„Gruba Kaśka” przy placu Bankowym odzyskała dawny blask

„Gruba Kaśka”, zabytkowy wodozbiór przy placu Bankowym, przeszła kompleksową renowację. To jeden z nielicznych zachowanych śladów przedwojennej Warszawy po lewej stronie Wisły, który od blisko 240 lat wpisuje się w krajobraz stolicy.

XVIII-wieczny obiekt, usytuowany między jezdniami al. „Solidarności” w rejonie placu Bankowego, przez lata był narażony na drgania wywoływane ruchem ulicznym oraz działanie zanieczyszczeń. Od poprzedniego remontu minęło ponad 20 lat, a na rotundzie otaczającej studnię pojawiły się liczne spękania, ubytki tynku i ślady wandalizmu. Stan techniczny zabytku wymagał przeprowadzenia gruntownych prac konserwatorskich.

Renowacja z poszanowaniem historii

W ramach inwestycji Zarząd Dróg Miejskich oczyścił całą konstrukcję obiektu, w tym piaskowcowy cokół oraz granitową nawierzchnię wokół studni. Uzupełniono ubytki tynku, odnowiono i zabezpieczono elementy metalowe oraz drewniane.

Prace objęły również wnętrze wodozbioru. Odrestaurowano ściany i drewniane belki, a zniszczoną podłogę wymieniono na nową. Zrekonstruowano także historyczny kołowrót, który ponownie znalazł się na swoim miejscu.

Ze względu na zabytkowy charakter obiektu wszystkie prace prowadzono pod nadzorem konserwatora zabytków i zgodnie z jego zaleceniami. W działania zaangażowano również ornitologa, który czuwał nad ochroną ptaków gniazdujących we wnękach okiennych.

Blisko 240 lat historii

„Gruba Kaśka” została wybudowana w latach 1783–1787 i jest jednym z najstarszych zachowanych elementów dawnej infrastruktury miejskiej Warszawy. Swoją charakterystyczną nazwę zawdzięcza najprawdopodobniej masywnej, cylindrycznej bryle. Niegdyś stanowiła centralny punkt nieistniejącego już Placyku Tłomackie, a jeszcze w okresie międzywojennym korzystali z niej m.in. warszawscy dorożkarze.

Podczas II wojny światowej okolica placu Bankowego została niemal całkowicie zniszczona. Choć „Gruba Kaśka” również ucierpiała, przetrwała działania wojenne i już w 1947 roku została odbudowana. Kilka lat później, wraz z budową Trasy W-Z, zmieniło się jej otoczenie. Dawny wodozbiór, który niegdyś stał na placu, dziś znajduje się na wyspie pomiędzy jezdniami al. „Solidarności”, pozostając jednym z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych zabytków Warszawy.