, Koszykowej, Ratuszowej oraz budynki podoficerskie przy ul. Wawelskiej i Filtrowej.

Pod koniec 2025 roku Warszawskie ZOO powiększyło się o nowego mieszkańca. Na świat przyszedł młody samiec alpaki. Jego imię nie jest jeszcze znane, zdecydują o nim mieszkanki i mieszkańcy Warszawy.

ZOO ogłosiło plebiscyt, w którym każdy może zgłosić własną propozycję. Ponieważ zwierzę urodziło się jeszcze w 2025 roku, imię powinno zaczynać się na literę „R”. W 2026 roku obowiązuje już inna litera przewodnia „S”.

Naturalna „kurtka” na zimę

Alpaki słyną z wyjątkowo cennej wełny. Jest ona gęsta, miękka i bardzo dobrze izoluje od zimna. Włókna alpaki są cieplejsze niż owcza wełna, a jednocześnie lekkie i oddychające, dzięki czemu skutecznie chronią przed mrozem i wilgocią. Dzięki temu młody samiec bez problemu funkcjonuje nawet w zimowych warunkach.

Skąd pochodzi alpaka?

Alpaka to gatunek udomowiony, hodowany przez człowieka od tysięcy lat. Jej naturalnym obszarem pochodzenia jest Ameryka Południowa, jednak nie występuje dziś w dzikich stadach. Najbliższym dzikim przodkiem alpaki jest wikunia, którą również można zobaczyć w Warszawskim ZOO. To okazja do porównania obu gatunków i poznania ich historii.

Odkąd teren powrócił do miasta w 2018 roku, pojawiły się dwa pomysły na to miejsce. Dzielnica chce, by był to teren rekreacyjny np. mini-park, pod który chciała zburzyć pozostałości toru. Z kolei społecznicy skupieni wokół organizacji Miasto Jest Nasze, od początku walczą, by tor kolarski mógł działać tak jak kilka dekad temu. Wszystkiemu przyglądają się mieszkańcy, którzy nie chcą już czekać. Zależy mi przede wszystkim na zieleni i miejscu do odpoczynku, na które czekają od lat. 

Tor zabytkiem. Ale co tam będzie?

W październiku Tor Kolarski „Orzeł” został wpisany do rejestru zabytków. Apelowali o to społecznicy, którzy uruchomili procedurę. Władze dzielnicy były przeciwne, tłumacząc, że przeszkodzi to w nowym zagospodarowaniu. Ale konserwator obiekt wpisał. Wcześniej na dzielnicowej sesji długo tłumaczył radnym, że nie przeszkodzi to w urządzeniu parku. I że nie jest to wpis „po złości”. Wydaje się, że dzielnica wywalczyła pewne ustępstwa. Chodzi o zapis „ochrona konserwatorska nie nakłada na dysponenta konieczności reaktywowania funkcji kolarskiej”. 

W międzyczasie do urzędu przyszła Natalia Paszkowska z pracowni WWAA, która pokazała swoją wizję tego miejsca – bliższą pomysłowi urzędników. Stworzyła ją pro publico bono. 

- Ten projekt, oprócz przebicia w stronę Terespolskiej, będzie respektował zabytek. Nie potrzebujemy zmieniać profilu nasypu, możemy pozostawić wszystkie artefakty: oświetlenie, fragmenty trybun... To mogą być fragmenty opowiadające historię toru. Pozwoli to zadbać o zabytkową materię. Stworzenie toru do organizacji zawodów wymaga znacznych przekształceń tego miejsca: konieczna jest zmiana nawierzchni i profilu toru - mówiła nam Natalia Paszkowska.

Ten projekt przecina tor trasą spacerową, tworząc pieszą aleję dla mieszkańców. Fragmenty toru pozostają, ale zaadaptowane na różne funkcje. Paszkowska stawia na zieleń: element wodny, łąki kwietne oraz drzewa, w tym dzikie, samosiejki.

Tor z basenem. Wizja społeczników

Pod koniec listopada swoją koncepcję przygotowało Miasto Jest Nasze. Zaprezentował ją dzielnicowy radny, Robert Migas. 

- Proponujemy pierwszy w Warszawie eko basen, który łączy wyrażone w konsultacjach potrzeby mieszkańców dotyczące zarówno pływalni jak i naturalnych terenów zielonych – powiedział. To pomysł na przekształcenie śródtorza w odkryty basen oraz wodny plac zabaw. Wzorem są podobne obiekty w Pradze, Monachium czy Świętochłowicach. Miasto Jest Nasze chce, by naokoło basenów odtworzyć tor kolarski oraz bieżnię. Resztę działki proponują przekształcić w park o łącznej powierzchni 2,5 hektara.

W propozycji znalazła się także odnowiona hala sportowa przeznaczona dla sportów walki, stojąca na rogu Podskarbińskiej i Terespolskiej oraz „przyklejony” do niej nowy pawilon gospodarczy. Z kolei dzielnica tę wizję określa mianem „manipulacji” oraz „myślenia życzeniowego”. 

- Łatwo jest bowiem stworzyć i zaprezentować opinii publicznej ładną wizualizację odrestaurowanego toru np. z basenem w środku. Ale w takich koncepcjach nikt nie wspomina o niemożliwych do pogodzenia z obecną ochroną konserwatorską i obowiązującym prawem budowlanym obostrzeniami – chociażby takimi jak obowiązkowe drogi ewakuacyjne, czy zapewnienie pełnej dostępności dla osób z niepełnosprawnościami. Próbuje się także przemilczeć zasadność ponoszenia wielomilionowych kosztów odtworzenia betonowego toru, z którego korzystać mogłaby tylko garstka odpowiednio wyszkolonych kolarzy – czytamy w oświadczeniu, które wystosował Urząd Dzielnicy Praga-Południe.

We wpisie urzędnicy tłumaczą, że teren przeznaczony będzie „wyłącznie na cele publiczne”. Po spotkaniu ze Stołecznym Konserwatorem Zabytków ustalono, że możliwe jest stworzenie wejść na śródtorze oraz wjazdu dla służb. Dzielnica chciałaby, żeby modernizacja toru została wpisana do Gminnego Programu Rewitalizacji, co pozwoliłoby pozyskać finansowanie. Jednak dalej we wpisie tłumaczy, że planuje wycinkę. Urzędnicy poprosili konserwatora o zgodę na usunięcie rosnących tam drzew - samosiejek.

Przez ponad rok krajobraz Alei Ujazdowskich, jednej z najbardziej reprezentatywnych ulic Warszawy, zanieczyszczał widok osobliwego namiotu, wzniesionego na europaletach. Jego ściany były obszyte i oklejone licznymi plakatami, zawierającymi antyukraiński, antysemickie, a nawet prorosyjskie hasła, związane głównie z nadal trwającą inwazją Rosji na Ukrainę. Ów „antywojenne miasteczko”, jak określali go sami twórcy, wzniesione zostało 17 sierpnia 2024, naprzeciwko ambasady Stanów Zjednoczonych.

Nie jest to lokalizacja przypadkowa, ponieważ w narracji organizatorów to właśnie USA ma pchać Polskę w wojnę z „bratnią Rosją” i Władimirem Putinem. Aktywiści, niekiedy pomieszkujący w namiocie, rozdawali ulotki, wygłaszali przemowy i zaczepiali przechodniów. Na przygotowanych przez nich listach wrogów Polski znaleźli się m. in. były prezydent RP Andrzej Duda, Adam Bodnar, czy legendarny już George Soros.

Twórcami miasteczka są działacze stowarzyszenia Ruch Suwerenności Narodu Polskiego, którego liderem jest Andrzej Zakrzewski. Niedoszły kandydat na prezydenta RP, agitator Macieja Maciaka oraz działacz znany w środowisku narodowców. Swoją działalność polityczną prowadzi o ponad 20 lat. Znany był m. in. z organizacji spontanicznej ochrony ambasadora Rosji Siergieja Andriejewicza, w trakcie rosyjskich obchodów rocznicy zakończenia II wojny światowej na Cmentarzu-Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich. Popiera on także postulaty wyjścia Polski z Unii Europejskiej (polexitu) oraz NATO i współpracy z Rosją.

Zakrzewski propaguje także m. in. teorie spiskowe „żydokomuny” i „żydohitleryzmu”, które rzekomo miałyby niszczyć zarówno Polskę, jak i Rosję. Jest także zwolennikiem herezji soboru Watykańskiego II z 1965 roku, podczas którego Kościół Katolicki miał przestać istnieć, a wszyscy kolejni papieże w tym Jan Paweł II są heretykami.

Przez ponad rok władze były bezsilne

Przez ponad rok służby oraz władze miasta były bezsilne wobec jednego człowieka, który znalazł lukę w prawie. Zakrzewski swój manifest zarejestrował jako jednoosobowe zgromadzenie, które trwało nieprzerwanie od 8 sierpnia 2024 roku. Namiot powstał jakiś czas później. Już rok temu, po interwencji ursynowskiego radnego, Zarząd Dróg Miejskich zapowiedział przyjrzeniu się sprawie nielegalnego zajęcia pasa drogowego, czym de facto było rozstawienie namiotu. Niestety rok minął bez większych zmian.

Jak podaje Gazeta Wyborcza, przełom nastąpił dopiero po kontroli straży pożarnej, której funkcjonariusze znaleźli butle z gazem, magazynowane przez Zakrzewskiego w namiocie, który wykorzystywał je m. in. do zasilania podróżnej kuchenki gazowej.

- Funkcjonariusze straży pożarnej podczas kontroli stwierdzili, że obiekt zagraża życiu i zdrowiu osób wewnątrz i dookoła. To pozwoliło na wydane decyzji w trybie nakazowym dotyczącej usunięcia namiotu wraz z zapleczem i ekspozycją — przekazał portalowi Jakub Dybalski, rzecznik prasowy ZDM-u.

Nielegalna, prorosyjska instalacja została ostatecznie rozebrana w miniony piątek, 20 listopada, w asyście policji, straży miejskiej i pożarnej. Organizator akcji, Andrzej Zakrzewski miał stawiać opór. Ostatecznie zespół ratownictwa medycznego przewiózł mężczyznę do Kliniki Psychiatrycznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, przy ul. Nowowiejskiej.

– Kamienica przy ul. Stalowej 54 wpisana jest do Gminnej Ewidencji Zabytków, dlatego jej modernizacja jest realizowana we współpracy północno-praskiego Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami z Biurem Stołecznego Konserwatora Zabytków – tłumaczy Aldona Machnowska-Góra, zastępczyni prezydenta Warszawy. – Odtworzenie brakujących detali architektonicznych fasady będzie możliwe dzięki dokumentacji fotograficznej z lat 70. XX w. Przewidziano zachowanie "postrzelin" z okresu II wojny światowej usytuowanych w centralnej części elewacji – dodaje.

Renowacji poddane zostaną elementy metaloplastyki, m.in. żeliwne balkony i pozostałości haków służących niegdyś do podwieszania trakcji tramwajowej. We wnętrzach przywrócona zostanie historyczna kolorystyka tam, gdzie udało się ją zidentyfikować. W jednym z pomieszczeń na pierwszym piętrze odkryto polichromię w odcieniach czerwieni i niebieskiego – zostanie poddana specjalistycznej konserwacji.

Podwórko, historia i konserwacja

Prace obejmą także podwórko, gdzie odtworzony zostanie m.in. przedwojenny zdrój podwórkowy używany później do podlewania roślin. Historyczne warstwy wykończeniowe sprawdzono w elewacjach, przejeździe bramnym, stolarkach i lokalach mieszkalnych – wszędzie tam, gdzie były możliwe do zachowania, zostaną przywrócone. Kamienica powstała w latach 1898–1899. Jej ostatnią właścicielką przed wojną była Chaja Taube. Po 1945 roku budynek przeszedł w zarząd miasta i przez dziesięciolecia pełnił funkcję mieszkań komunalnych. Koszt obecnej modernizacji przekracza 12 mln zł.

Remont przy Stalowej 54 to następny projekt realizowany w ramach Gminnego Programu Rewitalizacji. W ostatnich latach w dzielnicy — w budynkach wyłączonych z użytkowania — przeprowadzono 13 kompleksowych modernizacji za ok. 82 mln zł. Modernizacje objęły również 15 budynków zamieszkałych, a dzielnica jest liderem w doposażaniu obiektów w windy.

Zarząd Dróg Miejskich przygotował propozycje zmian w organizacji ruchu i parkowania dla kolejnej części Mokotowa. Zmiany są związane z możliwym wprowadzeniem Strefy Płatnego Parkowania Niestrzeżonego (SPPN) dla tego obszaru. Poznaj projekty i powiedz, co o nich myślisz!

Strefa płatnego parkowania niestrzeżonego (SPPN), obowiązująca już w sporej części Warszawy, może niedługo objąć kolejny obszar Mokotowa oraz „wejść” do Włoch. W pierwszym przypadku chodzi o rejon, które granice wyznaczają następujące drogi:

• od północy ul. Woronicza;
• od wschodu ul. Modzelewskiego, Wołoska i Obrzeżna;
• od południa ul. Bokserska;
• od zachodu linia kolejowa nr 8.

Tym samym SPPN miałby objąć także fragment znanego wielu warszawiakom „Mordoru” przy ul. Domaniewskiej. 

Nie są to oczywiście pierwsze tego typu konsultacje. W poprzednich latach prowadzono m. in. rozmowy z mieszkańcami na temat wprowadzenia SPPN w części Dolnego i Górnego Mokotowa.

Nie tylko Mokotów

Jednocześnie ZDM rozpoczął konsultacje dot. pierwszej SPPN we Włochach. Nowa strefa miałaby obowiązywać na obszarze ograniczonym:

• od północy i wschodu linią kolejową nr 8 oraz granicą z obecną SPPN na Mokotowie;
• od południa ul. Komitetu Obrony Robotników i Krakowiaków;
• od zachodu linią kolejową WKD.

Konsultacje odnośnie Włoch, jak i Mokotowa potrwają do 31 grudnia bieżącego roku. Chociaż decyzja o wprowadzeniu SPPN zostanie podjęta przez warszawskich radnych, sami mieszkańcy mogą mieć wpływ na ostateczną treść dokumentu, przedstawionego później na sesji rady miasta.

- Po ich zakończeniu przeanalizujemy zgłoszone uwagi i przygotujemy poprawione projekty zmian w organizacji ruchu. Najpóźniej do końca lutego 2026 roku opublikujemy raport z konsultacji wraz z odniesieniem do uwag. Mniej więcej do połowy 2026 potrwają prace nad ostatecznymi projektami. Jeśli wszystko pójdzie planowo, w drugim lub trzecim kwartale uchwała o rozszerzeniu strefy trafi pod głosowanie rady — przekazują urzędnicy ZDM-u.

W przypadku przyjęcia uchwały, wprowadzenie SPPN na Służewcu będzie możliwe w czwartym kwartale 2026 roku.

W konsultacjach można wziąć udział m. in. za pośrednictwem strony internetowej ZDM-u.  Można także wziąć udział w spotkaniach na żywo lub online.

Pierwsze tego typu spotkanie odbędzie online się w następną środę, 3 grudnia w godz. 17 - 19:30 i będzie ono dotyczyło obu propozycji SPPN. W spotkaniu można uczestniczyć na dwa sposoby, poprzez serwis YouTube, gdzie można oglądać spotkanie i dyskutować na czacie oraz przez aplikację ZOOM, dzięki której można w rozmowie uczestniczyć. Jednak, aby skorzystać z tej drugiej opcji, należy zgłosić się uprzednio po link, na mail konsultacje@zdm.waw.pl. 

Kolejne dwa spotkania na żywo zostaną zorganizowane w Domu Kultury Kadr, przy ul. Rzymowskiego 32 na Mokotowie:

• 9 grudnia w godz. 17 - 19 prowadzona będzie rozmowa dla 3. obszaru;
• 10 grudnia w godz. 17 - 19 dla 4. obszaru.

Po niemalże roku intensywnych prac wreszcie zakończył się kompleksowy remont Oddziału Psychiatrii Sądowej Szpitala Tworkowskiego w Pruszkowie. Dokładniej chodzi o zabytkowy gmach, wzniesiony z czerwonej cegły w 1920 roku. Tym samym budynek wymagał gruntownej modernizacji, m. in. termomodernizacji. Nie było to łatwe przedsięwzięcie, ponieważ obiekt wpisany jest do wojewódzkiego rejestru zabytków, a co za tym idzie, każde prace musiały być konsultowane z mazowieckim konserwatorem zabytków.

Ostatecznie udało się wykonać wszystkie z trzech planowanych etapów przebudowy. Nie tylko ocieplono budynek, ale i dostosowano go do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Taki podział prac był konieczny, ze względu na nieprzerwane funkcjonowanie oddziałów szpitalnych, w których pacjenci byli obsługiwani na bieżąco. 

Wśród innych zmian można wspomnieć również o wymienieniu stolarki drzwiowej i okiennej, instalacjach sanitarnych CO i CW. Pomieszczenia piwniczne zostały przekształcone w sale terapeutyczne oraz stołówki. Wykonano podbicia fundamentów, a także zamontowano na dachu panele fotowoltaiczne.

Szpital stawia nie tylko na leki farmakologiczne

Dyrekcja szpitala chce, aby ich pacjenci oddziału psychiatrii sądowej powracali do zdrowia nie tylko za pośrednictwem środków farmakologicznych, m. in. z tego powodu w nowych salach i przestrzeniach organizowane będą zajęcia z arte- czy muzykoterapii. Nie zabraknie również sali komputerowej czy siłowni plenerowej oraz ogródków.

Jeszcze to szczególnie istotne dla tego rodzaju pacjentów, którzy mają ograniczony kontakt z rodziną i przyjaciółmi. Przypomnijmy, że do tego oddziału trafiają osoby skierowane przez sąd na przymusowe leczenie psychiatryczne. Innymi słowy, są to osoby, które popełniły jakieś przestępstwo, acz nie są w pełni władz umysłowych — z różnych powodów.  W oddziale przebywają również ludzie będący pod obserwacją sądowo-psychiatryczną.

– Pacjenci w kryzysie zdrowia psychicznego powinni mieć zapewnioną jak najlepszą opiekę. Dlatego bez wahania wsparliśmy Mazowieckie Specjalistyczne Centrum Zdrowia w Pruszkowie i przekazaliśmy placówce w sumie ponad 67 mln zł – mówił marszałek Adam Struzik.

Dofinansowanie z urzędu marszałkowskiego pokryło lwią część kosztów, których całkowita suma wyniosła ponad 78,6 mln zł. „Brakujących” 11,6 mln zł zostało przekazane z budżetu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz środków własnych Mazowieckiego Specjalistycznego Centrum Zdrowia w Pruszkowie.

Minister sportu i turystyki Jakub Rutnicki zaznaczył, że działania mają charakter systemowy i wybiegają daleko poza perspektywę jednej dekady.
„Chcemy stworzyć system, który będzie działał przez dekady. Igrzyska mają być zwieńczeniem zmian, a nie ich początkiem. To projekt, który ma budować zdrowe, aktywne i ambitne społeczeństwo” – powiedział Rutnicki.

Strategia – obecnie konsultowana z ekspertami, samorządami oraz organizacjami sportowymi – skupia się na rozwoju infrastruktury, wzmocnieniu sportu powszechnego i zwiększeniu aktywności fizycznej Polaków.

Warszawa jako symbol przeszłości i ambicji przyszłości

Prezydent Rafał Trzaskowski, odnosząc się do planów Polski dotyczących ubiegania się o organizację igrzysk, podkreślił symboliczny wymiar projektu.

„W latach 40. XX wieku Warszawy miało nie być. Taki cel stawiał sobie okupant. A dziś mówimy o tym, że w latach 40. XXI wieku Warszawa może stać się areną Igrzysk Olimpijskich. To jest skala sukcesu, jaki wspólnie osiągnęliśmy” – mówił prezydent. „Powstaliśmy z ruin jak feniks z popiołów. Dziś jesteśmy nowoczesną, dynamiczną metropolią – i nie zamierzamy się zatrzymywać. Zaprosimy świat do Warszawy nie tylko po to, by oglądał sport. Zaprosimy go, by zobaczył miasto, które powstało z martwych. Miasto Nieśmiertelne” – podkreślił.

Przygotowania – jak zaznaczył – wymagają współpracy rządu, samorządów i środowiska sportowego. „Igrzyska to projekt cywilizacyjny. Szansa rozwojowa dla całej Polski i impuls do dużych inwestycji, które będą służyć mieszkańcom przez kolejne dekady. To przedsięwzięcie, które musi być prowadzone wspólnie” – dodał Trzaskowski. W procesie prac ze strony miasta uczestniczy również wiceprezydentka Renata Kaznowska, członkini zespołu eksperckiego wspierającego tworzenie strategii.

Wśród ambasadorów IO 2040 znalazł się medalista olimpijski Robert Korzeniowski, który zachęcił do udziału w konsultacjach społecznych online i zgłaszania uwag do projektu na stronie www.strategiasportu.pl. Choć na spotkaniu pojawiło się wiele ciekawych pomysłów (np. rozbudowa Stadionu Narodowego i budowę obok hali), obecnie to projekt polityczny. Nie rozpoczęły się jeszcze żadne miejskie konsultacje, które wskazałyby, czy mieszkańcy Warszawy chcą, by igrzyska odbyły się w ich mieście. 

Po ogłoszeniu starań pojawiło się wiele głosów sprzeciwu. Składają się one na jedno, podstawowe pytanie. Skąd środki na budowę wielu nowych obiektów? I czy nie zostaną one przesunięte z pozycji budżetowych, które są niezbędne - jak np. dokończenie obwodnicy miejskiej czy budowę tanich mieszkań. 

Z ustaleń funkcjonariuszy wynika, że kierowca nie tylko dramatycznie przekraczał prędkość, ale również kilkukrotnie wyprzedzał na przejściach dla pieszych i skrzyżowaniach, lekceważył znaki pionowe i poziome, a także przekraczał linię podwójną ciągłą. Policjanci, używając sygnałów świetlnych i dźwiękowych, doprowadzili do zatrzymania pojazdu w miejscu bezpiecznym.

Po sprawdzeniu w systemie wyszło na jaw, że 30-letni mieszkaniec powiatu nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami. Za popełnione wykroczenia otrzymał mandat w wysokości 8500 zł i aż 81 punktów karnych. To jednak nie kończy sprawy — kierującego czeka jeszcze rozprawa w piaseczyńskim sądzie.

Konsekwencje brawury na drodze

Jak podkreślają policjanci, prędkość jest jednym z kluczowych czynników wpływających na ryzyko zdarzeń drogowych. Nadmierne jej przekraczanie znacząco wydłuża drogę hamowania, utrudnia reakcję w sytuacjach zagrożenia i naraża innych uczestników ruchu na niebezpieczeństwo.

Na końcu komunikatu przypomniano, że bezpieczeństwo zależy przede wszystkim od przestrzegania przepisów i rozwagi kierujących — każda lekkomyślność może prowadzić do tragicznych skutków. W przypadku tego kierowcy to właśnie prędkość i kolejne złamania zasad doprowadziły do zdecydowanej interwencji policji.

Jednak poza ok. 50 apartamentami deweloper został zobowiązany do remontu pobliskiej drogi. Ulica Chłodna zostanie zrewitalizowana na odcinku od Wroniej do Towarowej. Monting Development zapłaci za projekt i realizację fragmentu między Żelazną a Wronią, czyli w pobliżu swojej nieruchomości. Deweloper przeznaczy na remont 10 mln zł. Prace mają potrwać dwa lata.

Co się zmieni? Spółka Lewandowskiego zachwala, że będzie to „jedna z najbardziej eleganckich i zielonych ulic w centrum”. Według umowy z dzielnicą wymieniona zostanie nawierzchnia i chodniki, a strefa piesza powiększy się. Poza tym Chłodna ma stać się bardziej zielona, przewidziano sporo drzew i krzewów. Najważniejsza zmiana, w porównaniu ze stanem obecnym, to uporządkowanie miejsc parkingowych oraz „ucywilizowanie” drogi. Dziś to stara, brukowana ulica z ogromnym niewykorzystanym potencjałem.  

„Funkcjonariusze natychmiast udali się w ten rejon. Zgłaszający czekał na strażników, dzięki czemu łatwiej było dotrzeć do miejsca, gdzie przebywała rodzina. Przy ognisku siedziała kobieta i chłopiec. Matka była nieufna. Nie chciała powiedzieć, jak się nazywa. Twierdziła nawet, że nie ma żadnego drugiego dziecka” — informują służby.

Dopiero kiedy okoliczni biegacze wskazali mundurowym chowającego się w zaroślach chłopca, kobieta przyznała, że jest to jej syn. W sumie rodzina liczyła trzy osoby.

Służby ustaliły, że wszyscy są uchodźcami ze wschodu. Po długich poszukiwaniach miejsca, w którym rodzina mogłaby się schronić, pomocy zdecydowało się udzielić Centrum Kultury Prawosławnej przy ul. Cyryla i Metodego, które zajmuje się opieką nad bezdomnymi. Przedstawiciel Centrum zadeklarował mundurowym, że znajdzie jeszcze jedno miejsce dla potrzebującej matki i dzieci. 

Ognisko, które miało zapewnić rodzinie ciepło w listopadowy dzień, zostało dogaszone przez straż pożarną.

Służby apelują, aby każdy, kto widzi osobę w kryzysie bezdomności, której życie lub zdrowie może być zagrożone, zadzwonił pod numer 986.

Do Warszawy w końcu zawitała pełnoprawna zima. Wczorajsze opady śniegu, wespół z silnym wiatrem, bardzo szybko zamieniły nasze ulice i chodniki w białe pustkowia. Niedzielny wieczór dawał nadzieję, na to, że mamy do czynienia jedynie z przelotnymi opadami. Niestety zimowa aura pozostanie z nami praktycznie przez cały tydzień.

Poniedziałkowe popołudnie będzie stało jeszcze pod znakiem opadów śniegu, który nie odpuści do końca dnia. Pocieszeniem może być fakt, że wiatr będzie dosyć słaby. To z kolei nie wpłynie pozytywnie na jakość wdychanego przez nas powietrza. Nie powinno to być jednak problemem tak długo, jak zdecydujemy się zostać wewnątrz naszych domów i mieszkań, zwłaszcza, że temperatura nie przekroczy nawet 0 stopni Celsjusza. W nocy, m. in. za sprawą mocniejszego wiatru, temperatura spadnie do ok. -1 st. C. We wtorek sytuacja pogodowa będzie niestety dużo gorsza, zwłaszcza dla kierowców.

- We wtorek możemy spodziewać się intensywnych opadów deszczu ze śniegiem. Gołoledź odczuwalna będzie przede wszystkim w godzinach porannych. W ciągu dnia temperatura powinna wynieść ok. 1 st. C. Słabych opadów śniegu i deszczu należy spodziewać się także w nocy — informuje Grażyna Dąbrowska, synoptyk IMGW.

Środa będzie nieco zimniejsza, lecz również tego dnia spodziewać się należy opadów szybko marznącego deszczu, powodującego gołoledź. Taka sytuacja potrwa przez niemal cały tydzień. Pogoda ulegnie zmianie dopiero w okolicach piątku i soboty. Co prawda wskaźnik temperatury nadal pokaże liczbę poniżej zera, acz ustać powinny wszelakie opady atmosferyczne. 

Dobrą wiadomością może być to, że przez cały ten okres kierowcy nie powinni spodziewać się żadnych mgieł, utrudniających widoczność. 

Warszawa nie dała się zasypać

Jak przekazuje warszawski Zarząd Oczyszczania Miasta, obecnie po stołecznych ulicach, mostach i wiaduktach jeżdżą aż 42 posypywarki. Akcja rozpoczęła się o godz. 13 i dotyczy aż 240 km dróg.

„ZOM przez całą dobę sprawdza stan nawierzchni jezdni i chodników. Monitoruje dane meteorologiczne i prognozy pogody. Jeśli będzie taka potrzeba, zleci kolejne akcje” — zapewniają urzędnicy.

Korzenia Fabryki Garbarskiej Temler i Szwede, mieszczącej się przy ul. Okopowej 78, sięgają aż drugiej połowy XIX wieku. Do czasów wybuchu XX wojny światowej, była jednym z największych tego typu zakładów, posiadając także renomę międzynarodową. Dzisiaj, po latach perturbacji okresu PRL-u, cały obiekt stoi opuszczony. Obecnie kompleks znany jest mieszkańcom z popękanych ścian, wybitych szyb i licznych graffiti. Niestety nawet posadzony w pobliżu szpaler drzew nie jest w stanie zakryć całości szpetnego kompleksu.

Dodajmy, że fabryka znajduje się niedaleko Ronda Radosława, w pobliżu Powązek, Arkadii i CH Klif. To świetnie skomunikowany fragment miasta. 

Sprawą dawnej fabryki zainteresowali się mieszkańcy Woli oraz część miejskich radnych. Jeszcze w 2024 roku w odpowiedzi na interpelację władze miasta odpowiedziały jednoznacznie — chcemy sprzedać ten teren. Wiceprezydent Warszawy Tomasz Mencina informował wtedy, że rozpisany zostanie przetarg, a potencjalny nabywca kupi zarówno działkę, jak i stojący na niej gmach zabytkowej fabryki. Tydzień temu, 20 listopada podczas sesji rady miasta, radni udzielili zgody na zbycie nieruchomości.

Zamiast fabryki będzie kolejna galeria lub blok mieszkalny?

Na początek należy przytoczyć kilka faktów. W miejskich dokumentach działka, na której terenie wznosi się fabryka, posiada nr ewidencyjny 9/2 w ramach obrębu 6-02-01. Łącznie jest to aż 16,04 tys mkw. Ten ogromny teren jest także położony w obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dokładniej chodzi o rejon Dworca Gdańskiego. To oznacza, że miejsce to przeznaczone jest domyślnie na wszelkiego rodzaju usługi (sklepy, galerie, etc.), z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej. W dokumentach widnieje to jako symbol 8.4 U(MW).

Sprawa wydaje się więc prosta — w miejscu opuszczonej fabryki powstanie kolejny, zbyt drogi blok mieszkalny, z „apartamentami” o wielkości 30 mkw. Pomijając złośliwości, los fabryki nie jest do końca przesądzony. Dlaczego? Ponieważ w 2010 roku gmach decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Barbary Jezierskiej, został wpisany do rejestru zabytków.

„Zaznaczam również, że do rejestru zabytków [...] wpisano budynek główny wraz z otoczeniem. Teren ochrony zabytku obejmuje teren dwóch działek: 9/1 (6,6 tys. mkw) i 9/2 (16,04 tys, mkw) ” - informuje Mencina. To oznacza, że ktokolwiek nabędzie działkę — sieć handlowa czy deweloper — powinien każdą decyzję względem budynku fabryki konsultować z wojewódzkim konserwatorem. W innym przypadku na nowego właściciela spadnie szereg dotkliwych kar. Łącznie obie działki mają aż 22,6 tys. mkw.

Fabryka na sprzedaż. Za aż 300 mln zł 

Jednak kiedy miasto zamierza sprzedać działkę? Pierwotnie zakładano, że będzie to czwarty kwartał bieżącego roku, niewykluczone więc, że urzędnicy zmieszczą się w pierwotnym terminie. Zakłada się, że będzie to przetarg ustny nieograniczony. Zgodnie z przegłosowanym dokumentem wartość rynkowa działki to aż 301,9 mln zł. 

W projekcie uchwały zapisano, że sprzedaż ma uratować dawną fabrykę, która od 2007 roku jest pustostanem. Przyszły właściciel może zbudować tam nowe budynki, z których najwyższy będzie miał 68 metrów wysokości. Na podstawie analizy Biura Polityki Lokalowej ustalono, że w tym miejscu może powstać aż 53,5 tys. metrów kwadratowych mieszkań, bądź biur. 

Na bemowskim odcinku drugiej linii metra, obejmującym stacje Karolin, Chrzanów i Lazurowa, roboty posuwają się równolegle w wielu kluczowych obszarach. Już w pierwszych dniach listopada na stacjach rozpoczęto układanie okładzin akustycznych oraz posadzek w wentylatorniach. Zamontowane wentylatory czekają na podłączenie do rozwijanego systemu wentylacji, który instalowany jest w głównych pomieszczeniach technicznych.

W podstacjach energetycznych większa część urządzeń stoi już na swoich miejscach, a przez tunele sukcesywnie prowadzone są kable zasilające i sterujące. Stacje mają gotowe perony, a do Chrzanowa dostarczono ruchome schody – na razie zasłonięte niebieską folią zabezpieczającą. W pomieszczeniach dyżurnego ruchu oraz biur stacyjnych trwają roboty murarskie, tynkarskie i malarskie.

Jak powstaje torowisko metra

Intensywne prace toczą się również w tunelu łączącym stacje Karolin i Chrzanów, gdzie trwa betonowanie nawierzchni torowej. Proces budowy torowiska w metrze jest wieloetapowy i precyzyjny. Po wydrążeniu tunelu o przekroju koła najpierw powstają płaskie powierzchnie bankietu dolnego i bocznego. Ten drugi pełnić będzie funkcję korytarza technologicznego.

Bankiet dolny poddawany jest czyszczeniu, po czym przykrywany matą wibroizolacyjną. Na takim podłożu układane jest zbrojenie płyty torowej – tzw. podtorza, które mieści m.in. kanał odpływowy. Na zbrojeniu montowane są betonowe bloczki wyposażone w uchwyty na szyny. Po umocowaniu torów wykonawcy regulują ich położenie z dokładnością do jednego milimetra. Dopiero wtedy całość zalewana jest betonem, a finalnie torowisko zostaje wyszlifowane.

Ostatni fragment drugiej linii metra

Realizowany odcinek jest finałowym elementem drugiej linii metra w Warszawie. Powstaną trzy stacje: C3 Lazurowa przy ul. Górczewskiej, C2 Chrzanów przy ul. Rayskiego i Szeligowskiej oraz C1 Karolin. Za Karolinem znajdą się podziemne tory prowadzące do Stacji Techniczno-Postojowej Mory, która pozwoli na pełną obsługę taboru kursującego po całej linii. Zakończenie prac planowane jest na 2026 rok.

Inwestycja realizowana jest w ramach projektu „Budowa II linii metra wraz z infrastrukturą towarzyszącą – etap IV”, współfinansowanego z Funduszu Spójności. Całkowity koszt budowy wraz z zakupem taboru to ponad 3 mld zł, z czego dofinansowanie unijne wynosi ponad miliard złotych.

Od jakiegoś czasu w ramach Budżetu Obywatelskiego, warszawski ZDM prowadzi prace remontowe na ul. Starzyńskiego, na Pradze-Północ. Pierwotny plan zakładał wylanie nowej nawierzchni drogi dla rowerów — o co zabiegali sami mieszkańcy. Jednak drogowcy zdecydowali się zmienić nieco koncepcję pierwotnej przebudowy i uwzględnili w swoich planach także korzyści dla pieszych oraz kierowców. „Uznaliśmy jednak, że warto go rozszerzyć” - czytamy w komunikacie ZDM-u.

Przypomnijmy, że prace swoim zasięgiem obejmą ul. Starzyńskiego na odcinku między rondem a skrzyżowaniem z ul. Namysłowską.

Zmiany dla kierowców i pieszych — niekoniecznie na gorsze

Wspomniana droga dla rowerów oczywiście wciąż zostanie wyremontowana. Zamiast kostki rowerzyści będą jeździć po nowym asfalcie.

„Trasa ta przebiega za pobliskim przystankiem autobusowym. To znacznie wykrzywia jej tor, przez co korzystanie z niej jest niewygodne. Również i łącznik z pobliskim przejazdem rowerowym przez ul. Starzyńskiego poprowadzony jest po ostrym łuku. Dlatego droga zostanie nieco wyprostowana, a łącznik poszerzony i tym samym złagodzony” - wyjaśniają urzędnicy.

Wyznaczenie nowego przebiegu drogi dla rowerów jest możliwe dzięki zmianom na jezdni, niestety z perspektywy kierowców na ich niekorzyść. Ulica zostanie zwężona do jednego pasa.

„Drugi pas i tak kończy się zaraz za przystankiem – a zatokę autobusową i cały przystanek przesuniemy bliżej wiaduktu w ciągu ul. Starzyńskiego” - dodają drogowcy w komunikacie.

Zmiana ta ma skrócić także pobliskie przejście przy rondzie Starzyńskiego, poprawiając jego bezpieczeństwo. Z kolei pasażerowie zyskają wyremontowany – a w zasadzie całkowicie nowy – zespół przystankowy. Kierowcy natomiast kilkanaście miejsc postojowych wzdłuż ulicy.

Po przesunięciu wszystkiego bliżej wiaduktu po południowej stronie drogi dla rowerów powstanie luka. Wypełniona zostanie nowym chodnikiem, który zostanie podłączony do istniejącego trotuaru wzdłuż ul. Starzyńskiego. Na dalszym odcinku – takim samym jak droga rowerowa – chodnik zostanie wyremontowany.

W Warszawie, m.in. na Bemowie, Białołęce i w Wilanowie, w najbliższy weekend odbędzie się seria rodzinnych wydarzeń edukacyjnych oraz artystycznych. Na Bemowie dzieci od 5 do 10 lat wezmą udział w warsztatach „Stwórz swój własny lampion” w Spotykalni – Bibliotece Sąsiedzkiej. Organizatorzy podkreślają, że liczba miejsc jest ograniczona, a udział możliwy po wcześniejszych zapisach.

Na Białołęce spektakle i warsztaty „Przygody małego zoo” połączą elementy teatru i ekologii. Dzieci poznają zwierzęta, a przy okazji – poprzez sztukę i zajęcia plastyczne – nauczą się podstaw dbania o środowisko.

W Wilanowie zaplanowano kolejną odsłonę cyklu Wilanowskiego Instytutu Muzycznego. W programie znajdują się wykłady, laboratorium muzyczne i sesja posterowa. Wstęp jest wolny, wymagane są zapisy online lub w placówkach CK Wilanów.

Muzyka klasyczna i współczesna w kilku dzielnicach

We Włochach pianistka Lena Ledoff zaprezentuje program „Chopin+”, nowoczesną reinterpretację twórczości kompozytora. Bilety dostępne są online oraz w biurze Okęckiej Sali Widowiskowej.

Z kolei Ursus zaprasza na koncert „HARP COVER”, podczas którego Michał Zator pokaże mniej znane możliwości harfy. Wstęp na wydarzenie pozostaje bezpłatny.

Na Bielanach odbędzie się rodzinne spotkanie „Rozśpiewane Smyki w świecie Muzyki”, połączone z premierowym wykonaniem piosenki o jelonku. Wstęp wolny, liczba miejsc – ograniczona. Tego samego dnia w Bielańskim Ośrodku Kultury, w ramach Festiwalu Muzyki Kameralnej, zagra Mauris Ensemble w składzie flet, altówka i harfa. Organizatorzy informują, że obowiązuje limit miejsc.

Sport, rekreacja i rywalizacja

OSiR Wawer obchodzi 15-lecie działalności i przygotował m.in. malowanie buziek, loterię fantową, tatuaże brokatowe i przejażdżki karuzelą. W niedzielę, 23 listopada, odbędzie się maraton fitness oraz bezpłatne wejścia na siłownię. Wśród zajęć zaplanowano m.in. Zdrowy kręgosłup, Jogę i Salsation. Wymagana jest wcześniejsza rezerwacja.

Na Ursynowie 23 listopada w ZOS Hawajska rozegrane zostaną Amatorskie Mistrzostwa w Badmintonie. Udział jest bezpłatny, każdy uczestnik może wystartować w maksymalnie dwóch kategoriach.

W sobotę, 22 listopada, w hali przy ul. Dereniowej odbędą się Siatkarskie Gran Derby Stolicy: Metro Family Warszawa kontra MOS Wola Tramwaje Warszawskie. Wstęp wolny.

Na Ochocie zaplanowano III Otwarte Mistrzostwa Juniorów w Darcie w Centrum Bilardowym Złota Bila. Na Pradze-Północ w Szkole Podstawowej nr 127 23 listopada odbędzie się Praski Turniej Szachowy z trzema kategoriami: A – open FIDE, B – bez limitu wiekowego, C – do lat 12. Zapisy trwają do wyczerpania miejsc.

Teatr, kultura i działania integracyjne

Ursynów kontynuuje XXIII Ogólnopolski Przegląd Teatrów Niesfornych „Galimatias Ursynowski”, którego finałem będzie spektakl „Historia Jakuba”. Wstęp pozostaje wolny.

W Wawrze odbędzie się piąta edycja „Sceny bez barier”, prezentująca twórczość osób z niepełnosprawnościami. Uczestnicy będą mogli wziąć udział w warsztatach stolarskich, obejrzeć wystawy, prezentacje artystyczne oraz uczestniczyć w finałowej potańcówce. Wstęp wolny.

Szkolenia i edukacja

Centrum Łowicka na Mokotowie zaprasza na szkolenie „Gotowi na wszystko”, poświęcone tworzeniu plecaka awaryjnego i zasadom miejskiego survivalu. Uczestnicy poznają zasady przygotowania do sytuacji kryzysowych oraz kompletowania zestawu na pierwsze 72 godziny.

Łącznie wszelkie plany obejmą ok. 537 ha terenu, pominiętego do tej pory przez miejskich planistów. Jak zapewniają władze Warszawy, ów nowe mpzp zabezpieczą mieszkaniowy charakter okolic oraz usługi potrzebne mieszkańcom. Nie zapomniano również o zachowaniu terenów zielonych.

Plan dla rejonu ul. Patkowskiego (Mokotów i Ursynów)

Plan obejmuje ponad 65 ha – głównie na południowym Mokotowie. Teren jest już w dużej mierze zabudowany i dobrze zorganizowany. Znajdują się tu osiedla mieszkaniowe, Instytut Psychiatrii i Neurologii, parafia oraz zabudowa jednorodzinna. Okolica sąsiaduje m. in. ze Stegnami, Służewem nad Dolinką, Miasteczkiem Wilanów i terenami rekreacyjnymi. W pobliżu znajdują się także liczne obiekty zabytkowe, w tym kościół św. Katarzyny czy pałac Królikarnia.

W planie teren przy skrzyżowaniu al. Wilanowskiej i Doliny Służewieckiej przeznaczono na zieleń i wody powierzchniowe. Dokument zachowuje mieszkaniowy charakter obszaru, wyznacza miejsca na usługi, nowe tereny zieleni i drzewa przyuliczne. Ma też poprawić zagospodarowanie przestrzeni wzdłuż Potoku Służewieckiego oraz zwiększyć małą retencję (możliwość zatrzymywania wody) na tym terenie.

Plan dla Jelonek Południowych (Bemowo)

Plan obejmuje ok. 146,5 ha między ulicami: Człuchowską, Powstańców Śląskich, Połczyńską i Lazurową. To w dużej części teren zabudowany blokami z lat 70. i 80. oraz domami jednorodzinnymi z obszaru dawnych miast-ogrodów: Jelonek i Nowego Chrzanowa. Ta tym obszarze znajdują się szkoły, przedszkola, przychodnia, dom pomocy społecznej, kościoły i sklepy.

Plan chroni historyczny układ urbanistyczny miast-ogrodów i zachowuje funkcję mieszkaniową. Wyznacza także tereny usług publicznych, m. in. oświaty, zdrowia, kultury i pomocy społecznej.

Plan Golędzinów – część I (Praga-Północ)

Plan obejmuje ok. 153 ha między: Trasą Mostu Krasińskiego, wałem Wisły, ul. Starzyńskiego i granicą z Targówkiem. Przeważają tu różne rodzaje usług: szkoły wyższe, instytuty badawcze, firmy, administracja publiczna oraz zakłady przemysłowe (w tym fabryka Develey, która deklaruje, że w przyszłości chciałaby zmienić swoją lokalizację).

Nie mniej przyjmowany plan miejscowy musi być zgodny z obowiązującym nadal Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy, a to oznacza, że zmiana przeznaczenia nieruchomości będzie możliwa w przyszłości, po przyjęciu planu ogólnego.

Wzdłuż Wisły znajdują się ogródki działkowe i zieleń, a przy ul. Jagiellońskiej – liczne obiekty usługowe. Ważnym punktem jest XIX-wieczny Fort Jasińskiego, otoczony zabudową mieszkaniową.

Plan utrzymuje usługowy charakter obszaru, dopuszcza zabudowę mieszkaniową tam, gdzie już istnieje ta funkcja i wyznacza teren pod rozbudowę publicznej szkoły. Chroni też zabytkowy Fort i przewiduje rozwój usług kultury, nauki, sportu i rekreacji.

Plan rejonu Borkowa – część I (Wawer)

Plan obejmuje ok. 173 ha w zachodnim Wawrze i dzieli się na dwa obszary:

• A – między ulicami: Trakt Lubelski, Cylichowską, Skalnicową, Gawronią i Borowiecką,
• B – między Kanałem Zagóździańskim a ulicami: Cylichowską, Mrówczą i Juhasów.

Tereny w obszarze B są już w większości zabudowane domami jednorodzinnymi. Podobna zabudowa powstaje w części A.
 

Plan ma wspierać rozwój jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej. Dopuszcza niewielką zabudowę wielorodzinną przy ul. Skalnicowej, przewiduje rozbudowę układu drogowego oraz rozwój usług – także publicznych. Chroni też zieleń i lokalne cieki wodne.

Warto dodać, że do 19 stycznia 2026 roku trwać będą konsultacje społeczne dotyczące projektu Planu Ogólnego Warszawy, Strategii #Warszawa2024+ oraz czterech wyżej przytoczonych planów miejscowych — dla jednego z nich zbierane są już wnioski.

W konsultacjach można wziąć udział m. in. za pośrednictwem dedykowanej strony internetowej. Znajduje się tam pełna lista dokumentów wraz z instrukcją ich wypełnienia. 

Po otrzymaniu zgłoszenia, sprawa została przekazana do kryminalnych, którzy dosyć szybko nie tylko zabezpieczyli dowody, ale i ustalili tożsamość napastnika. 21-letni mężczyzna miał pomieszkiwać w hostelu na terenie Pragi-Południe. Tam też policjanci postanowili złożyć mu wizytę.

- Mężczyzna spał w pokoju, kiedy pojawili się policjanci. Gdy się wybudził i zorientował, co się dzieje i o co chodzi, nie mógł wyjść z podziwu. Cały czas powtarzał policjantom, że jest zaskoczony i wręcz zszokowany całą sytuacją — przekazuje podinsp. Joanna Węgrzyniak, oficer prasowy Komendy Rejonowej Policji VII.

Zdziwienie mężczyzny nie wynikało z faktu tak szybkiego działania policji, bynajmniej. Był zszokowany samym zatrzymaniem, ponieważ żył w przeświadczeniu, że kara za napad na dwa sklepy z nożem w ręku to jedynie kwestia wystawienia mandatu. Jak tłumaczył służbom, zrobił to, ponieważ miał przejściowe problemy finansowe. 

- Policjanci zabezpieczyli odzież i buty, które miał na sobie w chwili popełnienia przestępstw, a także nóż, którym miał grozić ekspedientkom. 21-latek trafił do policyjnej celi — dodała podinsp. Węgrzyniak.

Mężczyzna następnie usłyszał prokuratorskie zarzuty dokonania dwóch rozbojów z użyciem niebezpiecznego narzędzia. Jako że nie był wcześniej notowany za podobne przestępstwo, grozi mu teraz kara 15 lat pozbawienia wolności.

21-latek decyzją sądu został już tymczasowo aresztowany na okres trzech miesięcy.

Na wczorajszej sesji rady miasta, przegłosowano zmiany odnośnie najmu lokali komunalnych. Zgodnie z przyjętą uchwałą pierwszeństwo będą miały osoby wykonujące „ważne dla miasta zawody”. Są wśród nich m. in. pracownicy instytucji pomocy społecznej oraz ratownicy medyczni. Istnieją jednak dwa wymogi:

• konieczny jest co najmniej dwuletni staż pracy;
• należy pracować w instytucji tworzącej, lub której udziałowcem jest miasto.

- Wspieramy osoby potrzebujące, ale także zawody kluczowe dla naszej wspólnoty samorządowej. Dodaliśmy nowe grupy zawodowe – na poprzedniej sesji byli to pracownicy kultury i nauczyciele – a dziś dodatkowo wprowadzamy ratowników medycznych i pracowników instytucji pomocy społecznej – tłumaczy Aldona Machnowska - Góra, zastępczyni prezydenta Warszawy.

Decyzja rady o przyznaniu pierwszeństwa kolejnym dwóm grupom zawodowym, ma na celu pomóc w zapełnieniu ich braków kadrowych, które coraz częściej dotykają także Warszawę. 

Miasto zapewnia, że nie zapomniało o polityce mieszkaniowej

Władze miasta jednocześnie zapewniają, że polityka mieszkaniowa, w tym zapewnienie lokali komunalnych, pozostaje jednym z najważniejszych zadań.

Obecnie w całej Warszawie jest ponad 80 tys. mieszkań komunalnych. Od lat miasto realizuje program, którego celem jest zwiększanie tej liczby. Chodzi nie tylko o budowę nowych budynków — co jest najbardziej spektakularne — ale też remont całych kamienic, do tej pory wyłączonych z użytkowania. 

- Dzielnice na bieżąco kwalifikują kolejne rodziny i zawierają umowy najmu lokali, dlatego szacujemy, że w tym roku podobna grupa rodzin będzie mogła cieszyć się kolejnymi mieszkaniami – przewiduje wiceprezydentka Aldona Machnowska-Góra.

Obecnie w Warszawie na pomoc mieszkaniową oczekuje ponad 2 tys. osób. Tylko w ubiegłym roku udzielono jej 3 tys. rodzin.

Bez tramwaju na Trakcie Królewskim

Zgodnie z dokumentem, ostatnią trasą tramwajową północ-południe, na zachodnim brzegu Warszawy, będzie oś ulicy Marszałkowskiej. Wcześniej spekulowano, że może wrócić przedwojenne połączenie na Trakcie Królewskim, a urbaniści – sugerujący zmianę roli Wisłostrady, bądź jej schowanie w tunelu – postulowali tory nad brzegiem rzeki.

Co ciekawe, pomysł trasy tramwajowej poniżej skarpy znalazł się w planach miejscowych Starego i Nowego Miasta. Nie ma ich jednak w strategii, której horyzont to rok 2060.

Tramwajowa Trasa Tysiąclecia 

Pewnym zaskoczeniem jest przełożenie budowy linii po śladzie dawnej Trasy Tysiąclecia (o niej poniżej). W 2029 roku gotowy ma być tunel pod Dworcem Wschodnim, w którym znajdzie się miejsce na tramwaj. Jednak tory w tym miejscu mają pojawić się dopiero 20 lat później.

Tramwajarze planują ciekawą trasę N-S będącą (od południa) przedłużeniem planowanego tramwaju na Gocław. Dalej przez Park Skaryszewski, tunelem pod torami, obok zajezdni Praga i dalej pod kolejnymi torami aż do Ronda Żaba. Jednak na jej realizację jeszcze poczekamy. Szkoda, ponieważ okolice nowej trasy gwałtownie się zmieniają. Tramwaj, jako duża inwestycja publiczna, uporządkowałby w tym miejscu choćby kwestie dostępu do szybkiego, publicznego transportu. Mógłby być też impulsem do powstania nowych biur niedaleko Dworca Wschodniego. 

Z tematów tramwajowych warto zauważyć przesunięcie w budowie trasy wzdłuż al. Wilanowskiej. To krótki łącznik "Mordoru" z Dworcem Południowym (Metro Wilanowska). Planowano go od 2009 roku, a w 2019 roku Tramwaje Warszawskie zapowiadały, że za trzy lata zostanie ukończona. Tymczasem inwestycja zniknęła z miejskich planów, prawdopodobnie biorąc pod uwagę exodus biur z okolicy ul. Domaniewskiej. W nowej strategii trasa ma powstać po 2044 roku. Co ciekawe, szybciej w tym miejscu planowane jest metro (M4). Czy dublowanie tej trasy ma sens? 

Koniec Tras, zmiana obwodnicy

Z miejskich planów, mających odzwierciedlenie we wciąż obowiązującym studium z 2006 roku, zniknęła Trasa Tysiąclecia. To droga planowana jeszcze w PRL jako szeroka arteria biegnąca z północny na południe, na prawym brzegu Wisły. Od lat urbaniści alarmowali, że tego typu droga nie powinna powstać. W 2022 roku miasto przeprowadziło nawet konsultacje społeczne o nazwie „Co zamiast Trasy Tysiąclecia”. 

Obecnie, zamiast drogi dla samochodów, miasto proponuje trasę tramwajową – po tym samym śladzie – z wygodną trasą rowerową łączącą Pragę Południe i Pragę Północ. Na mapie zaznaczono ją jako „główny korytarz rowerowy”, jedna z kilku najważniejszy tras dla jednośladów w stolicy.

Zmieniono także plan na obwodnicę Pragi. Będzie to „droga klasy głównej”, co oznacza spokojniejszą ulicę niż np. Wisłostradę lub Trasę Łazienkowską. Według planów transportowych wciąż będzie to jedna z najbardziej obleganych dróg w stolicy. Mieszkańcy liczą, że uda się odciążyć w związku z tym ul. Grochowską czy ul. Targową, które - de facto - pełnią dziś rolę zastępczej obwodnicy śródmiejskiej.

Zmieniono także Trasę Olszynki Grochowskiej. Droga, również istniejąca w planach od PRL, została skrócona do minimum. Obecnie brany pod uwagę jest jedynie odcinek od Trasy Toruńskiej do (przyszłej) Trasy Mostu Północnego. Co ciekawe, ten odcinek ma szansę realizacji do 2044 roku. Dalej wspomniana Trasa zamieniłaby się w zwyczajną drogę, realizowaną stopniowo do 2060 roku. Na później odłożono Trasę Mostu Północnego. W planach jest dopiero na koniec lat 40. lub 50.  

W interpelacji, skierowanej do przewodniczącego rady, tłumaczy, że takie rozwiązanie pozwoli na zachowanie komunikacji w razie przerw w działaniu klasycznej infrastruktury. Jak miałoby to wyglądać? Według Niedziałka dostęp do Starlinków powinny mieć szkoły, biblioteki, ośrodki pomocy społecznej, domy kultury oraz budynki administracji dzielnicowej. Przekonuje, że jest to w miarę tanie rozwiązanie. W swoim planie radny nakreśla wizję, w której Starlink zostanie też udostępniony mieszkańcom, gdyby zaszła taka potrzeba.

„Przystosowanie powyższych punktów do udostępnienia połączenia Wi-Fi mieszkańcom w sytuacjach kryzysowych, tak aby w przypadku awarii sieci światłowodowej lub komórkowej mogli oni uzyskać dostęp do podstawowych informacji, komunikatów i usług publicznych” – pisze Niedziałek.

Przekonuje też, że chodzi o konkretny system – Starlink „opracowany przez firmę SpaceX ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, będących strategicznym partnerem Polski w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego (NATO)”. Podkreśla, że wymaga to tylko „jednorazowego zakupu sprzętu i umiarkowane, miesięcznej opłaty abonamentowej”.

Dlaczego to zły pomysł? 

Prawdopodobnie radny chciał rozpocząć dyskusję na temat systemu bezpieczeństwa urzędu, czy szerzej m.st. Warszawy, jednak jest to propozycja zaskakująca. Po pierwszej radny proponuje konkretne rozwiązanie, konkretnej firmy, co jest niezgodne z postępowaniami przetargów publicznych. Po drugie, system Starlink należy do firmy ze Stanów Zjednoczonych. Co prawda jest używany w czasie wojny na Ukrainie, jednak jego właściciel – Elon Musk – groził jego zawieszeniem. Wydaje się, że rozsądniejszym rozwiązaniem byłoby korzystanie z rodzimych rozwiązań.

Po trzecie, poruszenie tej sprawy na forum dzielnicowym nie jest dobrym rozwiązaniem. Wśród mieszkańców tworzy poczucie niepewności, że być może już-zaraz taki system będzie niezbędny. Poza tym jakikolwiek system awaryjny powinien być dostępny dla całego miasta (jeśli nie kraju), a nie tylko Bemowa. Być może dobrym rozwiązaniem byłoby skierowanie zapytania, o stworzenie takiego zabezpieczenia, do prezydenta Trzaskowskiego.

Co więcej, Niedziałek mógłby w tym procesie odegrać pewną rolę. Poza sprawowaniem mandatu radnego jest również wiceprezesem (a od 2021 roku do kwietnia 2025 prezesem) Wojskowego Przedsiębiorstwa Handlowego. To państwowa spółka powołana do „zaspokajania potrzeb żołnierzy, pracowników wojska, emerytów i rencistów wojskowych oraz jednostek i instytucji wojskowych w zakresie sprzedaży towarów, a także świadczonych usług”. Obecnie skupia się głównie na prowadzeniu sklepów z artykułami mundurowymi i militarnymi, ale mogłaby również odegrać rolę przy tworzeniu systemu obrony cywilnej.

Wobec tego wydaje się, że radny PiS ma rozeznanie jeżeli chodzi o sprzęt wojskowy. Podlega również, jako członek zarządu SSP pod wiceministra skarbu, Konrada Gołotę (Lewica), co oznacza, że mógłby rozpocząć podobną dyskusją na poziomie ogólnokrajowym.

- Warszawa jest największym samorządem w Polsce i jednocześnie ma najgorzej wynagradzanego prezydenta spośród wszystkich miast wojewódzkich. To prezydent Trzaskowski sam wnosił, żebyśmy ustalili jego wynagrodzenie na poziomie 80 proc. stawki maksymalnej. Były wtedy głosy, że prezydent powinien zarabiać więcej. Wtedy powiedziałem, że gdy sytuacja finansowa miasta się poprawi, złożymy projekt uchwały i wrócimy do tematu (podwyżki - red.). Dzisiaj warunki zostały spełnione – przekonywał Jarosław Szostakowski, szef klubu KO, który w imieniu radnych wniósł projekt uchwały w tej sprawie.

W uzasadnieniu podał, że pensja Trzaskowskiego wzrośnie do „poziomu maksymalnego dopuszczalnego przez prawo”. To 11,2-krotność kwoty bazowej. Biorąc pod uwagę, że propozycję przygotował szef klubu KO, głosowanie było jedynie formalnością. Mimo to opozycja (PiS) jasno dała do zrozumienia, że nie poprze zmian.

- Jeżeli chodzi o wynagrodzenie prezydenta, warto dyskutować to z prezydentem na sesji. Chcielibyśmy wiedzieć, czy pan prezydent wreszcie zajmie się Warszawą i będzie bywał na sesjach. Bo wynagrodzenie musi być powiązane z efektami pracy, a tutaj nie mamy takiego przekonania. Będziemy przeciwni – mówił Dariusz Figura, szef klubu PiS. 

Ile będzie zarabiał Rafał Trzaskowski?

Zarobki Rafała Trzaskowskiego wzrosną. O ile? To wynika z mnożnika i kwoty bazowej ustalanej każdego roku przez Sejm. W tyk roku maksymalny poziom podstawy prezydenta Warszawy (tzw. gołej pensji) to 11 680 zł. Do tego należy doliczyć 4507 zł dodatku funkcyjnego. Ale to nie koniec. Trzaskowskiemu przyznano także „dodatek specjalny” – którego maksymalny poziom to 50 proc. sumy dodatku funkcyjnego i wynagrodzenia zasadniczego. Prezydentowi przysługuje także „dodatek stażowy” wnoszący 20 proc. wynagrodzenia zasadniczego. 

Tak będzie kształtowała się pensja Rafała Trzaskowskiego:  

• pensja zasadnicza – 11 680 zł brutto
• dodatek funkcyjny – 4507 zł
• dodatek specjalny – 4856,1 zł
• dodatek stażowy – 2336 zł.

Według naszych wyliczeń, biorąc pod uwagę maksymalne stawki, po zmianach prezydent Rafał Trzaskowski zarobi 23 379,1 zł brutto. 

- Na miejscu natychmiast zjawiła się zaalarmowana załoga Policji i pogotowia oraz policjanci z grupy dochodzeniowo - śledczej, technik kryminalistyki i przewodnik z psem tropiącym. Całe szczęście, kobieta nie odniosła poważnych obrażeń fizycznych i nie wymagała hospitalizacji – poinformowała nadkom. Paulina Onyszko z Komendy Rejonowej Policji nr VI.

Jak podała, policjanci z Białołęki zaczęli szukać mężczyzny uwiecznionego na nagraniu. Udało się go odnaleźć ok. godz. 21, w rejonie ulic Modlińskiej i Światowida. „Badanie alkomatem wykazało, że był pod wpływem alkoholu” – podaje policja. W międzyczasie na komendzie kobieta złożyła zawiadomienie.

Po zatrzymaniu 37-letniego mężczyzny, policjanci przejrzeli jego kartotekę. 

- Mężczyzna w przeszłości był sześciokrotnie zatrzymywany, w związku z licznymi przestępstwami, wielokrotnie poszukiwany, zarówno nakazami doprowadzenia, jak i listem gończym i nie miał stałego miejsca pobytu. Odbywał też wieloletnie kary pozbawienia wolności, w zakładach karnych i aresztach śledczych – dodała nadkom. Paulina Onyszko.

Mężczyzna został tymczasowo aresztowany. Sprawą zajmuje się Prokuratura Rejonowa Warszawa-Praga Północ. Za usiłowanie zgwałcenia grozi kara do 15 lat pozbawienia wolności. 

Wtedy jednak zdecydowano, że trwający remont podpór zostanie przedłużony. Dodano do niego wymianę dylatacji w jezdniach, roboty betonowe i odnowę powłok antykorozyjnych. Termin wykonania prac przesunięto z marca 2025 na kolejny rok. Większe uciążliwości dla mieszkańców pojawiły się w sierpniu. Zawieszono „do odwołania” przystanki tramwajowe Most Poniatowskiego, a na dole, pod wiaduktem, zwężono pas Wisłostrady i wprowadzono tymczasową sygnalizację świetlną na węźle zjazdowym. 

Do kiedy potrwają utrudnienia? 

- Planujemy podpisać aneks z wykonawcą do czerwca (2026 - red.). - tłumaczy nam Jakub Dybalski, rzecznik ZDM. - Tu nie ma wielkiej historii, obiekt jest zabytkowy, więc w praktyce każdy element podlega ochronie konserwatorskiej i ustalamy jak go odnowić. Do tego dochodzi szereg prac dodatkowych, które są zlecane wykonawcy, bo potrzeba ich wykonania wychodzi np. po zdjęciu wierzchnich warstw materiałów. Mam pełną świadomość, że ten remont był zaplanowany na krótszy czas i mogę tylko przeprosić, ale to jednak obiekt unikatowy, innego wiaduktu tego rodzaju i w tej skali po prostu w Warszawie nie ma - dodaje.  

Własny system ma sporo zmienić. Prezydent Rafał Trzaskowski obiecywał obniżki cen za wywóz śmieci po tym, gdy w 2020 roku podpisano kontrakt na budowę spalarni. Za co najmniej 1,668 mld zł (plus podatki) zbudowała ją firma Posco z Korei Południowej. Inwestycja miała zakończyć się pod koniec 2023 roku, potem aneksowano ją do połowy 2024 roku. Teraz, ponad rok po tym czasie, choć budowę zakończono, zakład nadal nie został oficjalnie otwarty, a jak ustaliła „Gazeta Wyborcza”, w lipcu 2025 roku podpisano kolejny aneks. Kwota finalna budowy nie została ujawniona. 

Kiedy otwarcie spalarni? 

Zakład nazwany „Warszawską Wytwórnią Energii” z zewnątrz wygląda na gotowy. Prace budowlane zakończone, zasadzono zieleń, zainstalowano logotyp, włączono nocne oświetlenie, a nawet tablicę informującą o jakości powietrza (o tym za chwilę). Inwestycja od czerwca ma już pełne pozwolenie na użytkowanie. Miasto odebrało też jej fragmenty, czyli sortownię odpadów. Znacznie wcześniej, po już pod koniec 2024 roku zaczęły się próby – nowy system zaczął spalać śmieci. 

Mówiono wtedy o fazie rozruchu, znanej z branży energetycznej, która polega na uruchomieniu instalacji oraz dostosowaniu jej do określonych w kontrakcie parametrów (kalibracja). Trwa to już niemal rok. Może to oznaczać, że nie wszystkie parametry udało się uzyskać. Przykładowo, rozruch nowego bloku elektrowni w Opolu trwał 4,5 miesiąca. Nieco dłużej, bo około pół roku, trwała kalibracja bloku nr 14 w Bełchatowie. 

W Warszawie zbudowano nie typową elektrownię, ale zakład składający się z kilku elementów. Odpady przetwarzane są na ciepło i energię, które nie tylko zasilają to miejsce, ale także są sprzedawane na zewnątrz, stąd sprytna nazwa „Warszawska Wytwórnia Energii”. W tym roku spalono już ponad 160 tysięcy ton śmieci, co oznacza, że instalacja działa niemal na sto procent. Jednak wciąż nie została otwarta i przekazana miastu. Dlaczego?

„Obecnie WWE „pracuje” regularnie, czyli przekształca termicznie odpady, produkując przy tym energię cieplną i elektryczną dla mieszkańców stolicy, w ramach wspomnianego rozruchu. Należy podkreślić, iż jest to czasochłonny proces. Jego nadrzędnym celem jest przeprowadzenie prób wszystkich instalacji zakładu, aby w przyszłości mógł służyć mieszkańcom stolicy bezpiecznie i zgodnie z założeniami” – przekazało nam biuro prasowe MPO. 

W korespondencji otrzymaliśmy zapewnienie, że prace budowlane zostały zakończone. Tymczasem 6 listopada na terenie inwestycji wciąż spacerowali robotnicy w kaskach. Tego dnia firma Posco zrobiła sobie pamiątkowe zdjęcie z podpisem „domykamy rozbudowę Warszawskiej Wytwórni Energii”, które znajduję w sieci. Gdy próbuję dopytać, u źródła, na jakim etapie jest inwestycja, słyszę, że firma nie może się w tej sprawie wypowiadać. – Za całą komunikację, zgodnie z kontraktem, odpowiada MPO – słyszę od rzeczniczki.

Od MPO, jaki i w innym źródle, usłyszę, że trwa kalibracja urządzeń. Wykonawca próbuje „dobić” do kryteriów narzuconych w kontrakcie. To nie tylko spalarnia, ale także elektrownia, więc proces ten jest niezwykle skomplikowany i niełatwy. Powtarzają to, jak mantrę, wszystkie strony. Rzecz w tym, że to samo powtarzano we wrześniu. 

Ile i co pali spalarnia? 

Brak konkretnej daty denerwuje mieszkańców okolicznych osiedli. Dodajmy, że spalarnia to de facto rozbudowa istniejącego zakładu, z tym że przy wykorzystaniu nowej technologii. Mimo zapewnień, że będzie bezpiecznie i ekologicznie, mieszkańcy boją się, że pogorszyła się jakość powietrza. Pisali o tym do MPO, prosząc o uruchomienie tablicy informującej o składzie powietrza wychodzącego z wysokiego na 70 metrów komina. W końcu dopięli swojego. 

„Tablica informacyjna jest elementem, który powstał w ramach komunikacji z mieszkańcami. Ze względu na rosnące zainteresowanie spółka wystąpiła do GW (generalnego wykonawcy - red.) z prośbą o jej uruchomienie jeszcze w trakcie rozruchu. Od 7 listopada tablica wyświetla wartości emisyjne zakładu na bieżąco” – podaje nam biuro prasowe MPO.

Mieszkańcom obiecywano również taras widokowy, który zbudowano na ostatnim poziomie wieży-komina. Ten zostanie otwarty po przekazaniu inwestycji miastu. Ale kiedy to nastąpi? Terminu nikt nie chce podawać. 

Według planu, w 2026 roku wydatki wyniosą 31,768 mld zł. To wzrost o ponad cztery procent. Po stronie dochodów zapisano 28,539 mld zł, co oznacza deficyt wynoszący nieco ponad trzy miliardy złotych. Biorąc pod uwagę sytuację finansową miasta, nie jest to wynik w żaden sposób obciążający.

Na co wydane zostaną pieniądze? 

Najwięcej, bo aż 10 mld zł zostanie wydane na oświatę. W tym roku rządowa subwencja pokryje niecałe 2/3 zapotrzebowania. Resztę miasto dołoży z własnych środków. W tym przypadku stołeczny ratusz planuje aż pół miliarda rezerwy. Co ciekawe, wydatki rosną mimo, że spada liczba uczniów z 395 tys. do 384 tys. Kolejnym sporym wydatkiem jest „transport i łączność” – 6 mld zł, z czego na utrzymanie obecnej sieci przewozowej aż 4,8 mld zł. Na funkcjonowanie administracji publicznej wydanych zostanie 2,5 mld zł.

Blado wypadają miejskie inwestycje, które będą realizowane w przyszłym roku. Większość to projekty wieloletnie, które są kontynuowane. Najwięcej – 761,9 mln zł – przeznaczonych zostanie na dokończenie budowy II linii metra. Prawdopodobnie w pierwszym kwartale uruchomione zostaną trzy ostatnie stacje M2.

Poza tym najważniejsze wydatki inwestycyjne to: 

• dofinansowanie Tramwajów Warszawskich – 100 mln zł
• kontynuacja remontu Sali Kongresowej – 77 mln zł
• dokończenie remontu Trasy Łazienkowskiej (wiadukty nad ul. Paryską) – 58,6 mln zł
• modernizacja Instytutu Głuchoniemych – 49 mln zł
• remont zniszczonych, wyłączonych z użytkowania, kamienic na Pradze Północ – 41,5 mln zł
• przebudowa Złotej i Zgody (Nowe Centrum Warszawy) – 40,5 mln zł
• modernizacja budynków (ul. Marii Kazimiery i Mickiewicza) – 35 mln zł
• budowa Teatru Rozmaitości – 30 mln zł
• budowa siedziby Sinfonii Varsovii – 30 mln zł. 

Z mniejszych inwestycji zaplanowano rozpoczęcie budowy P+R przy ul. Połczyńskiej, start prac nad pływalnią przy ul. Ostródzkiej, zakup 120 autobusów czy dalszą część budowy Centralnego Domu Kultury w Śródmieściu.

Rewolucji, jeżeli chodzi o inwestycję, należy oczekiwać w 2027 roku. Z budżetu „spadnie” największy wydatek, czyli budowa II linii metra (710,6 mln – rok 2025, 761,9 mln zł – rok 2026). Z końcem roku gotowa ma być, po wielu latach opóźnień, Sala Kongresowa. To drugi najwyższy wydatek (130, 2 mln zł – rok 2025, 77 mln zł – rok 2026). Ratusz będzie mógł wydać niemal miliard na nowe inwestycje. Na co je przeznaczy? 

Pomiary i zachowanie kierowcy

Według relacji funkcjonariuszy pojazd poruszał się z nadmierną prędkością na długim odcinku trasy, a kierowca wykorzystywał światła drogowe do wymuszania zmiany pasa przez innych uczestników ruchu. Policjanci wskazali, że takie zachowania stanowią realne zagrożenie, szczególnie na drodze o dużym natężeniu ruchu.

„Jazda z nadmierną prędkością to nie tylko wykroczenie opisane w przepisach, ale przede wszystkim realne zagrożenie dla życia i zdrowia wszystkich uczestników ruchu drogowego” — przekazała podkom. Magdalena Gąsowska z Komendy Stołecznej Policji. 

Po zatrzymaniu okazało się, że 41-latek był już wcześniej wielokrotnie karany za przekroczenia prędkości. Policjanci ustalili, że kierujący znajduje się w recydywie, co automatycznie zwiększa wysokość nakładanych kar. Za przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h mężczyzna otrzymał mandat w wysokości 3000 zł oraz 13 punktów karnych.

Brak uprawnień i kolejne konsekwencje

Dodatkowo, jak potwierdzono podczas kontroli w systemie informacyjnym, 41-latek nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami. Zostały mu one odebrane decyzją starosty za wcześniejsze przekroczenie limitu punktów. Policjanci nałożyli na niego także mandat 200 zł za niewłaściwe używanie świateł drogowych, co jest wykroczeniem z art. 97 Kodeksu wykroczeń oraz art. 51 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym.

Mężczyzna będzie musiał stawić się w piaseczyńskim sądzie, który rozpatrzy sprawę kierowania pojazdem bez uprawnień. Policja przypomina, że powtarzające się łamanie przepisów prowadzi nie tylko do sankcji finansowych, lecz także do decyzji administracyjnych oraz poważnych konsekwencji prawnych.

W komunikacie podkreślono również, że ograniczenia prędkości wynikają z analiz bezpieczeństwa i mają chronić kierowców. Lekceważenie tych zasad — także poprzez agresywny sposób jazdy — zwiększa ryzyko tragicznych zdarzeń drogowych.

Prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski w swoim wystąpieniu odniósł się do roli kobiet w kształtowaniu miasta. Powiedział: „Przy każdej możliwej okazji podkreślam, jak jestem dumny z warszawianek i z tego, jakie miasto tworzą. To dzięki Wam nasza stolica jest pełna ciepła, empatii i otwarta na drugiego człowieka, a w momentach kryzysowych można na Was liczyć” – cytowany przez Urząd Miasta. Dodał również: „Gratuluję wszystkim nominowanym i pamiętajcie, że zawsze macie we mnie swojego sojusznika”.

Laureatka i jej działalność

Agnieszka Sikora od ponad 14 lat prowadzi działania na rzecz młodych osób, które znalazły się w kryzysie bezdomności. Jej praca koncentruje się na pomocy osobom, które często nie miały w dorosłych adekwatnego wsparcia. Fundacja po Drugie rozwija programy, w których młodzi mogą liczyć na nocleg, pomoc psychologiczną, prawne wsparcie i możliwość stopniowego usamodzielniania się. Sikora angażuje się również w prace legislacyjne dotyczące pobytu matek z dziećmi w placówkach resocjalizacyjnych.

Podczas gali zwróciła uwagę na realną skalę problemu. 

- Bardzo pięknie dziękuję Kapitule i wszystkim, którzy oddali głosy "na Sikorę." Ale to nie o mnie tu chodzi, a o sprawę, która jest niezwykle ważna, a która nawet mnie samą czasem pokonuje, czyli sprawę bezdomności ludzi młodych, którzy mają 18, 19 czy 20 lat i często z winy nas-dorosłych znaleźli się w tak dramatycznej sytuacji, jaką jest bezdomność - powiedziała.  

Dodała także: „Nie planowałam zajmować się tą tematyką, gdy zakładałam Fundację po Drugie, ale ci młodzi ludzie do mnie przyszli i teraz wspólnie z moim zespołem im pomagamy”.

Plebiscyt i proces wyboru

Warszawianka Roku to miejski plebiscyt honorujący kobiety wyróżniające się działalnością społeczną, obywatelską i zawodową. Nominowane osoby wskazywane są przez mieszkańców i organizacje, a ostateczny wybór dokonywany jest poprzez głosowanie publiczne. W tym roku oddano ponad 23 tys. głosów. Kapituła wyłoniła dziewięć finalistek, których działania – według miasta – wpływają na lokalną społeczność.

Wiceprezydentka miasta Aldona Machnowska-Góra zwróciła uwagę na znaczenie wyróżnienia i jego symbolikę. Podczas gali stwierdziła: „Warszawianka Roku 2025 symbolizuje solidarność, troskę, odpowiedzialność, współodczuwanie, ale też pasję, pracowitość, profesjonalizm, waleczność i odwagę. Takie są tegoroczne nominowane, ale i wszystkie kobiety w Warszawie. Taka była też Maria Skłodowska-Curie i jest Wanda Traczyk-Stawska. Myślę, że mamy ogromny przywilej, że możemy dawać widoczność tym niezwykłym kobietom i razem pracować na to, żeby Warszawa była miastem równych szans”.

Do finału obok Sikory zakwalifikowały się: Magdalena Bigaj, Paulina Braun, Aleksandra Laudańska, Katarzyna Nicewicz, Anna Raciborska, Małgorzata Sokołowska, Kira Sukhoboichenko i Karolina Skowron-Baka. W poprzednich latach tytuł trafił do Ireny Sendlerowej, Anny Ojer, Nicole Sochacki-Wójcickiej, Krystyny Jandy, Wandy Traczyk-Stawskiej, Małgorzaty Szumowskiej, Katarzyny Kasi oraz wspólnie do Sylwii Gregorczyk-Abram i Dominiki Lasoty.

Zieleń zamiast Wisłostrady. Co nad tunelem? 

Planiści właśnie pokazali projekt planu „rejonu Starego Miasta”. W jego przygotowaniu brał jeszcze udział, zmarły w 2020 roku, prof. Krzysztof Domaradzki. Obecnie głównym projektantem jest arch. Marek Sawicki, wcześniej z pracowni Dawos, obecnie Sawawa. To dokumenty jeszcze przed głosowaniem radnych Warszawy, którzy ostatecznie przyjmują, bądź odrzucają plan.

Większość terenu zajmują zabytki, wpisane na listę UNESCO, wobec tego na skarpie radykalnych zmian nie będzie. Ciekawiej robi się poniżej. Teren ten zajmują Ogrody Zamku Królewskiego, a także Wisłostrada i miejski parking „Bugaj”. Tam zaplanowano spore zmiany. Docelowo Wisłostrada powinna zostać „schowana” w tunelu. Musi on być zbudowany tak, by żadne z urządzeń technicznych nie zasłaniało „widoków na obiekty zabytkowe”, ani panoramy miasta. Aż 90 proc. odzyskanego w ten sposób terenu ma zostać zamienione na zieleń. 

Zamiast Wisłostrady pojawić ma się park. W planie nie ma mowy o nowych zabudowaniach, poza niewielkimi, parterowymi pawilonami parkowymi. W miejscu obecnych parkingów „Bugaj” i „Boleść” przewidziano parkingi, ale podziemne. To rozsądna zmiana, która powinna być łatwa do przeprowadzenia, ponieważ tereny należą do miasta (spółka Zarząd Terenów Publicznych). Niestety, prawdopodobnie cała inwestycja utknie ze względu na wysoki koszt przeprowadzenia prac. W lipcu rozmawialiśmy na ten temat z wiceprezydent Warszawy, Renatą Kaznowską. 

- Schowanie Wisłostrady w tunelu powinno być również przedmiotem pogłębionych analiz technicznych, drogowych i transportowych. Z naszej strony badaliśmy już tę kwestię wielowątkowo. Niestety, analiza kosztów pokazała, że na ten moment zamierzenie to nie jest budżetowo w naszym zasięgu - mówiła. 

Tramwaj wzdłuż Wisły? 

Ciekawostką jest możliwość wyłączenia ruchu kołowego ze zjazdów z Trasy W-Z. Według planistów mogłyby służyć wyłącznie pieszym. Natomiast nie można ich wyburzyć, ze względu na zabytkowy charakter. Na samej trasie planowany jest też nowy przystanek tramwajowy i autobusowy, na wysokości Bulwaru Karskiego, czyli tuż przed Wisłą. Mógłby obsługiwać docelowo zwiększony ruch turystyczny, o ile przebudowa Wisłostrady kiedyś się wydarzy.

Poza tym podobnie jak w pracy Dembowskiej pojawiła się możliwość wyznaczenia trasy tramwajowej wzdłuż Wisły. Planiści podają dwa warianty: albo w tunelu, albo na poziomie terenu, mniej więcej w śladzie obecnej Wisłostrady. Widać tu pewien konflikt z miejskimi planistami, ponieważ tej trasy tramwajowej nie ma w strategii Warszawa 2040+, która obejmuje horyzont czasowy aż do 2060 roku. 

Wygląda na to, że choć zmiany proponowane przez planistów są śmiałe, nie mają one odzwierciedlenia w planach miasta. Przez najbliższe dwie dekady raczej nie należy się spodziewać znacznej przebudowy tego odcinka. Być może przyjdzie na to czas w latach 50., ale wtedy miejskie priorytety, a także polityka transportowa miasta, mogą być już zupełnie inne.