Minister sportu i turystyki Jakub Rutnicki zaznaczył, że działania mają charakter systemowy i wybiegają daleko poza perspektywę jednej dekady.
„Chcemy stworzyć system, który będzie działał przez dekady. Igrzyska mają być zwieńczeniem zmian, a nie ich początkiem. To projekt, który ma budować zdrowe, aktywne i ambitne społeczeństwo” – powiedział Rutnicki.

Strategia – obecnie konsultowana z ekspertami, samorządami oraz organizacjami sportowymi – skupia się na rozwoju infrastruktury, wzmocnieniu sportu powszechnego i zwiększeniu aktywności fizycznej Polaków.

Warszawa jako symbol przeszłości i ambicji przyszłości

Prezydent Rafał Trzaskowski, odnosząc się do planów Polski dotyczących ubiegania się o organizację igrzysk, podkreślił symboliczny wymiar projektu.

„W latach 40. XX wieku Warszawy miało nie być. Taki cel stawiał sobie okupant. A dziś mówimy o tym, że w latach 40. XXI wieku Warszawa może stać się areną Igrzysk Olimpijskich. To jest skala sukcesu, jaki wspólnie osiągnęliśmy” – mówił prezydent. „Powstaliśmy z ruin jak feniks z popiołów. Dziś jesteśmy nowoczesną, dynamiczną metropolią – i nie zamierzamy się zatrzymywać. Zaprosimy świat do Warszawy nie tylko po to, by oglądał sport. Zaprosimy go, by zobaczył miasto, które powstało z martwych. Miasto Nieśmiertelne” – podkreślił.

Przygotowania – jak zaznaczył – wymagają współpracy rządu, samorządów i środowiska sportowego. „Igrzyska to projekt cywilizacyjny. Szansa rozwojowa dla całej Polski i impuls do dużych inwestycji, które będą służyć mieszkańcom przez kolejne dekady. To przedsięwzięcie, które musi być prowadzone wspólnie” – dodał Trzaskowski. W procesie prac ze strony miasta uczestniczy również wiceprezydentka Renata Kaznowska, członkini zespołu eksperckiego wspierającego tworzenie strategii.

Wśród ambasadorów IO 2040 znalazł się medalista olimpijski Robert Korzeniowski, który zachęcił do udziału w konsultacjach społecznych online i zgłaszania uwag do projektu na stronie www.strategiasportu.pl. Choć na spotkaniu pojawiło się wiele ciekawych pomysłów (np. rozbudowa Stadionu Narodowego i budowę obok hali), obecnie to projekt polityczny. Nie rozpoczęły się jeszcze żadne miejskie konsultacje, które wskazałyby, czy mieszkańcy Warszawy chcą, by igrzyska odbyły się w ich mieście. 

Po ogłoszeniu starań pojawiło się wiele głosów sprzeciwu. Składają się one na jedno, podstawowe pytanie. Skąd środki na budowę wielu nowych obiektów? I czy nie zostaną one przesunięte z pozycji budżetowych, które są niezbędne - jak np. dokończenie obwodnicy miejskiej czy budowę tanich mieszkań. 

W interpelacji, skierowanej do przewodniczącego rady, tłumaczy, że takie rozwiązanie pozwoli na zachowanie komunikacji w razie przerw w działaniu klasycznej infrastruktury. Jak miałoby to wyglądać? Według Niedziałka dostęp do Starlinków powinny mieć szkoły, biblioteki, ośrodki pomocy społecznej, domy kultury oraz budynki administracji dzielnicowej. Przekonuje, że jest to w miarę tanie rozwiązanie. W swoim planie radny nakreśla wizję, w której Starlink zostanie też udostępniony mieszkańcom, gdyby zaszła taka potrzeba.

„Przystosowanie powyższych punktów do udostępnienia połączenia Wi-Fi mieszkańcom w sytuacjach kryzysowych, tak aby w przypadku awarii sieci światłowodowej lub komórkowej mogli oni uzyskać dostęp do podstawowych informacji, komunikatów i usług publicznych” – pisze Niedziałek.

Przekonuje też, że chodzi o konkretny system – Starlink „opracowany przez firmę SpaceX ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, będących strategicznym partnerem Polski w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego (NATO)”. Podkreśla, że wymaga to tylko „jednorazowego zakupu sprzętu i umiarkowane, miesięcznej opłaty abonamentowej”.

Dlaczego to zły pomysł? 

Prawdopodobnie radny chciał rozpocząć dyskusję na temat systemu bezpieczeństwa urzędu, czy szerzej m.st. Warszawy, jednak jest to propozycja zaskakująca. Po pierwszej radny proponuje konkretne rozwiązanie, konkretnej firmy, co jest niezgodne z postępowaniami przetargów publicznych. Po drugie, system Starlink należy do firmy ze Stanów Zjednoczonych. Co prawda jest używany w czasie wojny na Ukrainie, jednak jego właściciel – Elon Musk – groził jego zawieszeniem. Wydaje się, że rozsądniejszym rozwiązaniem byłoby korzystanie z rodzimych rozwiązań.

Po trzecie, poruszenie tej sprawy na forum dzielnicowym nie jest dobrym rozwiązaniem. Wśród mieszkańców tworzy poczucie niepewności, że być może już-zaraz taki system będzie niezbędny. Poza tym jakikolwiek system awaryjny powinien być dostępny dla całego miasta (jeśli nie kraju), a nie tylko Bemowa. Być może dobrym rozwiązaniem byłoby skierowanie zapytania, o stworzenie takiego zabezpieczenia, do prezydenta Trzaskowskiego.

Co więcej, Niedziałek mógłby w tym procesie odegrać pewną rolę. Poza sprawowaniem mandatu radnego jest również wiceprezesem (a od 2021 roku do kwietnia 2025 prezesem) Wojskowego Przedsiębiorstwa Handlowego. To państwowa spółka powołana do „zaspokajania potrzeb żołnierzy, pracowników wojska, emerytów i rencistów wojskowych oraz jednostek i instytucji wojskowych w zakresie sprzedaży towarów, a także świadczonych usług”. Obecnie skupia się głównie na prowadzeniu sklepów z artykułami mundurowymi i militarnymi, ale mogłaby również odegrać rolę przy tworzeniu systemu obrony cywilnej.

Wobec tego wydaje się, że radny PiS ma rozeznanie jeżeli chodzi o sprzęt wojskowy. Podlega również, jako członek zarządu SSP pod wiceministra skarbu, Konrada Gołotę (Lewica), co oznacza, że mógłby rozpocząć podobną dyskusją na poziomie ogólnokrajowym.

- Warszawa jest największym samorządem w Polsce i jednocześnie ma najgorzej wynagradzanego prezydenta spośród wszystkich miast wojewódzkich. To prezydent Trzaskowski sam wnosił, żebyśmy ustalili jego wynagrodzenie na poziomie 80 proc. stawki maksymalnej. Były wtedy głosy, że prezydent powinien zarabiać więcej. Wtedy powiedziałem, że gdy sytuacja finansowa miasta się poprawi, złożymy projekt uchwały i wrócimy do tematu (podwyżki - red.). Dzisiaj warunki zostały spełnione – przekonywał Jarosław Szostakowski, szef klubu KO, który w imieniu radnych wniósł projekt uchwały w tej sprawie.

W uzasadnieniu podał, że pensja Trzaskowskiego wzrośnie do „poziomu maksymalnego dopuszczalnego przez prawo”. To 11,2-krotność kwoty bazowej. Biorąc pod uwagę, że propozycję przygotował szef klubu KO, głosowanie było jedynie formalnością. Mimo to opozycja (PiS) jasno dała do zrozumienia, że nie poprze zmian.

- Jeżeli chodzi o wynagrodzenie prezydenta, warto dyskutować to z prezydentem na sesji. Chcielibyśmy wiedzieć, czy pan prezydent wreszcie zajmie się Warszawą i będzie bywał na sesjach. Bo wynagrodzenie musi być powiązane z efektami pracy, a tutaj nie mamy takiego przekonania. Będziemy przeciwni – mówił Dariusz Figura, szef klubu PiS. 

Ile będzie zarabiał Rafał Trzaskowski?

Zarobki Rafała Trzaskowskiego wzrosną. O ile? To wynika z mnożnika i kwoty bazowej ustalanej każdego roku przez Sejm. W tyk roku maksymalny poziom podstawy prezydenta Warszawy (tzw. gołej pensji) to 11 680 zł. Do tego należy doliczyć 4507 zł dodatku funkcyjnego. Ale to nie koniec. Trzaskowskiemu przyznano także „dodatek specjalny” – którego maksymalny poziom to 50 proc. sumy dodatku funkcyjnego i wynagrodzenia zasadniczego. Prezydentowi przysługuje także „dodatek stażowy” wnoszący 20 proc. wynagrodzenia zasadniczego. 

Tak będzie kształtowała się pensja Rafała Trzaskowskiego:  

• pensja zasadnicza – 11 680 zł brutto
• dodatek funkcyjny – 4507 zł
• dodatek specjalny – 4856,1 zł
• dodatek stażowy – 2336 zł.

Według naszych wyliczeń, biorąc pod uwagę maksymalne stawki, po zmianach prezydent Rafał Trzaskowski zarobi 23 379,1 zł brutto. 

Prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski w swoim wystąpieniu odniósł się do roli kobiet w kształtowaniu miasta. Powiedział: „Przy każdej możliwej okazji podkreślam, jak jestem dumny z warszawianek i z tego, jakie miasto tworzą. To dzięki Wam nasza stolica jest pełna ciepła, empatii i otwarta na drugiego człowieka, a w momentach kryzysowych można na Was liczyć” – cytowany przez Urząd Miasta. Dodał również: „Gratuluję wszystkim nominowanym i pamiętajcie, że zawsze macie we mnie swojego sojusznika”.

Laureatka i jej działalność

Agnieszka Sikora od ponad 14 lat prowadzi działania na rzecz młodych osób, które znalazły się w kryzysie bezdomności. Jej praca koncentruje się na pomocy osobom, które często nie miały w dorosłych adekwatnego wsparcia. Fundacja po Drugie rozwija programy, w których młodzi mogą liczyć na nocleg, pomoc psychologiczną, prawne wsparcie i możliwość stopniowego usamodzielniania się. Sikora angażuje się również w prace legislacyjne dotyczące pobytu matek z dziećmi w placówkach resocjalizacyjnych.

Podczas gali zwróciła uwagę na realną skalę problemu. 

- Bardzo pięknie dziękuję Kapitule i wszystkim, którzy oddali głosy "na Sikorę." Ale to nie o mnie tu chodzi, a o sprawę, która jest niezwykle ważna, a która nawet mnie samą czasem pokonuje, czyli sprawę bezdomności ludzi młodych, którzy mają 18, 19 czy 20 lat i często z winy nas-dorosłych znaleźli się w tak dramatycznej sytuacji, jaką jest bezdomność - powiedziała.  

Dodała także: „Nie planowałam zajmować się tą tematyką, gdy zakładałam Fundację po Drugie, ale ci młodzi ludzie do mnie przyszli i teraz wspólnie z moim zespołem im pomagamy”.

Plebiscyt i proces wyboru

Warszawianka Roku to miejski plebiscyt honorujący kobiety wyróżniające się działalnością społeczną, obywatelską i zawodową. Nominowane osoby wskazywane są przez mieszkańców i organizacje, a ostateczny wybór dokonywany jest poprzez głosowanie publiczne. W tym roku oddano ponad 23 tys. głosów. Kapituła wyłoniła dziewięć finalistek, których działania – według miasta – wpływają na lokalną społeczność.

Wiceprezydentka miasta Aldona Machnowska-Góra zwróciła uwagę na znaczenie wyróżnienia i jego symbolikę. Podczas gali stwierdziła: „Warszawianka Roku 2025 symbolizuje solidarność, troskę, odpowiedzialność, współodczuwanie, ale też pasję, pracowitość, profesjonalizm, waleczność i odwagę. Takie są tegoroczne nominowane, ale i wszystkie kobiety w Warszawie. Taka była też Maria Skłodowska-Curie i jest Wanda Traczyk-Stawska. Myślę, że mamy ogromny przywilej, że możemy dawać widoczność tym niezwykłym kobietom i razem pracować na to, żeby Warszawa była miastem równych szans”.

Do finału obok Sikory zakwalifikowały się: Magdalena Bigaj, Paulina Braun, Aleksandra Laudańska, Katarzyna Nicewicz, Anna Raciborska, Małgorzata Sokołowska, Kira Sukhoboichenko i Karolina Skowron-Baka. W poprzednich latach tytuł trafił do Ireny Sendlerowej, Anny Ojer, Nicole Sochacki-Wójcickiej, Krystyny Jandy, Wandy Traczyk-Stawskiej, Małgorzaty Szumowskiej, Katarzyny Kasi oraz wspólnie do Sylwii Gregorczyk-Abram i Dominiki Lasoty.

Ale wraz ze zmianami Rafał Trzaskowski zapowiedział wprowadzenie „Warszawskiego Programu Bezpiecznej Nocy”. O tym dokumencie przez długi czas nikt nie wiedział, nawet wiceprezydent Wiśnicki odpowiedzialny wtedy za tę działkę w mieście. Finalnie projekt programu pojawi się na najbliższej sesji rady Warszawy. Zajrzeliśmy do środka. Dokument liczy dokładnie 21 stron. Podpisała się pod nim Joanna Tymińska, zastępca dyrektora Biura Rozwoju Gospodarczego. Drugi podpis dostawił Maciej Fijałkowski, sekretarz miasta. 

Czym jest program „Bezpiecznej Nocy”? 

Przez pierwsze 13 (z 21) stron czytamy o tym, co Warszawa już robi. Poza informacjami o monitoringu wizyjnym czy kontroli na Bulwarach, czytamy też o nowych przejściach dla pieszych oraz o programie „Bezpieczna rzeka”. Wiele punktów to zbiór informacji znanych już wcześniej – jak choćby informacja o dofinansowaniu Komendy Stołecznej Policji w latach 2018-2024. Co nowego proponują urzędnicy? 

Na sześciu stronach wymieniono siedem punktów, na które ma składać się nowy program. Omawiamy każdy z nich. 

1. Mapowanie miejsc uciążliwych. Ratusz chce analizować dane z punktów sprzedaż alkoholu i łączyć je z przypadkami zakłóceń porządku. „Analiza przestrzenna pozwoli na wyodrębnienie szczególnie newralgicznych obszarów wymagających działań służb i oddziaływań profilaktycznych” – czytamy. Rzecz w tym, że taki program częściowo już działa. Policja wprowadziła już kilka lat temu Krajową Mapę Zagrożeń Bezpieczeństwa, która ma mniej więcej ten sam cel.  
2. Wzmocnienie prewencji. W tym, dość ogólnym punkcie, urzędnicy piszą o konieczności zainstalowania kamer w miejscach „w których regularnie dochodzi do zakłóceń porządku publicznego”. Nie podano, ani w jaki sposób te miejsca zostaną wytypowane, ani ile kamer samorząd chce umieścić (kilka, kilkadziesiąt czy kilka tysięcy).
3. Wzmocnienie patroli oraz środków administracyjnych wobec punktów sprzedaży alkoholu. Ratusz zobowiązuje się do dodatkowych patroli Straży Miejskiej oraz do udzielenia wsparcia policji. Konkretów brak. Wiadomo jedynie, że te dodatkowe patrole mają pomóc w rozpoczęciu ewentualnej procedury zabrania koncesji. W tym przypadku odpowiedzialność – według dokumentu – ma spoczywać na dzielnicach.
4. Program „Odpowiedzialny Sprzedawca”. To kurs szkoleń, który rozpoczął się… na początku 2025 roku. Ratusz tłumaczy, że będzie uczył sprzedawców jak zachować się w przypadku spotkania z nietrzeźwym klientem. Kolejnym krokiem ma być dotarcie do właścicieli punktów sprzedaży. Finalnie każdy, kto przejdzie szkolenie (pięć spotkań po 3 godziny każde), otrzyma certyfikat. Program ma być finansowany ze środków otrzymanych z koncesji.
5. Kampanie edukacyjne. Pierwsza z nich „Nie dla alkoholu w grupie wiekowej 18-” to ma być kontynuacja akcji z 2024 i 2025 roku. Druga, od stycznia przyszłego roku, ma być skierowana do kierowców, a jej hasło to „Jazda po alkoholu kosztuje nawet życie”.
6. Wsparcie dla Rodzin. To zdecydowanie najbardziej rozbudowany punkt. Urzędnicy wymieniają, że w tej chwili miasto realizuje 24 rodzaje różnych programów profilaktycznych dla ponad 30 tys. osób. Ale pojawiają się tu nie tylko te związane z problemami alkoholowymi. Czy pojawi się coś nowego? „Planowane jest wzmocnienie oferty dla rodzin, w których dzieci upijają się, eksperymentują z używaniem substancji psychoaktywnych, w tym alkoholu poprzez rozwój programów krótkiej interwencji profilaktycznej” – czytamy.
7. Zwiększenie dostępności terapii. Miasto opisuje programy prowadzone od 2012 roku, które realizuje 19 poradni terapii uzależnień. Korzysta z nich ok. 2,1 tys. osób. I według założeń programu, w kolejnych latach zwiększona ma zostać liczba dostępnych miejsc.

Podsumowując, co nowego znalazło się w programie? Pojawiły się propozycje, by zainstalować kamery monitoringu, a także zabierać koncesję sklepom, pod którymi dochodzi do niebezpiecznych zachowań. Poza tym miasto chce zwiększyć wsparcie dla rodzin oraz pomoc dla uzależnionych. Niestety, w żadnym z punktów nie znalazły się konkretne liczby. 

Przypomnijmy, że w 2018 roku, gdy miasto wdrażało podobny – pod kilkoma względami – Warszawski Indeks Powietrza, by walczyć ze smogiem, pojawiły się konkretne liczby. Zapowiedziano wtedy m.in. instalację ok. stu czujników, dofinansowania (do 50 tys. zł) na wymianę starych pieców, dokładny monitoring jakości powietrza itp. W tym przypadku konkretów zabrakło. 

Wspomniany zakaz to kompromis. Po porażce wizerunkowej Rafała Trzaskowskiego, któremu nie udało się przekonać radnych do ogólnomiejskiego zakazu sprzedaży w godzinach 23-6, wprowadzono rozwiązane tymczasowe. Według radnych najpierw należy sprawdzić jak „cisza alkoholowa” przyjmie się w Śródmieściu i na Pradze-Północ. Do tego w godzinach 22-6. Mimo starań zarządów dzielnic, do tego elitarnego grona nie dołączono Bielan, ani Ochoty.

Jak sprawdza się „cisza alkoholowa”? 

Początek „ciszy alkoholowej”, jak niektórzy mówią o przepisach, przypadł na specyficzny weekend. 1-2 listopada, wiele osób spędza czas na cmentarzach, do tego sporo przyjezdnych wraca do swoich rodzinnych miast. Mimo to, jak mówią radni, widać zmiany. Z wielu sklepów zniknęły szyldy „Alkohole 24/7”. W zamian pojawiły się informacje o zakazie. 

- Uważam, że zmiana przebiegła całkiem spokojnie, mimo moich obaw wynikających z tego, że miasto późno zaczęło działania edukacyjne – mówi nam Krzysztof Michalski, radny Pragi-Północ z Porozumienia dla Pragi. - Część sklepów, jak np. ten przy ul. Targowej 62, zamknęła się wcześniej. Na stacjach nie da się kupić. Najgorzej wygląda sytuacja na Wileńskiej. Tam trzeba będzie sprawdzać – dodaje.

Michalski przyznał, że w sobotę przeprowadził pewnego rodzaju patrol obywatelski, sprawdzając jak funkcjonują poszczególne sklepy. Według niego wszystko przebiegło spokojnie, nie było zbyt wielu kupujących na zapas. Ale największa zmiana to spokój w godzinach nocnych. - Żeby ocenić zmiany, potrzebny jest czas. Moim zdaniem zadziałał efekt mrożący w postaci możliwości utraty koncesji. To pokazuje, co jest głównym towarem w tych sklepach – alkohol – przekonuje radny.

Podobnie w Śródmieściu, gdzie również – tak jak na drugim brzegu – mieszkańców powitała kampania WarExpo. Na przystankach zawieszono duże plakaty informujące o zmianach.

- Wydaje się, że od początku to dobrze funkcjonuje. Po godz. 22 na kasach są blokady, nie ma możliwości nabicia alkoholu w dzielnicy Śródmieście. Wydaje się, że wszystko ruszyło należycie – mówi Piotr Salach (KO), radny ze Śródmieścia. Jak przekonuje, od mieszkańców na razie słyszy tylko pozytywne głosy odnośnie zmiany. 

Chodzi o 160-hektarowy obszar w Zabłotni, który za ok. 22,8 mln zł kupił Piotr Wielgomas, wiceprezes firmy Dawtona. Szacuje się, że wartość gruntu może wzrosnąć nawet do 400 mln złotych. Wcześniej firma dzierżawiła ten teren.

Kilka godzin później na konferencji prasowej doniesienia potwierdzili dr Filip Czernicki, prezes Spółki CPK oraz wiceminister Maciej Lasek, pełnomocnik rządu ds. CPK. Okazuje się, że obecny zarząd o sprzedaży nieruchomości dowiedział się w ramach audytu na początku 2024 roku. Warto dodać, że poprzedni zarząd spółki, mianowany z ramienia PiS-u, także był przeciwko sprzedaży nieruchomości.

- Po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i podejmowanym następnie, bezskutecznym próbom pozyskania rzeczonej nieruchomości na rzecz Spółki, 30 lipca 2025 roku władze CPK złożyły do Prokuratury Okręgowej w Warszawie zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa — poinformował prezes Czernicki.

Działka jest o tyle istotna, ponieważ przez jej część przebiegać ma linia Kolei Dużych Prędkości (KDP). Teren ten jest objęty decyzją środowiskową z dnia 7 lipca 2023 roku, wydaną dla budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego wraz z urządzeniami i obiektami niezbędnymi do jego funkcjonowania.

Na szczęście CPK będzie mogło wywłaszczyć fragment działki w Zabłotni. To jednak będzie kosztować miliony złotych. Wiceminister Lasek szacuje, że ów koszty mogą wynosić od 6 do 14 mln złotych. Niemniej zdaniem władz spółki i rządu nie spowolni to w żaden sposób realizacji inwestycji. Przypomnijmy, że KDP będą budowane w pierwszej kolejności. Spółka, aby zacząć proces wywłaszczania, czeka teraz na prawomocną decyzję lokalizacyjną, albo na podpis prezydenta Nawrockiego zmiany ustawy o CPK.

- Gdybyśmy pozyskali cały grunt, byłoby to idealne miejsce na inwestycje stowarzyszone, np. na Cargo City czy Airport City. To one stanowią zdecydowaną większość straty Skarbu Państwa — skomentował Lasek.

- To nie znaczy, że jakaś część inwestycji nie zostanie zrealizowana. Można jedynie ubolewać, że Skarb Państwa będzie musiał ponieść znacznie większe koszty ze względu na konieczność nabycia takich działek. Ustawa pozwalała nam wcześniej na nieodpłatne nabycie nieruchomości KOWR-u na rzecz CPK — dodał prezes Czernicki.

• „Ukropolin STOP”,
• „To nie nasza wojna”,
• „Zelenski pod sąd”
• „American soldiers go home”.

Nie brakuje również licznych obrazów Jezusa Chrystusa, czy nawiązań do sytuacji politycznej - przed wyborami znalazły się tam zdjęcia Macieja Maciaka. 

Dla wielu warszawiaków, turystów i być może amerykańskich urzędników pracujących w ambasadzie, namiot ten stał się nieodłączną częścią Skweru Ronalda Reagana. Przed pomnikiem prezydenta rozstawione są także worki na ciała, a za nimi przekreślona bomba i gwiazda Dawida. W okolicy postawiony jest również toi-toi. Korzystają z niego mieszający w namiocie ludzie.

„Niech pan zobaczy, jak żyjemy po królewsku”

Weszliśmy do środka.

Wnętrze namiotu bardziej przypomina mieszkanie, niż miejsce agitacji politycznej. Na rozłożonym dywanie postawiony został wielki stół. Zasiąść do niego można korzystając z trzyosobowej sofy oraz jednego fotela. Po lewej stronie od wejścia do namiotu znajduje się prowizoryczna kuchnia, w której jednak nie brakuje niczego: są garnki, sztućce, miski, szafki oraz przenośna dwupalnikowa kuchenka gazowa. Na sofie położone są poduszki oraz kołdra. Z kolei na stole piętrzą się ulotki z programem stowarzyszenia, rozdawane każdemu zainteresowanemu przechodniowi. Oczywiście nie brakuje również Pisma Świętego. 

- Niech pan zobaczy, żyjemy tutaj po królewsku. Tak długo jak Pan Jezus jest na pierwszym miejscu, wszystko inne jest nieważne. Ja mieszkam tutaj od wielu miesięcy. Gdybym nie była z Jezusem Chrystusem, to godziny bym tutaj nie wytrzymała, bo otaczają nas sataniści, w Ukrainie, w USA! - mówi do mnie pani Ania, mieszkająca w namiocie.

Jak dodaje, często jest odwiedzana, nie tylko przez działaczy i sympatyków stowarzyszenia, ale i własne dzieci. W tym 40-letniego syna, z którym ma wspólnie piec ciasta, właśnie wewnątrz namiotu. Zapytana, czy przebywa tutaj sporadycznie, starsza kobieta wybuchła śmiechem.

- Ja tutaj całą zimę spędziłam, pod tymi kołdrami. Grzałam się wiarą i ciepłą kawą. Będę tutaj siedzieć tak długo, acz coś się urodzi. Moje słowa mają moc i basta! Regularnie ja i moi przyjaciele modlimy się do Boga. Modlimy się za pana, za was wszystkich — dodaje kobieta.

Jedzenie i butelkowaną wodę dostaje od działaczy i sympatyków. Z kolei swoje potrzeby załatwia we wspomnianym wcześniej toi-toiu. W zgromadzeniu biorą udział nie tylko Polacy, ale i Rosjanie. Ponadto poza fanatykami chrześcijaństwa niekiedy wśród nich znajdują się wyznawcy judaizmu, co jest szczególnie zastanawiające, biorąc pod uwagę antysemickie hasła wygłaszane przez tę społeczność. 

Ukropolin, Chabad Lubawicz i Maciej Maciak

Przed namiotem regularnie organizowane są różnego rodzaju spotkania, kontrowersyjne agitacje polityczne czy manifestacje — składające się najczęściej z kilku osób. Latem działacze stowarzyszenia, w tym p. Ania, rozdawali wszystkim zainteresowanym dosyć grube broszurki. Opisują one takie zagadnienia jak: Ukropolin, Chabad Lubawicz czy powód, dla którego zdecydowali się poprzeć kandydaturę Macieja Maciaka.

„Ruch społeczny — Ruch Dobrobytu i Pokoju, który stworzył Maciej Maciak, rozrasta się od wielu lat. Nasz ruch jest mniejszy i dużo bardziej radykalny — chcemy najszybszego Polexitu i opuszczenia NATO, podczas gdy pan Maciak przekonuje, że wystarczy w ramach tych struktur być asertywnym, co najmniej tak jak od dawna Węgry i obecnie Słowacja. Problemem Polski są jej władze podstawione wyborcom w ramach sterowanej mediami demokracji. To podejście daje się zaakceptować” — czytamy w broszurce, wydanej w kwietniu br.

Twórcami miasteczka są działacze stowarzyszenia Ruch Suwerenności Narodu Polskiego, którego liderem jest Andrzej Zakrzewski. Niedoszły kandydat na prezydenta RP oraz działacz znany w środowisku narodowców. Swoją działalność polityczną prowadzi o ponad 20 lat. Znany był m. in. z organizacji spontanicznej ochrony ambasadora Rosji Siergieja Andriejewicza, w trakcie rosyjskich obchodów rocznicy zakończenia II wojny światowej na Cmentarzu-Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich.

Zakrzewski propaguje także m. in. teorie spiskowe „żydokomuny” i „żydohitleryzmu”, które rzekomo miałyby niszczyć zarówno Polskę, jak i Rosję. Jest także zwolennikiem herezji soboru Watykańskiego II z 1965 roku, podczas którego Kościół Katolicki miał przestać istnieć, a wszyscy kolejni papieże w tym Jan Paweł II, Benedykt XVI i Franciszek, są heretykami. 

Warto dodać, że popierany przez nich Maciej Maciak, dziennikarz z Włocławka prowadzący od lat kanał na platformie YouTube, zasłynął wyrażeniem podziwu dla Putina podczas debaty prezydenckiej w SuperExpressie z 28 kwietnia. Swoje poglądy potwierdził później podczas kilkuminutowej rozmowy na Kanale Zero z Krzysztofem Stanowskim, jaka odbyła się 30 kwietnia. Ostatecznie zdobył 0,19 proc. głosów (36,3 tys.)

Instalacja to część legalnego zgromadzenia

Chcąc poznać genezę oraz przyszły los tej konkretnej instalacji, skontaktowałem się z służbami, a dokładniej z Komendą Stołeczną Policji. Okazuje się, że namioty i transparenty ulokowane na paletach, to zarejestrowane jednoosobowe zgromadzenie. Trwa ono całodobowo, nieprzerwanie od 8 sierpnia 2024 roku. Namioty powstały jakiś czas później. 

„Niniejsze zgromadzenie jest zgłoszone przez osobę prywatną i przyjęte przez właściwy organ tj. Stołeczne Centrum Bezpieczeństwa. Na miejscu zgłoszonego zgromadzenia byli przedstawiciele Stołecznego Centrum Bezpieczeństwa, którzy nie stwierdzili nieprawidłowości” - przekazał nam podkom. Jacek Wiśniewski z Wydziału Komunikacji Społecznej KSP.

Co więcej, zdaniem służb, obiekt objęty jest stałym nadzorem. Zajmują się tym policjanci z Oddziału Prewencji Policji w Piasecznie. Dyżury mają być prowadzone w trybie trzyzmianowym. Jednak co z hasłami i treściami banerów?

„Wszelkie transparenty i hasła, których treść wzbudza zainteresowanie służb, są na bieżąco fotografowane i przesyłane do Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście w Warszawie, celem oceny prawnokarnej” - przekazuje podkom. Wiśniewski.

Dodatkowo policja informuje, że instalacja została sprawdzona przez straż pożarną pod kątem zagrożenia pożarowego. Wynik tej kontroli był negatywny. Niestety miasto na chwilę obecną jest bezsilne wobec tego rodzaju propagandy. 

Tymczasem na sejmowych komisjach dyskutowane są trzy projekty zmian dotyczących całej polityki alkoholowej. Chodzi m.in. o zakaz reklamy alkoholu czy zakaz sprzedaży na stacjach benzynowych. Debatuje się również o przeniesieniu stoisk z alkoholem w sklepach w inne, wyznaczone miejsca.

Śpiewak: Potrzebny był katalizator

- Czy te zmiany, ogólnopolskie, o których się teraz rozmawia w sejmie wynikają z warszawskiego sporu o alkohol? – pytam Jana Śpiewaka, który obserwował i jedną, i drugą dyskusję od środka.

- Warszawska Platforma jest jak Faust – tą siłą, która zła chce, wiecznie czyni dobro. Oni swoją głupotą i pogardą osiągnęli cel dokładnie odwrotny do zamierzonego. To kompromitacja pana Kierwińskiego, który okazał się nieskutecznym politykiem – mówi nam Jan Śpiewak, aktywista od lat walczący ograniczenie dostępności alkoholu w przestrzeni publicznej.

- Dlaczego sprawa stała się głośna, ogólnopolska akurat teraz?

- To porównywalne do afery reprywatyzacyjnej. Podobnie jak wtedy, kilka lat trwało nagłaśnianie tematu, aż przyszedł taki dzień, kiedy wszystkie media i politycy zaczęli się tym interesować. Potrzebny był katalizator, przekucie tego balonika, bo poparcie dla tego typu rozwiązań budowało się od dłuższego czasu. Okazało się, że strona, nazwijmy ją „proalkoholowa” nie reprezentuje żadnych wartości – dodaje.  

Śpiewak tłumaczy, że jego zdaniem doszło już do rewolucji. W sejmie są aż trzy ustawy regulujące kwestie alkoholu, ale do ich wprowadzenia jest jeszcze daleka droga. Aktywista twierdzi, że będzie zadowolony, jeżeli „cokolwiek przejdzie”. 

- Poparcie, żeby uregulować tę branżę, wśród posłów z PiS-u, Platformy czy Lewicy zawsze było. Problem był w bardzo silnym lobbingu w ministerstwie rozwoju, które było głównym hamulcowym. Ewidentnie hamulcowym było też PSL oraz Marcin Kierwiński. Jak to możliwe, że szef służb występuje przeciwko policji (która popiera ograniczenia – red.)? – zastanawia się Jan Śpiewak. 

Tuż po sesji swoją konferencję przygotowali Ochocianie Sąsiedzi, Wspólne Jutro, Razem i MJN, którzy zapowiedzieli, że opuszczają koalicję. 

- Kiedyś to deweloperzy chcieli budować w parkach, na terenach zielonych. Dziś robią to władze miasta, pchając uciążliwy obiekt sportowy w samo serce Pola Mokotowskiego. (…) Głosując dzisiaj nad wnioskiem o sfinansowanie hali, miasto postanowiło zerwać tę umowę (koalicyjną – red.) – mówiła Urszula Kallaur, radna z Miasto Jest Nasze.

- Półtora roku temu, kiedy zawieraliśmy koalicję rządzącą na Ochocie, podpisaliśmy umowę, która zawierała cztery postulaty – mówił Sławomir Cygler, wiceburmistrz Ochoty z Razem. Następnie wymienił, że chodziło o remont pl. Narutowicza i projekt zmian na pl. Zawiszy, a także pilotaż darmowych posiłków w szkołach oraz „niebudowanie hali na Skrze”. - Co zostało z tego planu? Na spotkaniu z jednostkami miejskimi usłyszeliśmy, że w tej kadencji możemy liczyć co najwyżej na estetyzację Placu Narutowicza, czyli wymianę chodników i uporządkowanie zieleni. Nawet nie na drogę dla rowerów – dodał. 

Przyznał, że decyzja o zerwaniu koalicji to nie tylko sprawa hali Skry, ale także wymienionych powyżej punktów. - Nie pozostaje nam nic innego niż opuścić tę koalicję, ze względu na to, że PO pokazuje swoją butę i arogancję, brak szacunku wobec mniejszych koalicjantów. Nie możemy dłużej się podporządkowywać – dodał.

- Koalicja na Ochocie została zerwana, ale przypominam, że podczas ostatniej sesji przyjęliśmy projekt uchwały zwracający się do Rady m.st. Warszawy o niebudowanie hali sportowej na terenie Skry. Zostało to przyjęte przez głosy koalicji KO, Wspólne Jutro MJN oraz Ochocian - tłumaczy nam Sylwia Mróz (KO), przewodnicząca rady dzielnicy Ochota.

Kto będzie rządził na Ochocie? 

Obecny zarząd Ochoty stanowią trzy osoby. Burmistrzem jest Piotr Krasnodębski (KO), a jego zastępcy to Justyna Glusman (Ochocianie) i Sławomir Cygler (Razem). Po opuszczeniu koalicji zarówno Glusman, jak i Cygler prawdopodobnie odejdą z urzędu. Kto pojawi się za nich? To zależy już od głosów w dzielnicowej radzie. 

Do zapewnienia większości potrzeba dwunastu radnych. KO ma – 9. Koalicji z PiS (5) nie stworzy, tak samo jest klubem Wspólne Jutro – MJN (3). Dwójka radnych jest niezrzeszonych. W obwodzie pozostaje zatem jedynie klub Zawsze z Ochotą (4), który rządził w poprzedniej kadencji, ale razem z Prawem i Sprawiedliwością. Mieli nawet swojego burmistrza - Dorotę Stegienkę. Co więcej, radni przeciągali oddanie władzy, co budziło irytację w KO. Czy tym razem uda się dogadać? 

Radni KO z Ochoty nie chcą na razie komentować przyszłych rządów w dzielnicy. Jak słyszę "na razie wszyscy potrzebujemy wyciszenia". 

Przyjęto nocny zakaz w Śródmieściu i Pradze-Północ

Podczas czwartkowej, XXVIII sesji rady miasta, radni zagłosowali za przyjęciem dwóch projektów uchwał przeciwko nadmiernemu spożyciu alkoholu. Chodzi o nocny zakaz sprzedaży, który miałby obowiązywać w godzinach 22-6. Ograniczenie dotyczy głównie stacji benzynowych oraz sklepów. Nie dotyczyłby on lokali gastronomicznych, które funkcjonowałyby dalej bez zmian. 

Po wielomiesięcznej batalii oraz walki politycznej, za przyjęciem dwóch projektów zagłosowały wszystkie kluby. Wcześniej Lewica-MJN oraz prezydent Rafał Trzaskowski chcieli wprowadzić zakaz na terenie całej Warszawy, na to nie zgodzili się radni Koalicji Obywatelskiej.

Przyjęte uchwały, które zostały wcześniej pozytywnie zaopiniowane przez wszystkich radnych Śródmieścia oraz Pragi-Północ, mają wejść w życie 14 dni od opublikowania w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego. Czyli najpewniej 1 listopada. Ma to być program pilotażowy, kompromis między oczekiwaniami mieszkańców i służb (policji, straży miejskiej oraz wojska) a głosami krytyków. Cała Warszawa ma zostać objęta zakazem do czerwca 2026 roku. Podobny modus operanti przyjęto w Krakowie, Poznaniu czy Wrocławiu.

Poza zakazem, radni i prezydent proponują „plan B”

Poza wprowadzeniem zakazu, który we wrześniu wywołał spory kryzys w kręgach stołecznej Platformy Obywatelskiej, zaproponowano także dodatkowy program. Chodzi o inicjatywę, nazywaną dumnie „Warszawskim Programem Bezpiecznej Nocy”. 

Pracujemy nad „Warszawskim Programem Bezpiecznej Nocy”, który pomoże nam poradzić sobie z tym problemem w sposób całościowy. Stąd konieczna jest współpraca pomiędzy miastem a policją. Już reagujemy i zaczęliśmy bardzo precyzyjne mapowanie tych miejsc, w których występują problemy - chodzi o to, żeby nie przenieść ich w inne miejsca. Po drugie - wzmocnimy egzekucję prawa: od obostrzeń, do bezwzględnego cofania zezwolenia w przypadku rażących lub powtarzających się naruszeń porządku publicznego - komentuje prezydent Trzaskowski.

Miasto już realizuje program „Odpowiedzialny sprzedawca”, czyli cykl profesjonalnych, finansowanych przez stołeczny samorząd szkoleń dla sprzedawców m. in. na temat jak radzić sobie z agresywnym klientem, asertywnie odmawiać sprzedaży alkoholu osobom nietrzeźwym czy nieletnim.

Całość programu bezpiecznej nocy podzielono na sześć punktów:

1. mapowanie miejsc uciążliwych — identyfikowanie punktów sprzedaży generujących powtarzalne z udziałem dzielnic, straży miejskiej i mieszkańców;
2. stworzenie procedury wprowadzania kolejnych środków administracyjnych — od obowiązku prowadzenia monitoringu, przez dodatkowe wymogi porządkowe, aż po cofnięcie zezwolenia w przypadku rażących naruszeń;
3. wzmocnienie egzekucji prawa — zwiększenie liczby patroli straży miejskiej i policji w godzinach nocnych w rejonach szczególnie obciążonych;
4. program „odpowiedzialny sprzedawca”;
5. pilotażowe ograniczenia na Pradze-Północ i w Śródmieściu — wprowadzenie ograniczeń nocnej sprzedaży wyłącznie na obszarach, gdzie istnieje największa koncentracja trwałych i udokumentowanych problemów, z obowiązkową ewaluacją po 12 miesiącach;
6. dodatkowe kampanie edukacyjne i wsparcie rodzin — skierowane do młodzieży i dorosłych, uzupełnione o zwiększoną dostępność terapii i krótkich interwencji w ramach opieki zdrowotnej. 

Co z „turystyką alkoholową” do innych dzielnic?

Wprowadzenie pilotażu w jedynie dwóch dzielnicach stwarza zagrożenie spotęgowania zjawiska „turystyki alkoholowej”, której obawiają się m. in. mieszkańcy Woli, Kamionka czy Targówka. Dotyczyć to może zwłaszcza ulic biegnących na granicy dwóch dzielnic. Obawia się o to m. in. radny Jan Mencwel, z Lewicy-Miasto-Jest-Nasze.

- Nie mam wątpliwości, że efekty uchwał będą pozytywne dla bezpieczeństwa,  jednak ucierpią na tym mieszkańcy dzielnic ościennych. W moim przekonaniu przede wszystkim Pragi-Południe i Woli. Dlatego że, granica między dzielnicami jest najbardziej płynna i obawiam się, to wygeneruje po prostu problemy. Dlatego apelujemy, aby radni jak najszybciej przyjęli rozwiązania na terenie całego miasta - powiedział podczas sesji.

Jednak zdaniem radnych zjawisko, choć na pewno zaistnieje, szybko straci na sile. Wygrać ma ludzkie lenistwo. 

- Alkoholizm Pragi-Północ ogniskuje wokół kilku sklepów, położonych w centralnej części dzielnicy. Mowa o ul. Inżynierskiej, Wileńskiej, Brzeskiej, Targowej. Ograniczenie nocnej sprzedaży rzeczywiście pomoże dzielnicy. Nie sądzę, aby ktoś z Inżynierskiej wsiadał w tramwaj czy zamawiał Ubera aby pojechać na Cmentarz Bródnowski, by tam kupić piwo lub wódkę. Z doświadczenia wiem, że „alkoholowe pielgrzymki” z czasem słabną i zanikają. Dużo częstszym rozwiązaniem jest kupowanie alkoholu na zapas i spożywanie go w domu - uważa Krzysztof Michalski, praski radny z Porozumienia dla Pragi.

Wbrew pozorom, nocny zakaz sprzedaży alkoholu możne zadziałać pozytywnie na ruch w restauracjach i pubach. Radni uważają, że zwłaszcza w Śródmieściu, tzw. prohibicja pomoże „ucywilizować” spożywanie alkoholu. 

Mimo tego wydawało się, że budowa może ruszyć. Koalicja Obywatelska, mająca większość w radzie Warszawy, popierała tę inwestycję. Obiecywał ją również prezydent Rafał Trzaskowski, który poszedł na pewne kompromisy (brak koncertów na hali oraz wjazd na Ochotę tylko dla mieszkańców w czasie wydarzeń). Jednak do pewnej zmiany doszło we wtorek wieczorem. Podczas rady dzielnicy Ochota przegłosowano stanowisko wyrażające sprzeciw wobec budowy hali sportowej.

„Projekt (jest) niedopuszczalny” 

„Powstanie tego obiektu niesie wysokie ryzyko pogorszenia jakości życia Mieszkańców i Mieszkanek Starej Ochoty, Rakowca, a także bliskiego Mokotowa i z tej przyczyny Rada Dzielnicy Ochota uznaje ten projekt za niedopuszczalny” – czytamy w stanowisku, które przegłosowano głosami  koalicjantów – Platformy Obywatelskiej oraz klubu Wspólne Jutro i Miasto Jest Nasze. Przeciw był klub Zawsze z Ochotą.

Dalej czytamy, że zdaniem radnych hala nie byłaby przeznaczona dla mieszkańców, a do tego przekreśliła kameralny charakter Starej Ochoty. „Teren przy Wawelskiej powinien być przeznaczony na sport amatorski oraz rekreację, nie dla wykorzystania komercyjnego”. Radni piszą, że hala spowodowałaby również straty ekologiczne – wycinkę drzew oraz zniszczenie siedlisk wielu gatunków zwierząt.

„Ze względu na powyższe argumenty, a także biorąc pod uwagę niski poziom partycypacji społecznej w wypracowaniu koncepcji modernizacji Skry, liczbę petycje oraz protesty mieszkańców i mieszkanek Ochoty Rada Dzielnicy wyraża sprzeciw wobec planu budowy na tym obszarze hali sportowej i zwraca się do Rady Miasta st. Warszawy o nieprzekazywanie środków finansowych na kontynuację tej inwestycji, a do Prezydenta m.st. Warszawy o wstrzymanie prac nad tym projektem” – piszą radni. 

Radny KO: „Hala jest bardzo potrzebna”

W międzyczasie Miasto Jest Nasze zgłosiło propozycję, by halę zbudować przy ul. Łazienkowskiej, koło stadionu Legii. Propozycja ta jest jednak mało realna. Podczas wtorkowej komisji inwestycji (przy radzie miasta) nie był sprzeciwu wobec lokalizacji hali na Skrze. Jak słyszymy, przedstawiciel MJN wstrzymał się od głosu, a za inwestycją była zarówno KO, jak i PiS.

- (Poprawka uwzględniająca pieniądze na budowę - red.) nie została wycofana i nie będzie wycofana. Komisja infrastruktury zaopiniowała wszystkie zmiany w budżecie pozytywnie. Nie było poprawek, nie było sprzeciwu - mówi nam Piotr Wertenstein-Żuławski, przewodniczący komisji infrastruktury i inwestycji. 

Radny przyznaje, że proponowana inwestycja z punktu widzenia lokalnego może wywoływać kontrowersje, ale patrząc na interesy miasta "ta hala jest bardzo, bardzo potrzebna". Wspomniał także o propozycjach Rafała Trzaskowskiego, który chce, by na hali nie było koncertów. Zaproponował też rozwiązania ograniczające wjazd na okoliczne ulice, podobne jak na Saskiej Kępie przy wydarzeniach na stadionie narodowym.

Wertenstein-Żuławski odniósł się także do propozycji, by halę przenieść do innej lokalizacji. 

- Nawet jeśli dzisiaj wybierzemy nową lokalizację, to są trzy lata cofnięcia się. Bo tutaj mamy pozwolenie na budowę, a w innym przypadku trzeba będzie zacząć wszystko od początku - mówi nam.

Receptą jest budowa nowej hali sportowej. Miasto od wielu lat zapowiadało jej budowę na Ochocie, na terenie ośrodka Skra. Była to również zapowiedź wyborcza Rafała Trzaskowskiego. W lipcu 2023 roku wybrano projektanta, pracownię Bujnowski Architekci. Potem uzyskano również pozwolenie na budowę. Chodzi o obiekt na ok. 6 tys. miejsc, czyli większy niż Torwar. Co dalej z inwestycją?

Hala Skry. Są pieniądze, ale jest też spór

- Czekamy na uruchomienie finansowania, będziemy wówczas gotowi na wybór firmy wykonawczej. Jeżeli taka decyzja zapadnie do końca roku, wiosną startujemy z budową – mówiła w połowie roku Renata Kaznowska, wiceprezydent Warszawy. Finansowanie, 200 mln zł, wpisano projektu wieloletniego budżetu, który będzie głosowany na najbliższej sesji. Wydaje się, że ma on poparcie radnych KO. Ale sprawy nieco się skomplikowały.

Jak pisaliśmy kilka dni temu, przeciw inwestycji jest część mieszkańców Ochoty (7 tys. osób podpisało petycję przeciw budowie hali), a także społecznicy-radni z co najmniej dwóch organizacji. Sęk w tym, że to radni dający większość w dzielnicowej radzie, a sprzeciw wobec budowy wpisali do umowy koalicyjnej z KO. W przypadku startu budowy chcą tę koalicję zerwać.

Próbę mediacji podjęła wiceprezydent Renata Kaznowska. W poniedziałek wieczorem zorganizowano spotkanie z mieszkańcami, podczas którego spokojnie odpowiadała na wszystkie pytania. Wraz z nią na miejscu był główny architekt nowego obiektu. Zarzekali się, że hala nie doprowadzi do „paraliżu okolicy”. Mieszkańcy byli innego zdania. Głównymi problemami adresowanymi w stronę urzędników były: parkowanie i hałas.

Na tę drugą kwestię, jeszcze przed spotkaniem, odpowiedział prezydent Rafał Trzaskowski pytany o halę przez dziennikarzy. - Zrobiliśmy wszelkiego rodzaju analizy pokazujące, że hałas ulic jest znacznie większy niż ewentualny hałas samej hali – mówił.

Trzaskowski zapowiedział powołanie zespołu, który zająłby się wszystkimi problemami, w tym parkowania. Miasto proponuje wprowadzenie rozwiązania sprawdzonego już na Saskiej Kępie podczas wydarzeń na stadionie narodowym. Wjazd na teren osiedla jest tam tylko dla posiadaczy abonamentu mieszkańca.

Prezydent zapowiedział, że na hali nie będzie koncertów i imprez rozrywkowych. Obiekt ma służyć wyłącznie do celów sportowych (mecze siatkówki i koszykówki), a poza tym ma być wykorzystywany przez dzieci i młodzież.

Nie wszystkich to przekonuje. Justyna Glusman, wiceburmistrz Ochoty, uważa, że hala powinna powstać na obrzeżach miasta – wzorem Londynu czy Paryża. Podobnie jak część mieszkańców, boi się komunikacyjnego paraliżu. Kaznowska, podczas spotkania, odpowiadała, że kibice na Skrę będą jeździć komunikacją miejską, która całą halę (ok. 6 tys. osób) byłaby w stanie rozwieźć w pół godziny. Zapowiedziała też dodatkowe miejsca parkingowe wzdłuż ul. Ondraszaka, a także – w przyszłości – parking podziemny pod stadionem Skry.

Bo, to ciekawostka, większość mieszkańców nie ma nic przeciwko wyremontowaniu stadionu lekkoatletycznego położonego tuż obok. Przeciwni są natomiast samej hali. Z kolei gorącymi zwolennikami budowy hali są przedstawiciele wspomnianych już klubów sportowych., a także sportowcy (pismo za budową podpisał m.in. Robert Lewandowski). Tak przed jednym z meczów mówił nam współwłaściciel koszykarskiej Legii. 

- Dwumilionowe miasto z kilkoma drużynami na najwyższych szczeblach rozgrywek zasługuje na większą halę i mam nadzieję, że władze niedługo podejmą odpowiednie decyzje, aby zacząć budowę areny na Skrze. To ważne dla Legii, dla miasta i dla mieszkańców - mówił Jarosław Jankowski.

Jakiś czas temu władze Katowic zdecydowały się faktycznie opodatkować deweloperów oraz inwestorów. Chodzi o naliczanie nowych stawek za niesprzedane mieszkania, które mogą być niczym innym, jak zasobem inwestycyjnym. Zdaniem katowickich radnych takie lokale powinny być opodatkowane tak samo, jak miejsca, które służą działalności gospodarczej.

Co to oznacza w praktyce dla deweloperów i inwestorów? Podwyżkę podatku ponad trzydzieści razy: z 1,19 zł za metr kwadratowy rocznie na 34 zł. Sytuacja ta nie jest wynikiem nowej, autorskiej interpretacji prawa podatkowego, ponieważ opiera się na uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z października 2024 roku. Właśnie to orzeczenie pozwoliło Katowicom podnieść podatki deweloperom. 

Dokładniej o tej sprawie pisaliśmy już w tym tekście.

W ślad poszli radni Krakowa

15 września podobną uchwałę przyjęli radni Krakowa. Projekt, który zainicjowała m. in. Aleksandra Owca, krakowska radna oraz współtworząca partię Razem, ostatecznie poparli niemalże wszyscy. Podczas głosowania obecnych było 39 radnych, z czego głos „za” oddało aż 36, ramię w ramię swoje poparcie wyrazili radni stowarzyszenia Kraków dla Mieszkańców, Koalicji Obywatelskiej jak i PiS-u. Wstrzymały się trzy osoby. Nikt nie był przeciw. 

Wcześniej projekt został zaopiniowany pozytywnie przez Komisję Mienia i Mieszkalnictwa oraz Komisję Budżetową i Finansów. Podobnie wypowiedział się prezydent Krakowa, Aleksander Miszalski z KO. Uchwała weszła w życie jeszcze w dniu jej podjęcia.

Należy jednak zaznaczyć, że uchwała nie ustala konkretnej wysokości podatku, lecz wzywa prezydenta do pojęcia „wszelkich możliwych, koniecznych i prawnie dopuszczalnych działań prowadzących do pobierania podatku od nieruchomości od lokali mieszkalnych”. Podobnie jak w Katowicach chodzi o tzw. trwałe pustostany, mieszkań, które są nabywane w celach inwestycyjnych.

Mówimy tutaj o konkretnym pieniądzach, jakie mogą wpłynąć do budżetu Krakowa. Tamtejsi radni wyliczają, że z każdego tysiąca opodatkowanych mieszkań można oczekiwać ok. 1,5 mln zł podatku. Statystycznie w stolicy Małopolski zgodnie z danymi urzędników cytowanymi przez Gazetę Krakowską, nowa opłata wsparłaby budżet miasta nawet o 700 tys. zł. Samych pustostanów może być nawet 70 tys. jednak trzy podstawowe warunki opodatkowania: 

• budynek i lokale należą do dewelopera;
• mieszkania nie są wynajmowane długoterminowo
• lokale są przejmowane w celach spekulacyjnych, aby sprzedać je drożej w późniejszym okresie.

Niejednoznaczna postawa władz Warszawy

Po Katowicach i Krakowie naturalnym wydaje się pytanie — co z Warszawą? Jeszcze na początku września mazowiecki okręg Razem ogłosił, że jeszcze w tym roku złoży do Rady Miasta projekt uchwały dot. nałożenia podatków na deweloperów. Dokument nie będzie jednak kalką, a zostanie specjalnie napisany pod warszawskie realia mieszkaniowe, tak przynajmniej zapewniają jego autorzy. Jak udało nam się ustalić, projekt uchwały ma zostać złożony w przyszłym tygodniu.

W międzyczasie interpelację w tej sprawie zdążył złożyć Damian Kowalczyk, miejski radny z klubu PiS. Zadał on władzom miasta bezpośrednie pytanie — „czy rozważacie możliwość wprowadzenia takiego podatku w Warszawie”.

„W mojej opinii wprowadzenie takiego podatku przez samorząd byłoby rozwiązaniem korzystnym społecznie. Działania te mogłyby przyczynić się do obniżenia cen za metr kwadratowy mieszkania, gdyż deweloperzy nie przetrzymaliby lokali w oczekiwaniu na wzrost cen, lecz byliby zmuszeni do szybszej sprzedaży, co w naturalny sposób zwiększyłoby podaż na rynku i ustabilizowało ceny” — argumentował w interpelacji Kowalczyk.

Kilka dni temu radny uzyskał odpowiedź ze strony Aldony Machnowskiej-Góry, zastępczyni prezydenta Rafała Trzaskowskiego. Jej treść jest dosyć niejednoznaczna. Z jednej strony wiceprezydent zauważa, że sam termin „mieszkania zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej”, jaki pojawia się w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, jest niezdefiniowany i nieostry. Tym samym jego interpretacja wywołuje liczne spory sprawne. 

Jednak z drugiej strony, wiceprezydent Machnowska-Góra zgadza się, że budynek lub lokal mieszkaniowy, który jest traktowany jako lokata kapitału, powinien być wyżej opodatkowany. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

„Aktualnie nie ma wyraźnej linii orzeczniczej, która jednoznacznie wskazywałaby, że każdy niesprzedany lokal mieszkalny będący w posiadaniu dewelopera powinien być opodatkowany według stawek gospodarczych. Na bieżąco śledzimy stanowiska ekspertów i środowiska naukowego” — dodaje.

W odpowiedzi na interpelację nie zostało przedstawione żadne konkretne stanowisko. Niemniej nigdzie nie padło wyraźne słowo „nie”, co może być pewnym światełkiem w tunelu dla osób popierających wprowadzenie wyższych podatków dla deweloperów i inwestorów.

Jeśli władze miasta zdecydują się na taki ruch, nie będą przeprowadzane żadne konsultacje społeczne, co wynika wprost z przepisów prawa podatkowego.

Od ponad roku trwa konflikt między władzami Ochoty a stołecznym Ratuszem. Spór dotyczy projektu hali sportowo-widowiskowej na ponad 6 tys. miejsc, planowanej przy ul. Wawelskiej, obok zabytkowego stadionu Skry. Początkowo zakładano oddanie obiektu w połowie 2027 roku, po około dwóch latach budowy. Inwestycję od początku blokuje sprzeciw lokalnych radnych — również z Koalicji Obywatelskiej — oraz mieszkańców dzielnicy.

Przypomnijmy szybko, że chodzi o budowę hali sportowo-widowiskowej przy ul. Wawelskiej 5 na 6 tys. miejsc, jednocześnie byłby to „dom” dla zawodników Legii Kosz. Tym samym hala stałaby się największą tego typu w Warszawie, prześcigając Torwar. Aktualnie warszawscy koszykarze rozgrywają swoje mecze w malutkiej hali OSiR Bemowo przy ul. Obrońców Tobruku. Nowa hala miałaby też pozwolić na organizację innych, nie tylko sportowych wydarzeń. Skra ma być także wpisana w odległą koncepcję organizacji Igrzysk Olimpijskich w Warszawie.

Władze Ochoty, spółdzielnie mieszkaniowe i lokalne organizacje społeczne sprzeciwiają się inwestycji. Argumentują, że okolica nie ma infrastruktury zdolnej obsłużyć tysiące kibiców, a przedsięwzięcie grozi degradacją Pola Mokotowskiego, hałasem i korkami.

Spór, który przez miesiące toczył się w politycznych kuluarach, może wkrótce doprowadzić do otwartego kryzysu. Jak ustaliliśmy, w przyszłym tygodniu może dojść do zerwania umowy koalicyjnej w dzielnicy, zawartej między radnymi PO, Lewicy Razem, Miasto Jest Nasze i Stowarzyszeniem Ochocianie. Powodem ma być złamanie drugiego punktu porozumienia z 7 maja 2024 roku:

Strony porozumienia deklarują, że w kadencji 2024-2029 [...] zatrzymają prace nad projektem budowy hali sportowej na terenie Skry.

- Spodziewamy się, że radni PO i PiS zagłosują na sesji miasta pozytywnie wobec planów budowy hali. Pójdą w to ramię w ramię - dodaje nasz informator.

Zarówno mieszkańcy i radni są przerażeni tą perspektywą. Zapowiedziano już spotkania z władzami miasta oraz zachęca się przeciwników budowy hali do uczestnictwa m. in. w posiedzeniu miejskiej komisji budżetowej.

Z koalicji wystąpiliby m. in. radni MJN oraz Stowarzyszenia Ochocianie. 

Politycy KO lobbują za Legią?

- Wewnątrz partii mówi się, że pośpiech w tej sprawie wynika z nacisków Andrzeja Halickiego, który lobbuje za Legią. W samej Warszawie lobbystów również nie brakuje, mówię o Paprockiej i Kaznowskiej, która ma własne plany powiązane z halą. Wszyscy zastanawiamy się, po co im kolejna awantura. Rafał podobno trochę obawia się tej sprawy, bo wie, że całe negatywne odium spadnie na niego. Jest trochę między młotem a kowadłem, acz niepotrzebne olał mieszkańców Ochoty. Organizuje spotkania z burmistrzem i mieszkańcami na kilka dni przed decyzją, a od miesięcy miał pismo podpisane przez 7 tys. ludzi, domagających się konsultacji społecznych w tej sprawie - komentuje dzielnicowy polityk.

Jak dodaje, pierwotne źródło nacisków na wybudowanie hali dla koszykarskiej drużyny Legii pochodzi z wyższych struktur partii. Ochoccy samorządowcy z KO mają sami dociekać, kto stoi za lobbingiem, ponieważ wiedzą, że w oczach mieszkańców, którzy ich wybrali, zostaną skompromitowani.

Radni zagłosują nad dodatkowymi 200 mln złotych na budowę hali

Na najbliższej sesji rady miasta, 16 października, poza kwestią nocnego zakazu sprzedaży alkoholu w Śródmieściu i Pradze-Północ, głosowane będą także zmiany w Wieloletniej Prognozie Finansowej, gdzie miasto decyduje się przekazać 200 mln złotych na realizację II etapu inwestycji przy ul. Wawelskiej 5 — innymi słowy, budowy hali na terenie Skry.

- Jest to taktyka salami. Podczas rozmowy z jednym z architektów, którzy rysowali plany hali, powiedział mi nie wprost, że kosztorys pokazany przez władze miasta jest niepełny. Szacuje się, że inwestycja może wynieść nawet 500 mln złotych. Na razie pokażą 200 mln, bo gdyby zmienili WPF o pół miliarda, mieszkańcy od razu zaczęliby pytać, o co chodzi — dodaje polityk.

W sprawie tej lokalne środowisko, w tym polityczne, złożono również wniosek o wstrzymanie budowy hali na ręce Ewy Malinowskiej-Grupińskiej, która w imieniu PO podpisała umowę koalicyjną na Ochocie. Wnioskodawcy apelują również o przeznaczenie środków finansowych na zabezpieczenie i renowację stadionu Skry (w dokumentach widnieje jako III etap inwestycji Nowa Skra).

„Niezależnie od powyższego warto sobie zadać pytanie, w kontekście umowy koalicyjnej zawartej na Ochocie, a dotyczącej między innymi nowej hali na Skrze, jak postrzegają Państwo swoją wiarygodność? Jaką wiarygodność ma miasto wobec swoich obywateli? Jaką wiarygodność ma partia zarządzająca miastem wobec swoich partnerów politycznych” — czytamy w dokumencie.

Brak konsultacji, brak racjonalnych argumentów za halą?

Justyna Glusman, w imieniu władz dzielnicy Ochota, opublikowała w zeszłym roku post na Facebooku, w którym wyliczyła szereg zarzutów wobec organizacji tego projektu ze strony miasta, m. in.:

• nie została skonsultowana z mieszkańcami, a cały proces decyzyjny jest nietransparentny - nie podpisano z architektem, który wygrał konkurs na koncepcję umowy ze względu na koszty, a zdecydowano się na realizację projektu z kubaturą znacznie podwyższającą koszty realizacji,
• nie przedstawiono programu funkcjonalno-użytkowego, ale wg doniesień medialnych hala ma służyć prywatnemu klubowi, a nie mieszkańcom - będzie obiektem zamkniętym dla mieszkańców, z którego funkcjonowaniem będą wiązały się jedynie uciążliwości - hałas, chaos parkingowy, zniszczenie zieleni,
• projekt nie ma sensu z urbanistycznego punktu widzenia -  tego rodzaju obiekty powinny być realizowane w mniej zagęszczonych lokalizacjach, zdecydowanie nie w centrum zabytkowej dzielnicy. Za to na terenach takich jak Skra warto pomyśleć o infrastrukturze sportowej „dla wszystkich” - i taka byłaby zgodna ze strategią Warszawa2030.

Ostatni punkt zastępca burmistrza rozwinęła w rozmowie z nami:

- Nigdzie na świecie nie buduje się takich inwestycji w gęsto zaludnionym centrum miasta. Proszę spojrzeć na Londyn czy Paryż, na których chcemy się wzorować. Takie inwestycje powinny powstawać w miejscach na uboczu, gdzie łatwo dojechać transportem szynowym, aby minimalizować negatywne skutki dla otoczenia hali - tłumaczyła nam w sierpniu Justyna Glusman.

Pierwotnie hala miała powstać bezpośrednio przy stadionie Legii, przy ul. Czerniakowskiej, w miejscu obecnie funkcjonującej strzelnicy Legii.

- Trzaskowski prawdopodobnie nie jest przeciw temu rozwiązaniu. Nie wiem dlaczego, on chyba serio liczy na głosy kibiców Legii, którzy hejtowali go przed wyborami. Ludzie są tutaj (na Ochocie, przy. red.) bardzo zdeterminowani. Jeśli ta inwestycja dojdzie do skutku, Stara Ochota zamieni się w jedno, wielkie airbnb — dodaje nasz rozmówca.

Jaka przyszłość czeka Ochotę?

Jeśli faktycznie dojdzie do zerwania umowy koalicyjnej, co potwierdza kilka naszych źródeł, możliwe będą dosyć egzotyczne przetasowania. Spekuluje się, że do władzy, przynajmniej w ograniczonym jej aspekcie, mógłby wrócić Grzegorz Wysocki, dawny wiceburmistrz Ochoty.

Innym, mimo wszystko bardziej realistycznym rozwiązaniem będzie wprowadzenie przez prezydenta zarządu komisarycznego.

W tej chwili, według oficjalnych danych, w Śródmieściu mieszka 96 225 osób. Rok do roku ta liczba spada. To faktyczny problem, z którym dzielnica próbuje się zmierzyć. Jak słyszymy, wspomniane dane są nieco nieprecyzyjne. Podczas badań na potrzeby planu ogólnego wykazano, że na stałe w Śródmieściu mieszka nieco więcej, bo ok. 110 tys. osób. Wliczono tych, którzy długotrwale wynajmują, ale nie są zameldowani. Mimo wszystko problem istnieje. 

Najem krótkoterminowy to problem. Jak go rozwiązać? 

Jednym ze źródeł wypierania mieszkańców ze Śródmieścia jest najem krótkoterminowy. Mieszkania zamieniane są w „pokoje hotelowe”. Im bliżej głównych atrakcji, czy popularnych ulic, tym gorzej. Sprawa nie jest jednak problemem samej Warszawy. Z airbnb walczy, chociażby Barcelona. Między innymi w tej sprawie jakiś czas temu, w Warszawie, spotkali się burmistrzowie dzielnic centralnych stolic z Grupy Wyszehradzkiej.

- Głównym tematem całego wystąpienia burmistrz dzielnicy czeskiej Pragi była sprawa najmu krótkoterminowego, która przybrała tam poziom absolutnie katastrofalny – mówi nam Aleksander Ferens, burmistrz Śródmieścia. - W Śródmieściu jest to prawdopodobnie nawet kilka tysięcy mieszkań wynajmowanych dorywczo. To uciążliwe dla pozostałych mieszkańców, z powodów oczywistych, które doskonale znamy. Czekamy z utęsknieniem na regulację unijną w tym obszarze. Taki kierunek prawa musi zostać przyjęty – dodaje.  

- Chodzi o ograniczenie braku kontroli nad tym, co dzieje się na terenie posesji. Zarządcy nieruchomości niewiedzą kto zjawia się w lokalu, co zmniejsza poczucie bezpieczeństwa. Obecnie, przy generalnym zwiększeniu zagrożenia, taki swobodny najem staje się szczególnie niebezpieczny – alarmuje burmistrz. 

Fala powrotu mieszkańców do Śródmieścia? 

Zmiany m.in. w sprawie najmu, według burmistrza, mogą pomóc w przyciągnięciu mieszkańców do Śródmieścia. - Oczekuję na falę zwrotną – mówi Ferens. Liczy, że osoby, które odziedziczyły mieszkania po umierających, żyjących tu od lat seniorach, przekażą je swoim dzieciom.

- Mam nadzieję, że ich dzieci będą wracały do mieszkań, które odziedziczą w Śródmieściu. Jest tu najlepsza infrastruktura, mnóstwu szkół od żłobków po uczelnie. Tutaj się żyje bardzo dobrze. Do tego można korzystać z wygodnego życia w centrum – zachwala burmistrz.

„Ona to warszawianka jak ja Chinka”, „Nie ośmieszajcie tego konkursu”, „A Polek to już zabrakło”, „Po pierwsze Polka, po drugie Warszawianka, a nie Ukrainka, powinna dostać nagrodę. Chyba się komuś wędki poplątały” 

To tylko niektóre wpisy, nie wszystkie można przytoczyć, komentujące post oficjalnego profilu m.st. Warszawy na Facebooku. Czym zdaniem internautów „zgrzeszyło” miasto? Chodzi o konkurs na Warszawiankę Roku 2025. Od lat wybierana jest kobieta, której działalność na rzecz stolicy jest szczególnie istotna.

Tym razem w szranki stanęło dziewięć kobiet, a wśród nich Ukrainka – Kira Sukhoboichenko. I to właśnie pod postem informującym o jej kandydaturze przewalają się komentarze od krytycznych po skrajnie ksenofobiczne. Jest też kilka osób stających w obronie oraz moderatorzy próbujący informować i łagodzić gorący spór.

Kim jest Warszawianka? 

Zacznijmy od informacji. Wszystkie dziewięć kobiet zostało przedstawionych, ale tylko jeden post budzi takie emocje. Jest też zdecydowanie najbardziej „zasięgowy”. Sylwetka Kiry Sukhoboichenko zdobyła 254 udostępnienia, 11 tys. reakcji i aż 4,6 tys. komentarzy (na chwilę pisania tego artykułu). To co najmniej dziesięć razy większy zasięg niż u innych kandydatek. Jednak „sentyment”, jak określają to fachowcy, jest negatywny. Połowa wybranych przez czytelników reakcji to emotikon śmiechu, wiele z nich to wkurzenie, a komentarze w zdecydowanej większości krytykują wybór. Często do tego obrażają nominowaną. 

Jakie zarzuty przedstawiają internauci? Po pierwsze, urodzenie. Według nich nie powinna być zgłaszana osoba urodzona poza Warszawą. To ryzykowna teza, biorąc pod uwagę, że dziesiątki tysięcy mieszkańców stolicy urodziły się w innym miejscu – ale sprawdźmy. W regulaminie czytamy: „Na ocenę kandydatek nie będzie miało wpływu ich miejsce urodzenia”. Ale idźmy dalej. W 2019 roku nagrodę zdobyła Nicole Wójcicka urodzona we Wiedniu; nagrodę specjalną odebrała Krystyna Janda (Starachowice), a w 1968 roku zwyciężyła Hanka Bielecka (Kononówka). Czy te kobiety też nie są Warszawiankami? Czy należy zabrać im tytuł?  

Po drugie – prawdopodobnie ważniejsze – narodowość. Ta kwestia jest łączona z przekonaniem, że Kira Sukhoboichenko jest w Polsce od niedawna, pewnie dotarła po wybuchu wojny w jej kraju. A jak to wygląda naprawdę?

Kim jest Kira Sukhoboichenko?

Kira Sukhoboichenko od lat przygotowuje wykłady. Wiele z nich można znaleźć w internecie. Słychać, że świetnie posługuje się polszczyzną – zapewne lepiej niż niejeden komentujący. To nie przypadek, do Warszawy przeprowadziła się, gdy miała osiem lat. Tu skończyła szkołę i tu zaczęła swoją działalność. No właśnie, dlaczego została nominowana?

Jako nastolatka stworzyła ruch „Latających Plecaczków”, który stał się międzynarodowy. Początkowo chodziło o to, by szkolne torby odciążyć, ale z czasem powstała cała fundacja poświęcona edukacji i słuchaniu głosu najmłodszego pokolenia. I tak, fundacja obecnie pomaga także nastolatkom z Ukrainy, ale to nie jedyna działalność. Umożliwiła młodym, niepełnoletnim mieszkańcom Warszawy, stworzenie wielu interesujących inicjatyw.

Kira była też młodzieżową radną Ursynowa, przemawiała na TEDx, zorganizowała jedenaście konferencji (w tym w Sejmie RP czy Google Campus). A dodajmy do tego, że… ma dopiero dziewiętnaście lat.

Co mówi nam spór o Kirę Sukhoboichenko?

Pisarka Katarzyna Czajka-Kominiarczuk wzięła młodą aktywistkę w obronę. „Pod postem oburzyło się mnóstwo osób, które przez ostatnie lata nawet nie wiedziały, ile razy w konkursie zgłoszone i nominowane były kobiety, które się w Warszawie, a nawet w Polsce nie urodziły. Tylko wtedy nikogo to nie obchodziło” – pisze w mediach społecznościowych. 

„Jestem szczęśliwa, że znam Cię i Twoją działalność w sumie od dziecka. Warszawa może być z Ciebie dumna. Wspaniale tworzysz to miasto, jego klimat i piękną stronę (…) A hejterami się nie przejmuj, to co piszą jest o nich, a nie o Tobie” – pisze Dorota Zawadzka. 

Podobnych głosów poparcia jest więcej. 

Wydaje się, że wylew negatywnych komentarzy to wcale nie spór o ten konkurs, nie chodzi także o samą Kirę Sukhoboichenko. To kwestia coraz mocniejszych głosów antyimigranckich. W Polsce rośnie niechęć do obcokrajowców, w czym swoją „zasługę” mają niewątpliwie media społecznościowe. Algorytmy podrzucają treści negatywne, napuszczając Polaków na obcokrajowców. Przecież to nie przypadek, że ten jeden post ma dziesięć razy większy zasięg nich inne, przedstawiające sylwetkę w niemal identyczny sposób. Ale jestem w stanie się założyć, że 90 proc. komentujących nawet nie sprawdziło kim jest Kira Sukhoboichenko, którą tak chętnie i ostro krytykują. 

Niechęć, czy wręcz nienawiść na tle narodowościowym się „klika”. To straszne, ale prawdziwe. 

Gdy pierwszy raz pomysł Trzaskowskiego przepadł, dymisję złożył Jacek Wiśnicki (Polska 2050), wiceprezydent odpowiedzialny za sprawy społeczne. Teraz, w długiej rozmowie, tłumaczy kulisy podjęcia tej decyzji. (kliknij, aby zobaczyć całą rozmowę). 

Radni nie chcieli wiceprezydenta na sesji 

- Jeden z radnych powiedział mi, że nie życzy sobie, żebym był na sesji. Zostałem poproszony, żeby nie przychodzić, bo będę denerwował radnych. Powiedziałem Rafałowi Trzaskowskiemu, że nie wyobrażam sobie, żeby radny wydawał polecenia wiceprezydentowi. Uważam, że to jest pomylenie porządków. Choćby dlatego postanowiłem zasygnalizować swoją podmiotowość (i podać się do dymisji – red.) – tłumaczy w rozmowie z nami Jacek Wiśnicki, były wiceprezydent Warszawy.

Jak tłumaczy główną przyczyną rezygnacji była sprawa dotycząca przepisów antyalkoholowych. Sam popierał pomysł ograniczeń, tym bardziej że zyskał on poparcie społeczne. Jego odrzucenie to – zdaniem Wiśnickiego – także spore uderzenie w proces konsultacji społecznych, za które zarządzane przez niego biuro było odpowiedzialne.

- To jest ucieczka od bycia bezradnym. Trudno mi się rządziło. (…) Rzuciłem nieźle płatną pracę dla zasad. Żebym nie stał się człowiekiem, który w wieku pięćdziesięciu lat musi wyjść na mównicę i mówić takie głupoty jak Ci radni, tylko dlatego, że boją się o swoją przyszłość – powiedział Wiśnicki.

Jeszcze w czasie sesji rozmawiał telefonicznie z Rafałem Trzaskowskim, mówiąc mu, że rezygnuje. Dzień później spotkał się, by się pożegnać. Teraz szuka pracy. „Za całą tę awanturę to ja płacę sporą cenę (…) Ale nie żałuję. Mam wrażenie, że cały ten głos sprzeciwu spowoduje więcej pozytywnych zmian w polityce alkoholowej w Polsce” – dodaje.

Dlaczego radni byli przeciw Trzaskowskiemu? 

Pytamy Wiśnickiego o kulisy decyzji politycznych, które doprowadziły początkowo do zdjęcia z obrad projektu ograniczającego sprzedaż alkoholu w całej Warszawie. Potem naprędce przygotowano inny pomysł – pilotażu w dwóch dzielnicach. 

- Decyzja była czysto polityczna, trochę ambicjonalna, trochę w kontrze do prezydenta (Trzaskowskiego), żeby ustawić relacje siły w Platformie. Jest rada i prezydent, pozornie monolit, ale to dwa ośrodki władzy. I radni, czy władze warszawskiej Platformy, chciały pokazać Rafałowi Trzaskowskiemu miejsce w szeregu. I to wyeskalowało, między innymi przez mój gest – mówi Wiśnicki. - Nagle cała Polska z niedowierzaniem zobaczyła, jak można deptać samorządność i wolę mieszkańców w mieście, które powinno być wzorem – dodaje. 

- Prezydent (Trzaskowski – red.) na radzie, którą zwołał, był bardzo źle traktowany przez własnych radnych. Nie widziałem czegoś takiego, żeby radni tak odzywali się do prezydenta. Widać było, że tam iskrzy. Weźmy pod uwagę, że to prezydent zwołał tę radę i bierze to na siebie, a nie radni, którzy nawarzyli tego bigosu - mówi. 

Przyznał też, że program Warszawska Bezpieczna Noc, który również został wprowadzony, został przygotowany naprędce i nie był z nim konsultowany. 

Następnie pochód ruszył w kierunku kancelarii premiera, Sejmu, przez Plac Trzech Krzyży, Nowym Światem i Krakowskim Przedmieściem obok Pałacu Prezydenckiego, a zakończył się na ul. Wilczej. W tłumie ludzi widać było banery z takimi hasłami jak: „Palestyna będzie wolna”, „Dość hipokryzji” czy „Solidarni z Palestyną”. Uczestnicy skandowali również, że Polski rząd ma krew na rękach. Postulowano, aby Polska zerwała stosunki z Izraelem oraz aby aresztowano premiera Benjamina Netanjahu.

Do incydentów doszło na samym początku protestu, pod siedzibą MSZ. Jak podają służby 23-letni mężczyzna, Patryk Gruszka, znany m. in. z działalności w Ostatnim Pokoleniu, wybił szybę w drzwiach wejściowych gmachu. Chwilę później 47-letnia kobieta oblała wejście czerwoną farbą, konsystencją przypominającą krew. Oboje zostali zatrzymani przez policję.

„Dalsze czynności prowadzone będą w kierunku art. 108 Ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami” – przekazała policja.

To oznacza, że zatrzymanym może grozić kara nawet ośmiu lat pozbawienia wolności.

- Minister Sikorski powiela ludobójczą propagandę Izraela. Nieprzypadkowo siedzibą jego ministerstwa jest dawny budynek gestapo – symbol zdrady i hańby. Radosław Sikorski splamił imię Polski, Polski, która zna cenę okupacji i zna gorycz ludobójstwa — komentował Patryk Gruszka, zatrzymany aktywista.

Jak przekazał PAP, powołując się na rzecznika MSZ Macieja Wiewióra, protest przed siedzibą resortu zakończył się wczesnym wieczorem. Z kolei zakończenie pochodu na ul. Wilczej, czyli pod siedzibą Komendy Rejonowej Policji I, nie było przypadkowe. Miał to być spontaniczny wyraz solidarności z zatrzymanym aktywistą.

Na proteście pojawili się również politycy, w tym współprzewodniczący Partii Razem Adrian Zandberg, a także wielu działaczy Razem.

Podobne protesty odbyły się wczoraj także w Krakowie, Katowicach, Lublinie czy Poznaniu. Każdy z nich zgromadził średnio kilkaset osób.

Polityczne przepychanki zamiast zdecydowanej decyzji

„Musiał przyjść, aby pokazać siłę” – tak w kuluarach komentowano pojawienie się prezydenta Rafała Trzaskowskiego na nadzwyczajnej sesji Rady Warszawy, którą sam zwołał w sprawie ograniczenia nocnej sprzedaży alkoholu. Atmosfera była napięta, a cel sesji – zdaniem części radnych – mglisty.

Radni PiS i Lewicy nie mieli wątpliwości: To gra PR-owa i ratowanie wizerunku, bo dziś znowu nic konkretnego się nie wydarzy. Rok wszyscy czekają na jakąś decyzję – grzmiał jeden z oponentów. Przez całą salę przebijała frustracja spowodowana poczuciem, że decyzja, nad którą debatuje się od miesięcy, znów została odsunięta w czasie.

- Czarno na białym widać ich kłamstwa. Od tygodni radni KO byli przeciwni ciszy alkoholowej, cała Polska się z tego śmiała i robiła memy. Teraz nagle w 2 tygodnie po tym skandalu mają rozwiązanie, kiedy przez rok nie byli w stanie nic zrobić – podsumowała tę narastającą irytację Alicja Żebrowska z PiS.

Odrzucone wnioski - referendum i pilotaż dla wszystkich chętnych dzielnic

Podczas sesji klub PiS złożył szereg wniosków, które miały – według nich – nadać debacie rzeczywisty wymiar. Wszystkie zostały odrzucone przez prezydenta Trzaskowskiego.

Dariusz Figura (PiS) domagał się wyjaśnień: „Powstaje wrażenie, że my nie wiemy, co się dzieje. Są zapowiedzi roku 2026, a jednocześnie na tej sesji nie ma projektu uchwały, który by wprowadzał takie ograniczenia”. Jego wniosek o punkt informacyjny prezydenta został odrzucony.

Chrystian Młynarek (PiS) wnioskował o przeprowadzenie referendum. Mieszkańcy mieliby odpowiedzieć na dwa pytania: o zakaz sprzedaży alkoholu w godzinach 22-6 dla całej Warszawy oraz o analogiczny zakaz, ale w granicach poszczególnych dzielnic. - Widzimy wszyscy, że prezydent Warszawy, że jego zaplecze polityczne mają dzisiaj ogromny problem z podjęciem decyzji w tej sprawie. Można powiedzieć, że w sprawie nocnej prohibicji są jak były prezydent Polski: za, a nawet przeciw. Dlatego ciężar tej decyzji muszą na siebie wziąć mieszkańcy Warszawy – argumentował. Wniosek odrzucono.

Kolejne odrzucone wnioski dotyczyły rozszerzenia „pilotażu” na dzielnice, których rady już wcześniej pozytywnie zaopiniowały pomysł nocnych ograniczeń.

Tomasz Herbich (PiS) pytał, dlaczego pilotaż nie obejmie Bielan: „Nie ma żadnego powodu, aby te cztery dzielnice, Bielany są jedną z tych czterech, jeszcze ostatnią jest Ochota, które pozytywnie wyraziły się na temat propozycji wprowadzenia ograniczeń (…) wybierać tylko dwie, a dwie z jakichś trudno zrozumiałych przyczyn pomijać”.

Podobnie Filip Frąckowiak (PiS) zabiegał o uwzględnienie Ochoty: „Nikt nie rozumie tej logiki, dlaczego akurat Śródmieście i Praga Północ zostały jedynie objęte programem Pana Prezydenta (…). Ten pilotaż, Panie Prezydencie, już przeszliśmy wszyscy. Warszawa przeszła ten pilotaż”.

„Robimy, nie gadamy”. Stanowisko Koalicji Obywatelskiej

Po stronie rządzących ton był inny, choć nie pozbawiony wewnętrznych napięć. Anna Auksel-Sekutowicz (KO) przedstawiła stanowisko klubu, ogłaszając poprawki techniczne do wcześniejszych uchwał. To one były głównym, formalnym powodem zwołania sesji.

- Dzisiejsza sesja ma stricte charakter techniczny, poprawiamy błędy, które znalazły się w projektach uchwał przyjętych z inicjatywy prezydenta na ostatniej sesji Rady Miasta. To podczas ostatniej sesji zostały podjęte te najważniejsze, prawdziwe decyzje – mówiła.

Klub KO złożył również autopoprawkę, zmieniającą proponowane godziny zakazu z 23-6 na 22-6. - Ponieważ podczas całej dyskusji ratusz nie przedstawił analiz, które uzasadniałyby wprowadzenie godzin 23-6, dlatego też decydujemy się na maksymalne, dopuszczalne prawem ograniczenie – wyjaśniała Auksel-Sekutowicz, używając hasła „Robimy, nie gadamy”.

„Jak dziecko we mgle się chwyta czegokolwiek”

Krytyka nie pochodziła wyłącznie z ław Lewicy oraz Prawa i Sprawiedliwości. Jan Mencwel (Miasto Jest Nasze), który od lat postuluje wprowadzenie ograniczeń, wyrażał mieszane uczucia.

- Z jednej strony oczywiście bardzo się cieszę, że (…) wreszcie, po trzech latach, jesteśmy, chociaż o krok bliżej od wprowadzenia tego oczywistego rozwiązania (…). Natomiast muszę powiedzieć, że jako mieszkaniec Warszawy (…) kompletnie nic nie rozumiem z tego, co się tutaj dzieje - mówił Mencwel. 

Mencwel przestrzegał przed absurdalnymi skutkami pilotażu tylko w dwóch dzielnicach: „Zapraszam Państwa już niedługo na Aleję Jana Pawła II. Będzie to bardzo ciekawe miejsce (…), gdzie po 22, po jednej stronie tej ulicy będzie można kupić alkohol w sklepie, a po drugiej stronie (…) nie będzie można kupić alkoholu w sklepie”.

Pytał też o konkretny mechanizm oceny pilotażu: „Kto, która jednostka w mieście (…) będzie odpowiadała za monitorowanie efektów tego pilotażu? (…) Czy będziemy dowiadywać się o tym tylko w ostatniej chwili, już przy głosowaniu nad ograniczeniem dla całej Warszawy (…)? Bo jeżeli tak, to znaczy, że ten pilotaż to jest czysta formalność”.

Podobne obawy wyraziła Zofia Piotrowska, radna Śródmieścia z Razem: „Jesteśmy postawieni w bardzo trudnej sytuacji. Opiniowania pozytywnie tej uchwały, która dla dużej części mieszkańców będzie miała skutek pozytywny, ale dla części mieszkańców będzie miała skutek negatywny”. Wskazywała, że problem może się po prostu przesunąć za granice dzielnic objętych zakazem.

Odpowiedź Trzaskowskiego: „Zmiana zdania nastąpiła”

Prezydent Trzaskowski w swojej obszerniej wypowiedzi starał się odpowiedzieć na zarzuty i przedstawić szerszą perspektywę. Nie ukrywał, że jego stanowisko w tej sprawie ewoluowało.

- Zmiana zdania nastąpiła i ja Państwu o tym mówiłem (…). Na początku kilka lat temu ja stałem na stanowisku, że (…) Polki i Polacy nie znoszą zakazów jako takich i po tych ostatnich latach, po konsultacjach, które ja traktuję bardzo poważnie (…) jest olbrzymia większość do przyjmowania tego typu rozwiązań - mówił prezydent.

Argumentował, że pilotaż w dwóch dzielnicach ma służyć nie tylko sprawdzeniu samego zakazu, ale całego Warszawskiego Programu Bezpieczna Noc, który obejmuje działania prewencyjne, edukacyjne i porządkowe.

- Kwestia ograniczenia sprzedaży alkoholu w sklepach nie rozwiąże wszystkich problemów. (…) Gdyby chodziło o sprawdzenie tylko i wyłącznie ograniczenia sprzedaży alkoholu w nocy, to nawet to miałoby sens, bo Warszawa ma swoją specyfikę (…). Ten program, który wprowadzamy (…) wybiega znacznie poza ograniczenia sprzedaży alkoholu nocą w sklepach - dodał Trzaskowski.

A na pytanie Mencwela o monitoring odpowiedział: „Oczywiście Centrum Bezpieczeństwa, Biuro Rozwoju Gospodarczego, dlatego, że to ono jest odpowiedzialne za wydawanie zezwoleń i oczywiście we współpracy (…) ze Strażą Miejską i z Policją”.

Dlaczego nie głosowano od razu nad zakazem dla całego miasta? „Macie Państwo deklarację dotyczącą całej Warszawy. Dlaczego dzisiaj nie ma wniosku? Z prostej przyczyny. (…) Być może się okaże (…), że absolutnie wszyscy się do tego przekonali i być może będziemy mieli jedność na tej sali, że należy tego typu rozwiązania wprowadzić szybciej”.

Pilotaże trafią znowu do opinii dzielnic

Mimo burzliwej debaty, poprawki techniczne umożliwiające rozpoczęcie opinii radnych w sprawie pilotażu w Śródmieściu i na Pradze-Północ od listopada zostały przegłosowane zdecydowaną większością głosów. Warszawa czeka teraz na decyzję radnych centralnych dzielnic oraz listopad i, być może, pierwsze efekty ograniczeń. Pytanie, czy do 2026 roku uda się przekonać wszystkich do objęcia zakazem całego miasta?

W najbliższy czwartek zorganizowana zostanie nadzwyczajna, XXVII sesja rady miasta. Podczas obrad radni mają poddać pod głosowanie zmian dwóch uchwał odnośnie wprowadzenia nocnego zakazu sprzedaży alkoholu w Śródmieściu i na Pradze-Północ. Sesję zwołano na wniosek prezydenta Rafała Trzaskowskiego.

Przypomnijmy, że 18 września, podczas poprzedniej sesji, Trzaskowski wycofał swój projekt tzw. nocnej prohibicji na terenie całego miasta w godz. 23-6. We współpracy z radnymi KO, którzy byli przeciwnikami prezydenckiego projektu, zaproponowano „plan B”, czyli pilotaż w dwóch wspomnianych dzielnicach. Głosami KO i PiS-u przyjęto dwie uchwały, w których rada miasta występuje o opinie rad Śródmieścia i Pragi-Północ co do prohibicji. Vacatio legis, czyli okres od przyjęcia prawa, do jego wejście w życie, miał wynieść trzy miesiące. Prezydent chce go skrócić.

Właśnie nad propozycją skrócenia okresu, z trzech miesięcy do dwóch tygodni, mają w czwartek zagłosować warszawscy radni. Jak słyszymy od członków KO, tym razem obędzie się bez „niespodzianek”, tj. zmiany zostaną przyjęte.

Tak poprawione uchwały zostaną najpierw sprawdzone przez organ nadzoru, czyli wojewodę, a później zostaną przesłane do rad dzielnic. Po otrzymaniu opinii najpewniej pozytywnej (Śródmieście i Praga-Północ były jednymi z czterech dzielnic, gdzie głosowano za przyjęciem ogólnomiejskiego zakazu), uchwały wrócą do rady miasta.

- Chcemy wprowadzić pilotaż jeszcze w listopadzie br. Czwartkowa nadzwyczajna sesja pozwoli nam zmienić okres vacatio legis. Liczymy, że rady dzielnic udzielą opinii do najbliższej zaplanowanej sesji rady miasta, tj. 16 października. Wtedy odbędzie się głosowanie, a już dwa tygodnie później zakaz wejdzie w życie — mówi nam jeden z warszawskich radnych KO.

Tym razem nocny zakaz w wersji „demo” nie jest obarczony konfliktem między prezydentem Trzaskowskim a miejskimi radnymi KO i ich bezpośrednim przełożonym, czyli Marcinem Kierwińskim, szefem warszawskich struktur KO i MSWiA. To z kolei oznacza, że pilotażowy projekt zostanie przyjęty — przynajmniej na tę chwilę nikt nie spodziewa się kolejnej rewolty.

Nocny zakaz sprzedaży alkoholu w sklepach i na stacjach benzynowych na terenie całego miasta ma zacząć obowiązywać od 1 czerwca 2026 roku. Rafał Trzaskowski w miniony czwartek zapowiedział, że złoży odpowiedni projekt uchwały w wiosnę przyszłego roku. Podobnie jak w przypadku pilotażu, to rozwiązanie ma być uzgodnione z radnymi KO i szefostwem partii.

Radni dzielnic są poirytowani, ale zagłosują za

- Irytujące jest tworzenie prawa na kolanie. My mamy sesję rady dzielnicy we wtorek 7 października. Pan prezydent z radnymi miasta spotyka się w czwartek, 2 października. To oznacza, że miasto powinno nam przesłać uchwały w piątek lub poniedziałek. Gdzie czas na opiniowanie komisji bezpieczeństwa, na uwagi mieszkańców? Teoretycznie na wydanie opinii mamy 30 dni - wyraża swoją frustrację Krzysztof Michalski, z Porozumienia dla Pragi, wiceprzewodniczący rady dzielnicy Praga-Północ.

Niemniej chwilę później dodaje, że radni Pragi-Północ postarają się jak najszybciej wydać pozytywną opinię przed 16 października.

W podobnym tonie wypowiada się Piotr Salach, radny Śródmieścia z klubu KO. 

- Uważam, że projekt zostanie u nas zaopiniowany pozytywnie. Pokazaliśmy to już wcześniej, popierając projekt prezydenta i wsłuchując się w głosy mieszkańców. Kompromis jaki wypracował Trzaskowski z radnymi Warszawy jest dobry - dodaje radny.

Co z „turystyką alkoholową” do innych dzielnic

Wprowadzenie pilotażu w jedynie dwóch dzielnicach stwarza zagrożenie spotęgowania zjawiska „turystyki alkoholowej”, której obawiają się m. in. mieszkańcy Woli, Kamionka czy Targówka. Dotyczyć to może zwłaszcza ulic biegnących na granicy dwóch dzielnic. Jednak zdaniem radnych zjawisko, choć na pewno zaistnieje, szybko straci na sile. Wygrać ma ludzkie lenistwo. 

- Alkoholizm Pragi-Północ ogniskuje wokół kilku sklepów, położonych w centralnej części dzielnicy. Mowa o ul. Inżynierskiej, Wileńskiej, Brzeskiej, Targowej. Ograniczenie nocnej sprzedaży rzeczywiście pomoże dzielnicy. Nie sądzę, aby ktoś z Inżynierskiej wsiadał w tramwaj czy zamawiał Ubera aby pojechać na Cmentarz Bródnowski, by tam kupić piwo lub wódkę. Z doświadczenia wiem, że „alkoholowe pielgrzymki” z czasem słabną i zanikają. Dużo częstszym rozwiązaniem jest kupowanie alkoholu na zapas i spożywanie go w domu - uważa Michalski.

Wbrew pozorom, nocny zakaz sprzedaży alkoholu możne zadziałać pozytywnie na ruch w restauracjach i pubach. Radni uważają, że zwłaszcza w Śródmieściu, tzw. prohibicja pomoże ucywilizować spożywanie alkoholu. 

W środę odbyło się spotkanie mazowieckiej Koalicji Obywatelskiej. Na nim zapadła decyzja, żeby ciszę alkoholową jednak wprowadzić. Projekt wraca, choć wszystko odbywa się w atmosferze ogromnego rozczarowania społecznego. 

- W przyszłym tygodniu odbędzie się nadzwyczajna sesja Rady, na której przyjęta będzie uchwała ws. wprowadzenia ograniczenia sprzedaży alkoholu w pierwszych dwóch dzielnicach - Pradze Północ i Śródmieściu - od początku listopada. Wniosek o zwołanie nadzwyczajnej sesji złożę jeszcze w tym tygodniu - napisał Rafał Trzaskowski. 

Po pilotażu program ma zostać wprowadzony w całej Warszawie. Trzaskowski twierdzi, że nastąpi to od 1 czerwca 2026 roku. O ile oczywiście jego propozycja zyska uznanie radnych - tego na razie nie wiadomo. Prezydent zapowiedział, że swoją, drugą już propozycję uchwały, przygotuje na wiosnę. 

Cisza jednak wróciła. Ale o uchwale jest głośno w całej Polsce

Przypomnijmy, że jeszcze do połowy września Rafał Trzaskowski był zwolennikiem zmian. Wypowiadał się w tej sprawie w czasie kampanii wyborczej, zgłosił też swój projekt uchwały do Rady Warszawy. Na sesji, która odbyła się tydzień temu nagle zmienił zdanie - wycofał swój projekt. 

Stało się to dlatego, że nie zyskał on poparcia radnych. Ci, kilka dni wcześniej, po posiedzeniu klubu, zmienili front. Nagle tłumaczyli, że są przeciwnikami propozycji. Jak opisywaliśmy, prawdopodobnie była to próba siły różnych frakcji w mazowieckiej Koalicji Obywatelskiej. Za osobę blokującą propozycję Trzaskowskiego wiele osób uznawało, także w nieoficjalnych rozmowach z nami, szefa MSWiA Marcina Kierwińskiego. Nie potwierdził on jednak tej informacji. 

A jak Trzaskowski tłumaczy to, że nagle wraca z propozycjami, z których wycofał się ledwie kilka dni temu? 

- Dlaczego najpierw ograniczenie będzie obowiązywać w ścisłym centrum? Bo ograniczeniu sprzedaży alkoholu towarzyszyć będzie kompleksowy program kilkunastu działań dotyczących takich kwestii jak planowanie dodatkowych patroli służb, czy oznaczenie miejsc, w których dochodzi do naruszenia zasad bezpieczeństwa, będziemy mieli też dane dotyczące tego, jak przekłada się zakaz na konkretne miejsca i godziny naruszeń porządku. Z taką wiedzą do pozostałych dzielnic wejdziemy z programem lepiej przygotowanym, przećwiczonym w terenie - w dwóch centralnych dzielnicach miasta - pisze Trzaskowski w mediach społecznościowcy. 

Potem dodaje, że jego zdaniem dyskusja wokół kwestii ograniczenia sprzedaży alkoholu nie przebiegła w sposób wzorcowy. "Zdecydowana większość warszawianek i warszawiaków chce ograniczenia sprzedaży alkoholu w nocy na terenie całego miasta - i tak się stanie. Krok po kroku. Do przodu. We właściwym kierunku." 

Czwartkowa sesja Rady Warszawy zamieniła się w polityczne pole bitwy, a stawką była miejska „cisza nocna”. Prezydent Rafał Trzaskowski wycofał swój projekt uchwały ograniczającej nocną sprzedaż alkoholu w trakcie obrad, poprzez swojego pracownika. Na sesji nawet się nie pojawił. Projekt klubów Lewica-Miasto Jest Nasze został z góry odrzucony, większością klubu rządzącego (KO). Stołeczni koalicjanci, Lewica i Miasto Jest Nasze poszli więc do Sejmu, gdzie przy wsparciu swoich kolegów z parlamentarnych ław, zaproponowali nowy, szerszy projekt.

– To, o co walczymy od lat w Warszawie, wchodzi wreszcie do ogólnopolskiej debaty politycznej. Kolejne ugrupowania już zapowiadają swoje projekty – mówiła na sejmowej konferencji stołeczna radna Marta Szczepańska z MJN. – Chciano nam odciąć tlen, a okazuje się, że wietrzymy całą Polskę z alkoholu – skwitowała.

Agnieszka Diduszko-Zyglewska, przewodnicząca klubu Lewica-MJN, nie kryje rozgoryczenia: 

– Rozwiązanie krajowe i systemowe sprawią, że takie sytuacje nie będą mogły się zdarzyć. Konsultacje z mieszkańcami, wskazywały 80% poparcia. (...) W tej sprawie wypowiedział się też komendant Policji Stołecznej, Okręgowa Rada Lekarska, Straż Miejska. I oto w czwartek wydarzyły się rzeczy, które nas jako radnych absolutnie zszokowały - opowiada Diduszko-Zyglewska.

„Zero Procent Prawdy”. Młodzi Polacy toną w alkoholu?

Kontekstem dla politycznych działań jest raport fundacji GrowSPACE pt. „Jak Polacy piją w wakacje?”, będący częścią kampanii „Zero Procent Prawdy”. 

Aż 64,22% ankietowanych dorosłych Polaków przyznaje, że chociaż raz sięgnęło po alkohol podczas wakacji 2025. Chociaż mówi się ostatnio w przestrzeni publicznej, że pokolenie Z rezygnuje z picia alkoholu — okazuje się, że dane są i tutaj bezlitosne. Wśród młodych dorosłych (18-29 lat) odsetek ten rośnie do zatrważającego poziomu - 78,2%. Tylko co piąta młoda osoba nie piła w wakacje w ogóle.

– Prowadzona przez nas kampania oraz drugi już sondaż pokazują, że Polacy piją dużo, wybierając piwo jako główny napój alkoholowy. Masowo atakuje się nas reklamami w każdej postaci – komentuje Jan Pieniążek, koordynator kampanii.

Raport odsłania również mroczne oblicze wczesnej inicjacji: 44,77% badanych przyznało, że pierwszy raz piło alkohol przed 18. rokiem życia, a 6,85% – mając mniej niż 14 lat. Wiek inicjacji alkoholowej jest, zdaniem specjalistów, dużo niższy w dużych miastach, jak Warszawa. Co dziesiąty warszawiak wypił alkohol jeszcze przed 14. rokiem życia. Jednocześnie 90,52% Polaków uznaje, że spożycie alkoholu w młodym wieku jest szkodliwe, a 64,19% opowiada się za całkowitym zakazem reklamy alkoholu.

- Alkohol nie jest zakazany, nigdy nie będzie i nigdy nie powinien być, bo statystyki i badania naukowe też pokazują, że to przynosi odwrócone efekty. (...) Natomiast uważam, że powinniśmy pójść śladami np. Litwy, gdzie wprowadzono całkowity zakaz promocji alkoholu, na wzór wyrobów tytoniowych. Mówię o Litwie, bo ona jest do nas bardzo podobna kulturowo. No i oni rzeczywiście dobrze sobie z tym radzą i zbliżają się w statystykach już po kilku latach do nas. A ten poziom był wcześniej tragiczny, bo Litwini pili dużo więcej od Polaków, a i wiek inicjacji alkoholowej był dużo niższy - dodaje Pieniążek.

Specjalista dodaje również, że powinniśmy również korzystać z przykładów Europy Zachodniej i wprowadzić okienka alkoholowe, które są czynne w określonych godzinach.

Piwo zero procent – furtka dla koncernów?

– Piwo 0% to jest moim zdaniem to samo. To znaczy, to jest po prostu luka prawna wykorzystywana przez koncerny, żeby alkohol promować – mówi Pieniążek w rozmowie z Raportem Warszawskim. 

Ekspert wskazuje, że mimo iż świadomie odróżniamy piwo bezalkoholowe od zwykłego, to wizerunkowo w mediach dokonuje się niebezpieczna normalizacja. – Młodzi ludzie, którzy mają dużo mniejszy filtr na takie rzeczy, podświadomie po prostu to przyjmują.

Fundacja postuluje wprowadzenie całkowitego zakazu publicznej reklamy alkoholu i piwa 0%, opierając się wyżej wspomnianym wzorem Litwy. Chodzi nie tylko o telewizję, ale też social media (TikTok, Instagram), sponsoring imprez masowych czy reklamy na koszulkach piłkarskich. – Aktualnie sankcja za nieprzestrzeganie takiego przepisu to jest maksymalnie pół miliona złotych. Dla wielkich koncernów alkoholowych pół miliona złotych to jest nic. A po drugie, i tak wszystkie prokuratury sprawy umarzają. W ostatnich latach spotkaliśmy się tylko z jedną głośną sprawą, w której rzeczywiście ktoś został skazany za reklamę alkoholu – dodaje Pieniążek.

- Mamy poparcie społeczeństwa, mamy też poparcie wśród tak naprawdę wszystkich elektoratów w Sejmie - Koalicja Obywatelska, większość Prawa i Sprawiedliwości, a nawet wśród Konfederacji 50% elektoratu jest za tym postulatem - podkreśla ekspert.

Polityczna wódka się męci

Czy projekt Lewicy to rzeczywista troska o zdrowie publiczne, czy może polityczny gambit? Diduszko-Zyglewska unika oceniania wewnętrznych sporów w Platformie Obywatelskiej, ale nie ukrywa, że napięcia są wyczuwalne. – Nie miałam okazji rozmawiać z panem prezydentem Trzaskowskim, ponieważ nie zjawił się na sesji Rady Miasta. Ta nieobecność była dla nas bardzo trudna – przyznaje.

Zastanawia też timing całej akcji. Warszawska porażka została natychmiast przekuta w ogólnopolską inicjatywę, która ma szerszy zasięg niż lokalne uchwały. – W przeciągu ostatnich dni pozytywnie o tym wypowiedział się na przykład pan poseł Michał Szczerba, pani posłanka Dorota Łoboda, nie mówiąc już o tym, że sam pan premier powiedział, że on także patrzy pozytywnie na to rozwiązanie – mówi Diduszko-Zyglewska.

Czyżby więc projekt „STOP ALKO LOBBY” miał być lewicowym sprawdzianem dla koalicjanta? I czy w obliczu przytłaczających danych statystycznych rządzący będą mogli przejść obojętnie obok postulatów, które cieszą się tak dużym społecznym poparciem? Sejmowa komisja zdrowia 8 października, gdzie fundacja GrowSPACE będzie zabierać głos, może rzucić nowe światło na dalsze losy tej ustawy.

Być może warto zmienić metody działania? Zacznijmy od tego, że pomysł na dzień bez samochodu i promocję publicznego transportu w ciągu kilku lat objął cały świat. Do inicjatywy przyłączały się miasta Europy, Azji, a także obydwu Ameryk. Wymyślono go w czasie kryzysu naftowego w latach 70. i wcale nie był to pomysł aktywistów. W Holandii, która skutki zakręcenia kurka z ropą odczuła bardzo mocno, w 1973 roku rząd wprowadził zakaz ruchu samochodowego w niedzielę. W sumie objął on siedem niedziel, a prasa informowała o zatłoczonych autobusach oraz pełnych kinach, teatrach i stadionach. 

Do pomysłu niedziel bez samochodów wrócono dwie dekady później. Jednym z impulsów były działania holenderskiej grupy Pippi Autozole Zondag (Pippi niedziela bez samochodu). Aktywiści w połowie lat 90. nielegalnie blokowali i zamykali ulice w centrum miasta, w zamian organizując tam imprezy, pikniki czy przejazdy na deskorolkach. Takie działania spotykały się z ostrą reakcją policji, która przepędzała zgromadzonych, a liderów protestu aresztowała.

Grupa nie poddawała się, w międzyczasie docierając do setek polityków. Zebrała też milion podpisów za wprowadzeniem „niedzieli bez samochodów”. Swoimi działaniami wywołali w kraju potężną dyskusję na temat roli samochodów. W ten sposób Holandia, jako jeden z pierwszych krajów, wprowadził Dzień bez samochodu. To była niedziela 19 września 1999 roku. Poza darmowym transportem część centrum Amsterdamu (i innych miast Holandii) zamknięto dla ruchu samochodów.

Darmowe przejazdy, ale zamknięte ulice? 

Wróćmy do współczesności.

W niedzielę 21 września w Brukseli obowiązuje zakaz wjazdu do regionu stołecznego, obejmującego de facto całe miasto, poza obwodnicami. Tego dnia stolica Belgii staje się jedną wielką strefą bez samochodu. Po ulicach kursują przede wszystkim rowery oraz komunikacja miejska. Do tego służby ratunkowe, publiczne i osoby posiadające przepustkę (np. osoby z niepełnosprawnością czy korpus dyplomatyczny). Ale nawet oni muszą zwolnić do 30 km/h.

Z kolei w Paryżu organizowany jest „Paryż Oddycha”. W wybraną niedzielę miesiąca cztery centralne dzielnice (1., 2., 3. 4.) są zamykane dla ruchu samochodowego w godzinach 10-18. Wyjątkiem są „przelotówki” i główne drogi. Znów, podobnie jak w Brukseli, działa komunikacja miejska. Samochodami mogą jeździć osoby z przepustkami, ale nie szybciej niż 20 km/h. 

W Berlinie zarówno 20 jak i 22 września zamkniętych zostanie około czterdziestu odcinków ulic. Zostają one zamienione na tymczasowe place zabaw. Z kolei we Wiedniu nie ma „drastycznych zamknięć”. Mieszkańcy mogą skorzystać z darmowych rowerów publicznych oraz na jednorazowym bilecie jeździć komunikacją przez cały dzień, natomiast miasto – z okazji Dnia bez Samochodów, zastanawia się nad wprowadzeniem ograniczeń całorocznych. 

Przykłady można mnożyć. Warto jednak zastanowić się nad tym, po co nam dzień bez samochodu. Bo już teraz niemal połowa (44 proc.) mieszkańców korzysta z komunikacji miejskiej codziennie. Ich przekonywać nie trzeba. Pozostaje pytanie, co z tymi, którzy z samochodu korzystają, choć nie muszą. Jak do nich dotrzeć? Bo mam wrażenie, że Dnia bez Samochodu mogli nawet nie zauważyć. 

Wynik osiągnięty przez wysokościowiec położony vis a vis Pałacu Kultury i Nauki, wydaje się być nie do pobicia przez lata. W ostatnim czasie znacznie spadło tempo budowy nowych biurowców, poza tym z każdym metrem w górę robi się coraz drożej. Mimo wszystko Varso wcale nie musi być przez dekady "dachem Warszawy".

Kto może zdetronizować Varso? Jest kilka propozycji 

Patrząc z perspektywy Europy, wysokość 310 metrów, robi wrażenie. Co najmniej trzystumetrowe wieże, poza Moskwą i Petersburgiem, zbudowano jedynie we Frankfurcie nad Menem i Londynie - oraz oczywiście w Warszawie. Od lat do podobnej wieży przymierzają się też w Paryżu, ale bez powodzenia. 

Jednak wychodząc poza Europę +300 nie robi już większego wrażenia. Najwyższy wieżowiec świata - Burj Khalifa w Dubaju - ma 828 metry wysokości. Niedawno otwarta Merdeka 118 z Kuala Lumpur jest dwukrotnie wyższa od polskiego czempiona. W sumie, na świecie jest obecnie jedenaście co najmniej półkilometrowych wież. Varso nie ma nawet w pierwszej setce wieżowców, jeśli patrzymy na wysokość.

Pozostaje pytanie, czy w Warszawie da się zbudować wyżej? To temat, który rozpalał wyobraźnię od lat. Niemal zawsze pojawia się w jednym kontekście - Pałacu Kultury i Nauki. W 2006 roku, po wygranych wyborach, Hanna Gronkiewicz-Waltz pokazywała wizję wysokościowców, które zasłaniają pekin. Jedna z działek z potencjałem to była słynna Chmielna 70, która potem rozpoczęła aferę reprywatyzacyjną. Mało kto pamięta, że na tzw. działce Duńczyka, którą inwestor nabył, choć nie powinien, miał stanąć wieżowiec.

Marzenia sprzed lat, by zbudować okolice PKiN, wciąż są żywe. Patrząc na wstępny plan ogólny, widać, że najwyższy wieżowiec można zbudować właśnie tam. A jaki konkretnie? 

• Chmielna 70 - słynna działka z przeszłością została w całości przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową. Może na niej stanąć apartamentowiec o wysokości 245 metrów (do dachu). Gdyby urząd zgodził się na iglicę podobną do Varso, byłby to najwyższy budynek w UE.
• Sienna 29 - to również działka z przeszłością, którą nabył najsłynniejszy handlarz roszczeń, Marek M. Sprawa była przedmiotem działań komisji reprywatyzacyjnej. M. planował w tym miejscu dwustumetrowy wieżowiec. Obecnie miasto przeznacza ten teren, analogicznie jak Chmielną, pod zabudowę mieszkaniową. W planie zapisało wieżę o wysokości 220 metrów.

Te dwie wspomniane działki dużo łączy. Po pierwsze, znajdują się "u stóp" Pałacu Kultury i Nauki, naprzeciw innych wieżowców przy ul. Emilii Plater. Lokalizacja wydaje się idealna pod wysoką zabudowę. Rzecz w tym, że obecnie nie wiadomo, kto jest właścicielem tych działek. W sądach wciąż toczą się sprawy, mimo że od wybuchu afery minęło już dziewięć lat.

Miejscy planiści przygotowali jeszcze jedną działkę, na której może powstać budynek wyższy od Varso. To miejsce na południe od PKiN, które po części zajmuje pętla autobusowa przy ul. Emilii Plater, a po części parking Pałacu. Tam również można budować apartamentowiec o wysokości - do dachu - 245 metrów. Sprawa jest nieco trudniejsza, ponieważ pod spodem znajduje się tunel linii średnicowej, więc budowa mogłaby ruszyć zapewne dopiero po remoncie kolejowym. 

W innych miejscach Warszawy nie przewidziano tak wysokich wież. Do okolicy 190 metrów urosnąć mogą wysokościowce w pobliżu Ronda ONZ. Nieco niżej, bo 170 metrów zaplanowano na końcu Towarowej, na tzw. serku wolskim. Niżej niż w planach miejscowych jest za to przy skrzyżowaniu z Grzybowską. Spekulowano, że mogą tam powstać dwie dwustumetrowe wieże, tymczasem wysokość ścięto do 100 metrów. 

Co ciekawe, wysokie na 150 metrów wieże zaplanowano po drugiej stronie Wisły - na Pradze, przy metrze Stadion Narodowy. 

Wczorajsza sesja rady miasta była bardzo burzliwym doświadczeniem, dla wszystkich jej uczestników — radnych, mieszkańców i dziennikarzy. Temat raczej lokalny, tj. głosowanie nad uchwałami wprowadzającymi nocny zakaz sprzedaży alkoholu, przerodził się w ogólnopolski spór. Poza wystąpieniami radnych nie brakowało również posłów czy senatorów. 

Jednym z bardziej niespodziewanych wydarzeń, zaraz obok wycofania prezydenckiego projektu uchwały, było ogłoszenie Jacka Wiśnickiego o rezygnacji z funkcji wiceprezydenta Warszawy. Swoją niespodziewaną przez nikogo decyzję złożył w świetle kamer. Miała być ona podyktowana postawą oraz działaniami radnych Koalicji Obywatelskiej, którzy zamierzali zagłosować przeciw obu projektom zakazu nocnej sprzedaży alkoholu. Konflikt w tej kwestii narastał już od kilku tygodni.

- Dla mnie bardzo ważne są sprawy społeczne. To, co przeżyłem przez ostatnie miesiące, było dla mnie bardzo formujące.  Za każdą tą sprawą stoją naprawdę ludzkie dramaty i zawsze wierzyłem, że to powinno być wyjęte, absolutnie wyjęte spoza takiej bieżącej polityki, bardzo brzydkich spektakli, które mamy dzisiaj tutaj jesteśmy świadkami — mówił Wiśnicki do zgromadzonych.

Deklaracja wzbudziła zmieszanie oraz zdziwienie nie tylko wśród mieszkańców czy mediów, ale i radnych. Niektórzy z nich mówili wręcz o politycznym cyrku, którego miał dopuścić się Wiśnicki, korzystając z medialnego blasku. 

Zaskoczeni byli także współpracownicy Wiśnickiego w miejskim ratuszu. Niektórzy wręcz mówili o politycznym show, które przeprowadził Wiśnicki.

- Pan Jacek Wiśnicki miał prawo podjąć taką decyzję, dotyczącą swojej pracy, przyjmujemy ją ze spokojem i szacunkiem — komentuje Monika Beuth, rzecznik prasowy UM Warszawa.

Cezary Brymora, przewodniczący mazowieckiego regionu Polski 2050, komentuje decyzję Wiśnickiego jako „dowód, że w polityce wciąż jest miejsce na wartości”.

- Jako Zarząd Regionu Mazowsze Polski 2050 Szymona Hołowni w pełni popieramy decyzję naszego kolegi - dodał.

Okazuje się, że nie musi to być koniec tej historii. Bowiem jak udało nam się ustalić, decyzja Wiśnickiego może jeszcze ulec zmianie. Próbę przekonania swoje współpracownika do pozostania w Warszawie ma podjąć sam Rafał Trzaskowski. Niewykluczone więc, że skład zarządu miasta pozostanie taki sam, jak sprzed XXVI sesji rady miasta. Mimo wczorajszej deklaracji żadne ważące decyzje jeszcze nie zapadły.

Polska 2050 liczy na honorowanie umowy z KO

Jeśli Wiśnicki pozostanie konsekwentny wobec swojej decyzji, Warszawa raz kolejny straci wiceprezydenta. Ostatnim razem na powołanie kolejnego zastępcy Trzaskowskiego przyszło nam czekać ponad dwa miesiące.

Niewykluczone, że w takim wypadku kompetencje i podział zadań pomiędzy poszczególnymi zastępcami zostanie ponownie rozdzielony. Przypomnijmy, że Wiśnicki zajmował się nadzorem nad Biurem Pomocy i Projektów Społecznych (PS) oraz Centrum Komunikacji Społecznej (CKS). 

Na razie nie wiadomo, kto mógłby zająć miejsce Wiśnickiego. Teoretycznie powinien to być ktoś związany ze środowiskiem Polski 2050, zgodnie z umową koalicyjną zawartą między Rafałem Trzaskowskim a Szymonem Hołownią. Nie wiadomo jednak, czy po rozłamie ws. nocnej prohibicji, będzie ona dalej honorowana. Oczywiście takiego zachowania ze strony Koalicji Obywatelskiej życzą sobie politycy Polski 2050.

Sami radni KO mówią raczej niechętnie o kolejnej edycji współpracy z partią Szymona Hołowni. Niemniej ostateczną decyzję w tej sprawie — przynajmniej oficjalnie — podejmie sam prezydent Trzaskowski.

Na początku tygodnia pojawiły się medialne doniesienia, jakoby obecny komendant warszawskiej policji, insp. Dariusz Walichnowski, miał zrezygnować ze swojego stanowiska jeszcze w tym miesiącu. Taką informację przekazali we wtorek dziennikarze RMF FM. Dwa dni później doniesienia potwierdziła także „Gazeta Stołeczna”.

Dzisiaj rano, na antenie TVN24 Czesław Mroczek, wiceminister MSWiA potwierdził te informacje. Odpowiedni wniosek do resortu został już wysłany przez gen. insp. Marka Boronia, Komendanta Głównego Policji. Walichnowski ma odejść ze swojej funkcji jeszcze w tym miesiącu.

To efekt konfliktu z warszawską KO?

Powodów tej decyzji jest kilka: rozczarowanie efektami pracy obecnego komendanta czy nierozwiązany problemu niemal 2,5 tys. wakatów w stołecznym garnizonie. 

Mniej oficjalnie mówi się o konflikcie, jaki insp. Walichnowski miał z władzami miasta. Konkretnie chodzi tutaj o przegraną już sprawę nocnego zakazu sprzedaży alkoholu. Komendant był w obozie zwolenników wprowadzenia tego typu rozwiązań, w odróżnieniu od większości radnych i decydentów politycznych. Konflikt ten wyraźny był podczas posiedzenia komisji ds. bezpieczeństw i porządku, o czym więcej pisaliśmy tutaj. Niewykluczone, że na tę decyzję wpłynął również fakt, że insp. Walichnowski nie otrzymał spodziewanej przez niego nominacji generalskiej.

Wiceminister Mroczek odpowiadał dziennikarzom TVN24, że te dwie sprawy nie są ze sobą powiązane, bowiem decyzja o odsunięciu Walichnowskiego miała zapaść już wcześniej. Dodał również, że zmiana w warszawskiej policji była decyzją Boronia, a nie Marcina Kierwińskiego, szefa MSWiA, któremu podlegają służby.

Zdaniem PAP-u 15 września do prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego oraz wojewody mazowieckiego Mariusza Frankowskiego wpłynął wniosek o opinię dot. odwołania insp. Walichnowskiego. Nadawcą tego wniosku miał być Marek Boroń z KGP. Opinie były pozytywne, co oznacza, że dokument przekazano dalej do MSWiA.

Na razie nie wiadomo kto zastąpi insp. Walichnowskiego, chociażby na stanowisku pełniącego obowiązki. Taką decyzję podejmie komendant główny. Teoretycznie może nim zostać każdy policjant, niekoniecznie z warszawskiego garnizonu.

W czwartek o godz. 10 odbyła się XXVI sesja Rady Miasta. W ramach ustalonego wcześniej porządku obrad warszawscy radni poddali pod głosowanie projekt uchwały dot. nocnego zakazu sprzedaży alkoholu, autorstwa Lewicy-MJN. Po sześciu godzinach burzliwych debat i kłótni głosami radnych KO projekt uchwały został odrzucony. Tym samym wielomiesięczna walka aktywistów oraz nacisk mediów zakończyły się porażką. Warszawa nie wprowadzi tzw. nocnej prohibicji.

Za wprowadzeniem uchwały pozytywnie wypowiadali się nie tylko radni opozycji (PiS-u oraz Lewicy-MJN), ale i służby mundurowe: policja, wojsko oraz straż miejska. Swoje poparcie wyraziła również Okręgowa Rada Lekarska. Niestety radni KO mieli inne zdanie.

Procedowany miał być również projekt prezydenta Rafała Trzaskowskiego. Jednak ten wnioskował do radnych, aby zdjąć uchwałę z głosowania. Radni poszli prezydentowi na rękę. Do otwartego rozłamu w KO nie doszło.

Jednocześnie radni KO zawnioskowali o projekt uchwały wzywający rady dzielnic Śródmieście i Praga-Północ o zaopiniowanie wprowadzenia u nich nocnego zakazu sprzedaży alkoholu. Jest to „plan B” warszawskiej KO. Całość została nazwana Warszawskim Programem Bezpiecznej Nocy. Poza pilotażowym zakazem ujęto także szereg innych działań.

Platforma i prezydent proponują „plan B”

- Stoimy na stanowisku, że takie rozwiązanie nie jest proporcjonalne do skali problemu oraz generuje wysokie koszty społeczne i gospodarcze. Uważamy, że negatywne skutki nocnej sprzedaży alkoholu, jak zakłócenie porządku publicznego, hałas czy incydenty związane z bezpieczeństwem mają charakter punktowy i lokalny, a nie ogólnomiejski. Apelujemy do prezydenta miasta stołecznego Warszawy o przygotowanie projektu, który wdroży Warszawski Program Bezpiecznej Nocy — wnioskował Jarosław Szostakowski, przewodniczący klubu warszawskich radnych KO.

W związku z tym klub KO zdecydował się złożyć projekt stanowiska Rady Miasta co do wdrożenia pilotażowego Warszawskiego Programu Bezpiecznej Nocy, w których znalazły się takie punkty jak:

1. mapowanie miejsc uciążliwych — identyfikowanie punktów sprzedaży generujących powtarzalne z udziałem dzielnic, straży miejskiej i mieszkańców;
2. stworzenie procedury wprowadzania kolejnych środków administracyjnych — od obowiązku prowadzenia monitoringu, przez dodatkowe wymogi porządkowe, aż po cofnięcie zezwolenia w przypadku rażących naruszeń;
3. wzmocnienie egzekucji prawa — zwiększenie liczby patroli straży miejskiej i policji w godzinach nocnych w rejonach szczególnie obciążonych;
4. program „odpowiedzialny sprzedawca” - szkolenia i kontrole sprzedawców, by ograniczyć sprzedaż nieletnim i osobom nietrzeźwym;
5. pilotażowe ograniczenia na Pradze-Północ i w Śródmieściu — wprowadzenie ograniczeń nocnej sprzedaży wyłącznie na obszarach, gdzie istnieje największa koncentracja trwałych i udokumentowanych problemów, z obowiązkową ewaluacją po 12 miesiącach;
6. dodatkowe kampanie edukacyjne i wsparcie rodzin — skierowane do młodzieży i dorosłych, uzupełnione o zwiększoną dostępność terapii i krótkich interwencji w ramach opieki zdrowotnej. 

Program miał być już uzgodniony z prezydentem Trzaskowskim jeszcze przed rozpoczęciem sesji. 

W trakcie głosowania nad projektami uchwał radni KO i PiS zagłosowali za. Radni Lewicy-MJN wstrzymali się od głosu, zaznaczając, że poprą projekt, który obejmie również Ochotę i Bielany — czyli wszystkie dzielnice, w których radni opowiedzieli się za wprowadzeniem tzw. nocnej prohibicji. 

W czwartek o godz. 10 odbyła się XXVI sesja Rady Miasta. W ramach ustalonego wcześniej porządku obrad warszawscy radni poddali pod głosowanie projekt uchwały dot. nocnego zakazu sprzedaży alkoholu, autorstwa Lewicy-MJN. Głosami radnych KO uchwała została odrzucona. Tym samym wielomiesięczna walka aktywistów oraz nacisk mediów zakończyły się porażką. Warszawa nie wprowadzi tzw. nocnej prohibicji.

Procedowany miał być również projekt prezydenta Rafała Trzaskowskiego. Jednak ten wnioskował do radnych, aby zdjąć uchwałę z głosowania. Radni poszli prezydentowi na rękę. Do otwartego rozłamu w KO nie doszło. Dodatkowo klub KO zaproponował nowe rozwiązanie, pn. „Warszawski Program Bezpiecznej Nocy”. Radni mieli już wcześniej porozumieć się z prezydentem Trzaskowskim co do jego wprowadzenia.

Za wprowadzeniem uchwały pozytywnie wypowiadali się nie tylko radni opozycji (PiS-u oraz Lewicy-MJN), ale i służby mundurowe: policja, wojsko oraz straż miejska. Swoje poparcie wyraziła również Okręgowa Rada Lekarska. Niestety radni KO mieli inne zdanie.

Platforma i prezydent proponują „plan B”.

- Stoimy na stanowisku, że takie rozwiązanie nie jest proporcjonalne do skali problemu oraz generuje wysokie koszty społeczne i gospodarcze. Uważamy, że negatywne skutki nocnej sprzedaży alkoholu, jak zakłócenie porządku publicznego, hałas czy incydenty związane z bezpieczeństwem mają charakter punktowy i lokalny, a nie ogólnomiejski. Apelujemy do prezydenta miasta stołecznego Warszawy o przygotowanie projektu, który wdroży Warszawski Program Bezpiecznej Nocy — wnioskował Jarosław Szostakowski, przewodniczący klubu warszawskich radnych KO.

W związku z tym klub KO zdecydował się złożyć projekt stanowiska Rady Miasta co do wdrożenia pilotażowego Warszawskiego Programu Bezpiecznej Nocy, w których znalazły się takie punkty jak:

1. mapowanie miejsc uciążliwych — identyfikowanie punktów sprzedaży generujących powtarzalne z udziałem dzielnic, straży miejskiej i mieszkańców;
2. stworzenie procedury wprowadzania kolejnych środków administracyjnych — od obowiązku prowadzenia monitoringu, przez dodatkowe wymogi porządkowe, aż po cofnięcie zezwolenia w przypadku rażących naruszeń;
3. wzmocnienie egzekucji prawa — zwiększenie liczby patroli straży miejskiej i policji w godzinach nocnych w rejonach szczególnie obciążonych;
4. program „odpowiedzialny sprzedawca” - szkolenia i kontrole sprzedawców, by ograniczyć sprzedaż nieletnim i osobom nietrzeźwym;
5. pilotażowe ograniczenia na Pradze-Północ i w Śródmieściu — wprowadzenie ograniczeń nocnej sprzedaży wyłącznie na obszarach, gdzie istnieje największa koncentracja trwałych i udokumentowanych problemów, z obowiązkową ewaluacją po 12 miesiącach;
6. dodatkowe kampanie edukacyjne i wsparcie rodzin — skierowane do młodzieży i dorosłych, uzupełnione o zwiększoną dostępność terapii i krótkich interwencji w ramach opieki zdrowotnej. 

Program miał być już uzgodniony z prezydentem Trzaskowskim. Chwilę po przedstawieniu projektu Maciej Fijałkowski, sekretarz miasta, w imieniu prezydenta zawnioskował o wycofanie z procedowania na dzisiejszych obradach swojego projektu. Tym samym Lewica pozostała sama. 

Jednocześnie ustami Macieja Fijałkowskiego, sekretarza m. st. Warszawy, prezydent złożył dwa nowe projekty uchwał dot. wprowadzenia nocnego zakazu sprzedaży alkoholu na terenie Śródmieścia i Pragi-Północ. Na początku swoją opinię miałyby raz jeszcze wyrazić rady dzielnic.

W odpowiedzi na propozycje klubu KO mieszkańcy zaczęli skandować, domagając się ujęcia całej Warszawy. Nic to nie wskórało.

- Czy nadmierne spożycie alkoholu rodzi problemy? Myślę, że wśród nas nie ma wątpliwości w tej sprawie. Wspólnie z panem prezydentem proponujemy rozwiązanie tego problemu. W przeciwieństwie do Lewicy nie uważamy, te problemy mają charakter globalny. Nie uważamy, że każdy z 350 punktów sprzedaży alkoholu, z czego mniej więcej połowa to stacje benzynowe, jest źródłem problemów dla mieszkańców okolicznych domów, osiedli — powiedział przewodniczący KO.

W trakcie głosowania nad projektami uchwał o wystąpienie do rad Śródmieścia i Pragi-Północ z opinią o wprowadzenie nocnej sprzedaży alkoholu radni KO i PiS zagłosowali za. Radni Lewicy-MJN wstrzymali się od głosu, zaznaczając, że poprą uchwały, jeśli wrócą do rady wraz z ujęciem Ochoty i Bielan.

Radni PiS i Lewicy krytykują rozwiązanie

Swoje krytyczne stanowisko przedstawiły klubu PiS-u oraz Lewicy-MJN. Radni opozycji uważają, że rozwiązania proponowane przez KO są błędne. Zaznaczono także, że propozycje złożone przez Szostakowskiego są już realizowane przez władze miasta oraz służby porządkowego. Problem jest jednak zbyt wielki. 

- Co to jest za tytuł programu? Program bezpiecznej nocy. Co to ma znaczyć? To znaczy, że w dzień to sobie odpuszczacie? Między godziną 7-22 to właściwie może być, mogą być rozruchy i jakieś inne takie sytuacje w Warszawie? Czy to jest jakiś idiotyzm? My nie jesteśmy po to, żeby wzmacniać egzekucję prawa, tylko po to, aby je tworzyć — skomentował Filip Frąckowiak z PiS-u. 

- To jest kpina. Kpina z mieszkańców, kpina z policji, kpina ze straży miejskiej, kpina z lekarzy. Wszyscy ci ludzie mówią o tym, że taki zakaz jest w Warszawie absolutnie konieczny - dodała Agata Diduszko-Zyglewska, przewodnicząca klubu radnych Lewica - Miasto jest Nasze.

Radni skrytykowali również brak ujęcia Ochoty i Bielan, które również opowiedziały się za wprowadzeniem nocnego zakazu sprzedaży alkoholu. 

Jan Mencwel z MJN zarzucił radnym KO, że zaprezentowane przed głosowaniami stanowisko ich klubu zostało wygenerowane przez AI.

Projekty uchwał nocnego zakazu sprzedaży alkoholu była opiniowana we wszystkich 18 dzielnicach Warszawy. W skrócie negatywnie wypowiedziało się aż 14 dzielnic. Pozytywnie za projektami uchwał wypowiedziały się jedynie władze Bielan, Ochoty, Śródmieścia i Pragi Północ, czyli tam, gdzie nie rządzi KO. W przypadku Śródmieścia mieliśmy do czynienia z „buntem” radnych.

Posłowie i senatorzy negatywnie o działaniach rady miasta

Na sesji obecni byli również posłowie i senatorzy z PiS-u oraz Lewicy i partii Razem. Skrytykowali oni decyzję władz miasta, które nie dopuściły do głosu radnych dzielnicowych oraz mieszkańców, ponieważ mamy do czynienia jedynie z wprowadzeniem stanowiska klubu KO.

- Uważam, że to jest niepoważne. Jest z nami burmistrz Bielan Grzegorz Pietruczuk, który chce w swojej dzielnicy zmianę zasad. Nie dopuściliście go państwo do głosu. Nie słuchacie państwo nie tylko głosu mieszkańców, którzy w jasny sposób powiedzieli, że chcą zmianę zasad, ale nie dopuszczacie też samorządowców z dzielnic.  Proszę wybaczyć, ale panie przewodniczący Szostakowski, warto sprawdzić jednak w słowniku, co kiedyś znaczyło słowo „obywatelska”. Ono nie oznacza wysługiwania się lobbistom i grupce biznesów, które zarabiają teraz na braku bezpieczeństwa na ulicach Warszawy, tylko słuchanie obywateli — komentował poseł Adrian Zandberg, prezes partii Razem.

W podobnym tonie wypowiadali się wicemarszałek senatu i współprzewodnicząca Lewicy Magdalena Biejat oraz poseł PiS-u Sebastian Kaleta.

Wybraliśmy się na komisję, by relacjonować dyskusję nad uchwałami, które stały się istotną sprawą dla mieszkańców Warszawy. Na spotkaniu pojawił się też Komendant Stołeczny Policji, insp. Dariusz Walichnowski oraz Zbigniew Włodarczyk, p.o. Komendanta Straży Miejskiej. Szczególnie ten pierwszy mocno i jasno wypowiedział się za koniecznością wprowadzenia takiego zakazu.

Mocne słowa szefa stołecznej policji

- Tylko od 1 do 14 września jako Komenda Stołeczna Policji zarejestrowaliśmy 608 interwencji osób będących pod wpływem alkoholu, to 44 na dobę. A jeśli chodzi o porę nocną, w godz. 23-6, zarejestrowano 36 interwencji na dobę - mówił insp. Dariusz Walichnowski, szef stołecznej policji.

Przekonywał, że funkcjonariusze poświęcają zbyt wiele czasu na nocne interwencje dotyczące osób pijanych. Wskazał, że problem jest ogromny. Jak słyszymy, pijanych jest tak dużo, że trafiają oni nie do izby wytrzeźwień, a do policyjnej izby zatrzymanych. „Żadna z nich nie narzeka na brak klientów” - dodaje komendant. Ale nim to się stanie, osoba nietrzeźwa razem z policjantem jedzie do szpitala na badania, potem wraca i jest dozorowana przez kolejnych funkcjonariuszy. Zajmuje to godziny, które mogłyby zostać przeznaczone na innego rodzaju interwencje.

- Mam wielu ludzi, którzy się tym zajmują. Jeżeli zmalałaby liczba interwencji i zdarzeń, bo zdejmiemy liczbę interwencję do alkoholu, to zaowocuje. Mógłbym reagować na potrzeby miasta, przesuwając ludzi z jednego miejsca na drugie - mówił.

Jak zauważył insp. Walichowski, obecnie w KSP brakuje aż 2468 policjantów. Do tego, jak słyszymy, pijane osoby są agresywne także wobec funkcjonariuszy. Potwierdzali to także mieszkańcy, obecni na komisji.

- Jako mieszkańcy, na kolejny sezon letni, zostaliśmy pozostawieni sami sobie. Codziennie wieczorem jestem, ze swoich okien, świadkiem przemocy. W momencie, gdy pojawiają się osoby pijane, jest też duże ryzyko dla policjantów. Dlaczego mamy narażać funkcjonariuszy? Gdy dochodzi do bójki, przyjeżdża 5-7 radiowozów. W momencie, gdy interweniuje policja, inne osoby dołączają i występują przeciw policji, bo są pod wpływem alkoholu - przekonywał pan Artur, mieszkaniec ul. Chmielnej.

Radni KO przeciw. „Rośnie ryzyko przeniesienia handlu do szarej strefy” 

- Docierają do mnie argumenty dotyczące bezpieczeństwa, ale powinniśmy najpierw wyczerpać wszystkie inne możliwości. Wiem, że (zakaz - red.) w sytuacji stołecznego garnizonu spowodowałoby mniej interwencji policji, ale wiem też, że wspólne wysiłki również przynoszą efekty. Wystarczy spojrzeć, co się działo na bulwarach dziesięć lat temu, a co dzieje się dzisiaj - powiedział Tomasz Sybilski, przewodniczący komisji z KO. 

Zaznaczył, że nie wyklucza w przyszłości propozycji wprowadzenia ograniczenia na określony czas (np. testowo na rok) lub punktowo, w wybranych miejscach np. dzielnicach. Ale dopiero po wyczerpaniu innych środków.

Ostrzej wypowiadała się jego zastępczyni, Anna Auksel-Sekutowicz, która przekonywała, że nie ma twardych danych dotyczących poprawy sytuacji w miastach wprowadzających takie przepisy. Powołała się na przykłady Kartuz czy Białej-Podlaskiej, które po pewnym czasie wycofały się z propozycji.

- Z perspektywy bezpieczeństwa ogólnomiejski zakaz nie ma silnych dowodów. W warunkach Warszawy rośnie ryzyko przeniesienia handlu do szarej strefy. Zamiast młota, wybierzmy skalpel: edukację, pilotaże oraz drabinę środków. W imieniu klubu Koalicji Obywatelskiej rekomenduję opinię negatywną - mówiła Anna Auksel-Sekutowicz, wiceprzewodnicząca komisji z KO.

- W całych Kartuzach Żabek jest sześć, ale w okolicy mojego mieszkania jest ich... aż jedenaście. Większość, bo 84 proc. gmin ocenia zakaz pozytywnie, a ponad połowa zdecydowanie pozytywnie - odpowiadała Karolina Zioło-Pużuk z Lewicy. Następnie podawała przykłady z poszczególnych miast, jak Konin czy Kraków, które są zadowolone z rozwiązań.

- W Śródmieściu alkohol to realny problem bezpieczeństwa. Zwracam się do Państwa z prośbą, żebyśmy zaopiniowali oba te projekty pod kątem bezpieczeństwa. Jest mi niezmiernie miło powiedzieć, że wspieram Rafała Trzaskowskiego i jego propozycję - powiedział Filip Frąckowiak, radny z PiS. - Jeżeli nie zakaz ogólnomiejski, to skupmy się na tych dzielnicach, w których problem jest niezaprzeczalny. Być może moglibyśmy uchwalić oddzielne prawo co najmniej dla Śródmieścia - dodał.

Głosami Koalicji Obywatelskiej, obydwie uchwały nie zostały zaopiniowane pozytywnie przez komisję (2 osoby - za, 7 - przeciw). Odbywająca się równolegle Komisja Spraw Społecznych i Rodziny również oceniła projekt negatywnie.

„Trzaskowski traci wpływy na rzecz konserwatywnego, peowskiego betonu, symbolizowanego przez Jarosława Szostakowskiego i barona PO, Marcina Kierwińskiego” - tymi słowami dzielnicowi radni oraz działacze partii Razem komentują obecną sytuację związaną z projektem nocnego zakazu sprzedaży alkoholu.

Przypomnijmy, że w najbliższy czwartek, 18 września, odbędzie się Sesja Rady Miasta, podczas której pod głosowanie poddane zostaną dwa projekty nocnej prohibicji. Pierwszy jest autorstwa Lewicy-Razem-MJN, który zakłada zakaz sprzedaży w godz. 22-6. Drugi, nieco łagodniejszy, został zaproponowany przez samego prezydenta Rafała Trzaskowskiego, tam zakaz wyznaczono od godz. 23-6 rano. 

Do tej pory wydawało się, że radni Koalicji Obywatelskiej co prawda odrzucą projekt Lewicy-Razem-MJN, ale za to przyjmą uchwałę, pod którą podpisał się Trzaskowski.  Prawdopodobnie wewnętrzne konflikty w Platformie oraz wpływy obecnego ministra MSWiA, szefa warszawskich struktur KO - Marcina Kierwińskiego, spowodują, że radni odrzucą oba projekty. 

Więcej o politycznej walce, której zakładnikami są warszawiacy, pisaliśmy tutaj.

Działacze Razem apelują do radnych KO

Partia Razem zdecydowała się zaapelować do radnych, jak i prezydenta, o „stanięcie po stronie mieszkańców” - innymi słowy, o przyjęcie uchwały, obojętnie czyjego autorstwa. Zrobili to podczas konferencji prasowej, zorganizowanej w centrum lokalnym „Kamionek”. Według statystyk to jedno najniebezpieczniejszych miejsc w Warszawie, znajdujące się obok nocnego sklepu alkoholowego.

-  Wiele miast w Polsce prowadzi odpowiedzialną politykę antyalkoholową. Uchwały o ograniczeniu nocnej sprzedaży obowiązują już m. in. w Gdańsku, Krakowie czy Wrocławiu, Szczecinie i Olsztynie. Są to bardzo różne miasta, nie tylko o charakterystyce turystycznej. Warszawa zwleka z wprowadzeniem przepisów, które zwiększyłyby bezpieczeństwo nas wszystkich — komentuje Aleksander Sławiński, rzecznik prasowy warszawskiego okręgu partii Razem.

Za tymi słowami idą fakty. Przykład Krakowa pokazuje, że wprowadzenie tzw. nocnej ciszy alkoholowej zmniejszyło liczbę interwencji policji i straży miejskiej o połowę. Podobnie jest z nocnymi kolejkami w SOR-ze, ponieważ lekarze nie muszą pomagać ludziom poszkodowanym za sprawą alkoholu, np. w wyniku bójki.

- Dla mnie jest to szok. Radni KO zazwyczaj na naszych sesjach są bardzo aktywni, jednak w sprawie nocnej sprzedaży alkoholu nie zabierali głosu. Nie dziwię im się, bo nie chcieli bronić rozwiązania, które muszą poprzeć, bo tak im narzucił np. Kierwiński. W radzie Pragi-Południe mamy aż 15 członków KO, na 25-osobowy skład rady. Część z nich jest za ograniczeniami sprzedaży alkoholu, a mimo to zagłosowali zgodnie z dyscypliną partyjną, przeciwko woli mieszkańców. Ludzi, którzy do nich przychodzili, prosili, pisali, argumentowali — dodaje Dorota Spyrka, radna Pragi-Południe.

Warszawa może zaoszczędzić miliony złotych

Jednym z argumentów, które zdaniem radnych przemawia za wprowadzeniem zakazu sprzedaży, są wielomilionowe oszczędności w budżecie Warszawy. Zyski z akcyzy mają nie pokrywać całości poniesionych kosztów. 

- Rocznie wydajemy ok.1,5 mln złotych na utrzymanie izby wytrzeźwień. Kolejny milion idzie na hospitalizację będącą skutkiem nadmiernego spożycia alkoholu. 2 miliony idzie na interwencje straży miejskiej. Milion na obsługę SOR-u oraz ambulansów. 1,2 mln zł na sprzątanie interwencyjne i wreszcie ok. 350 tys. zł na interwencje policji. Łącznie ponad 7 mln złotych. Liczbę tę w żaden sposób nie równoważy zysk z koncesji — dodaje Bartłomiej Binda, członek partii Razem.

Innym argumentem, często podnoszonych przez przeciwników zakazu, jest powstawanie nielegalnych miejsc sprzedaży alkoholu, tzw. melin. Zdaniem radnych obawa ta nie ma potwierdzenia w rzeczywistości.

- Prawo o ograniczeniu sprzedaży wprowadziło już 180 gmin w Polsce, w tym większość warszawskiego obwarzanka. Analiza danych wskazuje, że nie odnotowano skokowego wzrostu przestępstw związanych z nielegalnym obrotem alkoholem. Lobbyści za każdym razem straszą powrotem melin, jednak nic takiego się nie dzieje — mówi Julia Klimkiewicz, radna dzielnicy Śródmieście.

Wiele wskazuje na to, że dyscyplina partyjna zadziała i podczas sesji Rady Miasta. Potencjalne odrzucenie projektu Rafała Trzaskowskiego będzie konkretnym przykładem na to, że tak naprawdę rządzi w Warszawie. Nie prezydent, a partia i jej lokali liderzy. Zresztą radni Koalicji Obywatelskiej ostatnio wypowiadają się w tej sprawie bardzo wstrzemięźliwie.

- My, jako klub radnych Koalicji Obywatelskiej, spotkanie co do wspólnego stanowiska zorganizujemy najpewniej w najbliższy wtorek, 16 września. Wtedy będziemy dyskutować nad tym, jaką decyzję powinniśmy podjąć. Prywatnie jeszcze się nad tym nie zastanawiałem, mam raczej ambiwalentny stosunek co do proponowanych zakazów. Kiedy mieliśmy w bloku problem z osobami nadużywającymi alkoholu, wystarczyło dogadanie się z zarządcą sklepu, który sam z siebie ograniczył sprzedaż do godz. 22. Dlatego też uważam, że pewne rzeczy można regulować oddolnie - mówi Jarosław Jóźwiak, radny KO. 

Nocna cisza alkoholowa, czyli zakaz sprzedaży, to jeden z najgorętszych tematów ostatnich miesięcy. Aktywiści oraz radni Lewicy od dłuższego czasu apelują do władz miasta, jak i opinii społecznej, na rzecz wprowadzenia tego typu rozwiązań. Do tej pory prohibicję wprowadzono m. in. w Gdańsku, Poznaniu czy Wrocławiu oraz w dziesiątkach mniejszych gmin, w tym pod Warszawą — z pozytywnym skutkiem dla mieszkańców oraz służb (mniej pijackich awantur oraz nocnych interwencji).

Projekt uchwały złożony przez radnych MJN, zgodnie z którym zakaz miałby obowiązywać od godz. 22 do 6 rano, był negatywnie opiniowany przez miejskie komisje. Oczekiwania, że radni Koalicji Obywatelskiej zagłosują za uchwałą Lewicy-MJN, były raczej płonne. Jako że, temat ten wybuch medialnie w trakcie kampanii prezydenckiej, Rafał Trzaskowski zapowiedział szybkie złożenie własnego projektu uchwały w tej sprawie. Jedną ze znaczących zmian było skrócenie czasu zakazu, który obowiązywałby w godz. 23-6. Teraz wiele wskazuje na to, że również ten projekt zostanie odrzucony podczas najbliższej sesji Rady Miasta.

Prezydencki projekt upadnie głosami KO?

Niedawno we wszystkich dzielnicach organizowane były głosowania dotyczące tych dwóch projektów: Lewicy-MJN oraz prezydenta Rafała Trzaskowskiego. Ku zaskoczeniu mieszkańców, w aż 14 dzielnicach radni zagłosowali przeciwko ich wprowadzeniu. Członkowie KO pomysł prezydenta po prostu odrzucili.

Wyniki głosowań w radach dzielnic mają być wyraźnym sygnałem, że nocna prohibicja nie jest ani potrzebnym, ani preferowanym rozwiązaniem problemu nocnego spożywania alkoholu. 

„Dla mnie kluczowe jest szanowanie woli mieszkańców – tej wyrażonej w wyborach i tej reprezentowanej przez radnych dzielnicowych. Koalicja Obywatelska wygrała wybory w Warszawie z innym programem niż zakaz sprzedaży alkoholu. To zobowiązuje nas do odpowiedzialności wobec wyborców. Ostateczna decyzja należy do Rady Warszawy. Do tego czasu każdy radny ma prawo wyrobić sobie zdanie – ale przekaz z dzielnic jest bardzo jednoznaczny” - komentuje wyniki Jarosław Szostakowski, przewodniczący klubu radnych KO.

Dodatkowo przeciwnicy prohibicji zaznaczają, że w konsultacjach społecznych, w których ponad 80 proc. ankietowanych było za nocnym zakazem, brało udział ledwie ponad 8,8 tys. mieszkańców, czyli mniej niż 0,5 proc. uprawnionych do głosowania w Warszawie.

Z takiego obrotu spraw zdecydowanie nie jest zadowolony prezydent Trzaskowski oraz jego ludzie. Na antenie radia RDC wiceprezydent Jacek Wiśnicki, pochodzący ze środowisk miejskich aktywistów oraz mający rekomendację Polski 2050, decyzje radnych określił mianem „skandalu”. Sam Wiśnicki w ekipie Trzaskowskiego odpowiada m. in. za przeciwdziałanie uzależnieniom czy skutkom przemocy domowej, które alkohol zdecydowanie wspiera. Nieco łagodniej, acz nadal w podobnym, ponurym nastroju wypowiadał się dla stołecznej „Gazety Wyborczej”.

- Jestem zdumiony tym, jak przebiegły głosowania na radach dzielnic w sprawie nocnej ciszy alkoholowej. Przecież uchwała jest procedowana niemal od początku kadencji. Była szeroko konsultowana, uzgadniana z garnizonem warszawskim, z gminami ościennymi. Wydawało się, że idzie to w kierunku szerokiego, choć chłodnego, porozumienia. Teraz takiej pewności nie ma. Najwyraźniej stało się to sprawą polityczną — komentował wiceprezydent Wiśnicki.

Sam prezydent Trzaskowski, również na antenie RDC, zaapelował do radnych o rozsądek. 

– Uważam, że tego typu rozwiązania mają sens, bo one wpływają na poprawę naszego bezpieczeństwa. Będę w ciągu najbliższych dni rozmawiał o tym z radnymi i ich przekonywał, dlatego że ostateczne stanowisko w tej sprawie musi zająć rada Warszawy – powiedział Rafał Trzaskowski.

Zapytana przez nas pierwsza wiceprezydent Renata Kaznowska, prawa ręka Trzaskowskiego, nie chciała komentować zamieszania wokół projektu uchwały.

Tak naprawdę chodzi o walkę polityczną

Głosy „za” oddali tylko radni ze Śródmieścia, Bielan, Ochoty i Pragi-Północ, czyli z dzielnic, w których KO nie ma samodzielnej większości lub nie rządzi. Kilku radnych KO „zbuntowało się” - jednak przeciwko czemu?

Tutaj wchodzimy w tematy polityczne. Okazuje się, że odrzucenie prezydenckiego projektu uchwały zostało „zarekomendowane” przez wspomnianego wcześniej Jarosława Szostakowskiego. Jednak sprawa jest nieco bardziej skomplikowana. Jak donoszą nam nasze źródła, Szostakowski nie jest pomysłodawcą odrzucenia projektu uchwały prezydenta, a jedynie heroldem ważniejszych od siebie.

Decyzja o upokorzeniu Trzaskowskiego przez radnych jego własnej partii - według naszych źródeł - miała zostać podjęta przez Marcina Kierwińskiego, obecnego ministra MSWiA oraz co ważne dla tej historii, przewodniczącego warszawskich struktur KO. Innymi słowy, potencjalne odrzucenie projektu uchwały może być rozpatrywane jako polityczna kara za przegrane wybory oraz pokazanie Trzaskowskiemu kto naprawdę rządzi w stolicy. Nie prezydent, a partia, która ma większość w radzie. Niektórzy radni, nawet dzielnicowi, już teraz pozwalają sobie na drobne złośliwości wobec prezydenta.

- Na razie jedyną osobą, która wykonała szpagat, jest Rafał Trzaskowski. Cóż, zobaczymy, jaką siłę przekonywania ma Prezydent Warszawy i jakim autorytetem cieszy się wśród radnych. Sam jestem ciekaw — komentuje na platformie X Mikołaj Wasiewicz, wawerski radny KO.

Najbliższa sesja, podczas której zaważą się losy prohibicji, odbędzie się w czwartek 18 września. Najpewniej we wtorek 16 września odbędzie się spotkanie klubowe KO, podczas którego ustalone zostanie wspólne stanowisko wobec projektu. To właśnie wtedy odbędzie się główne starcie tego konfliktu, którego reperkusje będą miały charakter ogólnopolski.

Odrzucenie lub przyjęcie nocnego zakazu sprzedaży alkoholu pokaże nam, kto w Platformie jest ważniejszym politykiem — wiceprzewodniczący Rafał Trzaskowski czy jej sekretarz generalny Marcin Kierwiński.

• prezydencka (złożona przez Rafała Trzaskowskiego) – zakaz w godzinach 23-6
• złożona przez Miasto Jest Nasze – zakaz w godzinach 22-6.

Stołeczni radni, zanim zdecydują, poprosili o pomoc dzielnice. Na każdej z osiemnastu rad dyskutowano o potencjalnym zakazie. Początkowo wielu radnych było „za” przepisami, jednak po spotkaniach klubowych zmienili zdania. Jarosław Szostakowski, szef klubu KO, spotkał się z szefami partii w dzielnicach i zarekomendował odrzucenie obydwu projektów. Kolejne dzielnice posłuchały słów szefa. Negatywne opinie, głosami radnych KO – także wobec propozycji Rafała Trzaskowskiego – wydał Rembertów, potem Ursus.

Lista dzielnic, przeciwników nocnego zakazu, rosła. Ostateczne wyniki są następujące: 

• 14 dzielnic – przeciw zakazom
• 4 dzielnice „za”. 

Co ciekawe, „za” przepisami zagłosowała Praga-Północ, gdzie w ostatniej chwili udało się stworzyć większość bez KO. Zakaz poparła Ochota oraz Bielany – tam KO nie rządzi samodzielnie. 

Zdecydowane poparcie dla zakazu radni Koalicji Obywatelskiej wyrazili jedynie w Śródmieściu. Tam nie mieli wyjścia. Od lat tłumaczą, że właśnie nocne spożywanie alkoholu jest największym problemem tej dzielnicy. 

Co dalej? Szostakowski: „Przekaz jest jednoznaczne”

Głosy z dzielnic skomentował Jarosław Szostakowski, szef klubu KO w Radzie Warszawy. W mediach społecznościowych napisał, że wynik (14 – przeciw, 4 – za) to „ważny sygnał”. De facto przyznał, że radni miejscy powinni odrzucić obydwie propozycje.  

- Zdecydowana większość radnych dzielnicowych nie widzi dziś mandatu do wprowadzania takiego zakazu. Dla mnie kluczowe jest szanowanie woli mieszkańców – tej wyrażonej w wyborach i tej reprezentowanej przez radnych dzielnicowych. Koalicja Obywatelska wygrała wybory w Warszawie z innym programem niż zakaz sprzedaży alkoholu. To zobowiązuje nas do odpowiedzialności wobec wyborców. Ostateczna decyzja należy do Rady Warszawy. Do tego czasu każdy radny ma prawo wyrobić sobie zdanie – ale przekaz z dzielnic jest bardzo jednoznaczny – pisze Szostakowski. 

Jako ilustrację wpisu dodał grafikę, w której głosy na nie (przeciw zakazowi) oznaczono kolorem zielony. Widać na nim, że niemal cała Warszawa jest zielona, poza wąskim pasem w centrum (Ochota, Śródmieście, Praga-Północ, Bielany). 

Wpis wywołał szeroką dyskusję, w której wzięli udział także politycy, lokalni działacze i dziennikarze. Zwracano uwagę, że w konsultacjach społecznych 80 proc. głosujących była za zakazem. Szostakowski odpierał, że wzięło w nich udział jedynie 0,5 proc. mieszkańców. Następnie komentujący powoływali się na Barometr Warszawski – tam 60 proc. badanych było „za” zakazem; twierdzili, że na takiej postawie partia straci. 

- W ostatnich wyborach samorządowych zagłosowało prawie 59% mieszkańców, czyli ponad 1,3 mln osób, a na samą Koalicję Obywatelską, która w kampanii wyborczej w przeciwieństwie do Lewicy, nie mówiła, że wprowadzi zakaz – 360 tys., czyli 53 razy więcej niż uczestników konsultacji będących za zakazem. To pokazuje, że decyzja w tej sprawie musi uwzględniać także mandat wynikający z wyborów i opinii radnych dzielnic, którzy w 14 na 18 dzielnic wypowiedzieli się przeciw zakazowi – przekonywał Szostakowski, niejako dystansując się od projektu „Stop alko”. 

W kolejnych wpisach tłumaczył, że projekt prezydencki został wysłany do konsultacji, by poznać zdanie dzielnic. „Prezydent zdecydował się na ogłoszenie konsultacji, żeby ocenić czy ma złożyć projekt uchwały w sprawie zakazu nocnej sprzedaży alkoholu. W konsultacjach więcej osób zagłosowało za niż przeciw, więc on taki projekt zgłosił.” 

Projekty będą głosowane na jesiennych sesjach rady. Prawdopodobnie wcześniej trafią do komisji, która wyda opinię – pozytywną lub negatywną. Zazwyczaj jej głos jest wiążący dla radnych. Wydaje się jednak, że sprawa jest przesądzona. „Jeżeli zdecydowana większość radnych opowiada się za konkretnym rozwiązaniem, to możemy domniemywać, że odzwierciedlają w tym wolę większości wyborców, którzy uczestniczyli w wyborach” – komentował Szostakowski w mediach społecznościowych. 

„Na razie zaangażowanie Rafała Trzaskowskiego widoczne jest głównie w mediach społecznościowych. Jednak we wrześniu, jak informują w rozmowach kuluarowych radni, ma przestawić nowy plan dla Warszawy. Znajdą się w nim plany do końca kadencji.”

Planów jeszcze nie ma – choć wiem, że politycy KO gorąco o nich dyskutują – jednak jest nowy pomysł Trzaskowskiego na siebie. 31 sierpnia został prezesem Ruchu Samorządowego Tak! Dla Polski. To stowarzyszenie założone pięć lat temu, które ma na celu przeforsować w sejmie projekty ważne dla samorządów. Stanowisko będzie dzielił z byciem prezydentem Warszawy.

„Tak! Dla Polski”, czy „tak” dla polityki krajowej? 

Trzaskowski, z racji obowiązków, znów będzie pojawiał się w sejmie. Co więcej, jako prezes ma też wspierać przygotowanie rozwiązań ważnych dla samorządowców. To funkcja, która znacznie wykracza poza Warszawę, choć z działaniem stolicy ma wiele wspólnego.

- Tak, trzeba iść dalej i patrzeć w przyszłość. Tak, samorządy mają nadal ogromny potencjał i wielką rolę do odegrania. Tak, jestem zdeterminowany, żeby ten potencjał maksymalnie wykorzystać – tak swoje nowe stanowisko skomentował Rafał Trzaskowski na platformie X.

Jak to rozumieć? Wydaje się, że po krótkiej pauzie strategicznej, Trzaskowski chce znów wejść do krajowej polityki. Tym razem z dość bezpiecznego miejsca, jako przedstawiciel polski samorządowej. Wcześniej stanowisko prezesa stowarzyszenia sprawował Jacek Karnowski, były prezydent Sopotu, obecnie wiceminister Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej. Karnowski zapowiedział wcześniej rezygnację, a wybór Trzaskowskiego skomentował tak: „naturalne jest, że stery przejmuje najważniejszy w Polsce samorządowiec”. 

Ruch Tak! Dla Polski powstał w 2020 roku jako połączenie siedmiu największych organizacji skupiających samorządy. Według założeń inicjatorów chodziło o zachowanie jak największej niezależności samorządowców. Za czasów Karnowskiego, była to odpowiedź na antysamorządowe zapędy rządów PiS. Po zmianie władzy wypowiadał się w sposób bardziej wyważony, także dlatego, że wielu jego członków to politycy KO, jak Karnowski czy Trzaskowski. Po wyborach z jesieni 2023 roku ruch był nieco mniej aktywny. 

Pozostaje pytanie, jaką rolę dla tej organizacji widzi Trzaskowski. 

• Czy będzie to jedynie funkcja reprezentacyjna?
• Czy może – jako „najważniejszy samorządowiec” – będzie punktował rząd i sam proponował rozwiązania?
• Byłby to jego powrót do krajowej polityki. I bezpiecznie miejsce do budowania własnego ruchu politycznego, który z czasem można przekształcić w partię.

- Wyzwań i problemów jest dziś nadal mnóstwo. Na poziomie europejskim, krajowym, lokalnym. Można w związku z tym narzekać i załamywać ręce, ale można też po prostu działać. Ja jestem zdecydowanym zwolennikiem tej drugiej opcji. Do dzieła! – komentuje Trzaskowski na X.

Załóżmy, że Trzaskowski chce w ten sposób budować zalążek nowej partii. Z kim mógłby to robić? W zarządzie, nie licząc odchodzącego Karnowskiego, znajduje się trzynaście osób. To m.in. Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska czy Tadeusz Truskolaski, prezydent Białegostoku. Rzecz w tym, że to politycy Platformy Obywatelskiej. Wśród pozostałych prominentnych działaczy są Dorota Zmarzlak, wójt Izabelina (bezpartyjna), Emilian Stańczyszyn (bezpartyjny) czy Elżbieta Polak, marszałek woj. lubuskiego (KO). Nie są to jednak osoby powszechnie znane, które byłby w stanie „dźwignąć” nowy ruch polityczny. 

Na dzisiejszej sesji Rady Miasta, samorządowcy dokonali zmian w składzie prezydium. Tą najważniejszą było wybranie dwóch wiceprzewodniczących. Tym samym obok Ewy Malinowskiej-Grupińskiej zasiadły Ewa Janczar z KO oraz Kamila Gołębiowska z Lewicy-MJN. Zgodnie z wynikami tajnego głosowania obie kandydatki otrzymały kolejno 41 i 44 głosy. Kandydatka popierana przez PiS, Alicja Żebrowska otrzymała jedynie 15 głosów. Wszystkich głosujących dzisiaj radnych było łącznie 57. 

- Dziękuję za zaufanie i za docenienie mojej wielu lat pracy na rzecz samorządu warszawskiego. To dla mnie ogromny zaszczyt, ale także odpowiedzialność, którą przyjmuję z pełnym zaangażowaniem i z pełną świadomością. Moja praca w tej nowej radzie będzie się opierała o szacunek dla każdego z państwa i dla Rady Warszawy jako całości, z poszanowaniem odrębności poglądów, regulaminu naszej pracy, zasad etyki i zwyczajowo przyjętych norm społecznych. Chciałam także zadeklarować i zwrócić się w szczególności do mieszkanek i mieszkańców Warszawy,  że choć z powodów formalnych nie mogę już pełnić roli przewodniczącej Komisji Ładu Przestrzennego, to wciąż będę pracowała w tym obszarze i wciąż państwo będą mogli na mnie liczyć — mówiła Ewa Janczar, nowa wiceprzewodnicząca Rady Miasta.

- To dla mnie ogromny honor, ale też jednocześnie zobowiązanie do rzetelnej pracy na rzecz rozwoju naszego miasta.  Obiecuję, że będę dbać o wysoką jakość debaty publicznej z poszanowaniem różnic poglądów, bo wierzę, że przyświeca nam wspólny cel, jakim jest rozwój nowoczesnego miasta, przyjaznego wszystkim — dodała druga wiceprzewodnicząca, Kamila Gołębiowska 

W ten sposób zakończyło się „nowe rozdanie” w radzie, zapowiadane przez radnych KO od jakiegoś czasu.

• Ewa Janczar pracuje jako samorządowiec od ponad 25 lat. Z warszawską radą związana jest nieprzerwanie od 2024 roku. Od dziesięciu lat jest także wiceprzewodniczącą klubu Koalicji Obywatelskiej Rady Warszawy.
• Kamila Gołębiowska dołączyła do ekipy Lewicy-MJN dosyć niedawno. Jej priorytetami jest zielona Warszawa, świecka szkoła i instytucje publiczne, dostępny transport publiczny, w tym rozwój infrastruktury rowerowej oraz transparentność wydatków środków publicznych. Do tej pory pełniła funkcje wiceprzewodniczącej komisji Rewizyjnej oraz Statutowo-Regulaminowej. Jest również członkinią komisji Rozwoju Gospodarczego Mieszkalnictwa i Cyfryzacji, komisji Etyki oraz Komitetu Audytu.

Platforma konsoliduje władzę

W lipcu swoje dotychczasowe stanowisko straciła Melania Łuczak, przede wszystkim głosami radnych KO. Była to polityczna kara, za współorganizowanie oraz udział w słynnym happeningu MJN na lipcowej sesji, w którym rozdawano puste buteleczki po alkoholu. Wewnątrz potocznie nazywanych „małpek” znajdowały się natomiast zdjęcia warszawskich radnych KO, z prezydentem Rafałem Trzaskowskim na czele.

Happening miał być symbolem braku odwagi władz miasta wobec wprowadzenia nocnej prohibicji, za którą opowiedziało się 81 proc. mieszkańców biorących udział w konsultacjach. Wydarzenie zakończyło się wydaleniem wiceprzewodniczącej Łuczak oraz Jana Mencwela, z funkcji wiceprzewodniczącego komisji środowiska.

Z takimi wnioskami wystąpił szef klubu radnych KO Jarosław Szostakowski. 

– Nie wiem, czemu miała służyć ta akcja, ale naruszała ona godność radnych – członków KO. Spieraliśmy się, czasami ostro, ale nigdy nie zdarzyła się taka sytuacja, że personalnie został zaatakowany taki czy inny radny – komentował w lipcu Szostakowski.

„To wszystko kara za happening z "małpkami", a tak naprawdę — za mówienie głośno o patologiach tego, jak procedują uchwały i blokują demokratyczną debatę w Radzie Warszawy. Kiedy jest w tym polityczny interes — uchwały są zamrażane na wiele miesięcy (np. sprzedaż alkoholu nocą), a dyskusje na ważne tematy są zamykane (np. mieszkania)” - napisał Jan Mencwel we wpisie na FB. 

Obecnie w zarządzie Rady Warszawy są: 

• Ewa Malinowska-Grupińska (KO) - przewodnicząca
• Sławomir Potapowicz (KO) - wiceprzewodniczący
• Ewa Janczak (KO) - wiceprzewodnicząca
• Kamila Gołębiowska (Lewica-MJN) - wiceprzewodnicząca 

Śródmieście „za” nocną ciszą alkoholową 

Dyskusja nad wnioskiem „prezydenckim” zaczęła się od odczytania treści poprawki, którą przygotowali radni Koalicji Obywatelskiej.

- Brakuje elastyczności (w ustawie – red.), która pozwoliłaby na wprowadzenie ograniczeń na konkretnym, wskazanym obszarze. Należy dążyć do wprowadzenia zmian prawnych, które pozwolą na wprowadzenie ograniczeń na ściśle określonym terenie, co pozwoli na precyzyjne reagowanie  -  mówił Grzegorz Rogólski z KO. 

Jak przekonywał, potrzebny jest odpowiedni okres vacatio legis, by przedsiębiorcy z branży alkoholowej mogli się przygotować oraz lepsza współpraca z policją – aby respektować zakaz spożywania w miejscach publicznych. 

Dramatyczne świadectwa mieszkańców 

- WHO zaleca jeden punkt sprzedaży alkoholu na 1,5 tys. osób. Co mamy w Warszawie? Jeden punkt na 270 osób. (...) Warszawa nie śpi, ale ja ze swoją rodziną chciałbym pospać czy odpocząć. Ale Warszawa ma nie spać. Nie zgadzam się z tym – mówił Wiesław Krawczyński, radny niezrzeszony.

Wyliczał, że w weekend na bulwarach bawi się ok. 20 tys. osób, które potem wracają przez Śródmieście, hałasując i rozrabiając. Policja – przy brakach kadrowych – nie jest w stanie pomóc mieszkańcom. Podobnie Straż Miejska. To problem, który w czasie tej sesji podnoszono wielokrotnie.

- Od maja do września nie mogę wyjść z domu z dziećmi po godz. 20, bo boję się, że mnie przejadą pijani jadący na hulajnogach czy rowerach elektrycznych. Wyjście do parku, na plac zabaw, w sobotę, niedzielę i poniedziałek rano, to ryzyko uszkodzenia ciała. Szkło, a także inne przykre rzeczy wynikające ze spożywania alkoholu – mówi Krawczyński.

W dramatycznym apelu mówił, że „alkohol to przestępca”, który zabiera talenty, przedsiębiorców i majątki. Zapewnił też, że zagłosuje „za” ograniczeniem sprzedaży w godzinach 22-6 rano. Uznał to za pierwszy krok ku rozwiązaniu problemu z alkoholem w Śródmieściu.

- Alkohol w nocy można kupić łatwiej niż chleb. To jest największy problem. Mieszkańcy wyrazili swoją wolę na komisjach, ale także w konsultacjach. Byli za tym, żeby ograniczyć alkohol w godzinach 22-6 rano - mówiła Maria Oleksiewicz, mieszkanka, przedstawicielka w jednej ze wspólnot.  

- Jestem za wprowadzeniem ograniczenia sprzedaży alkoholu od godz. 22:00. To straszne, że znaleźliśmy się w takiej sytuacji, gdzie tego typu ograniczenie należy wprowadzić. Jednak tu chodzi o zdrowie i bezpieczeństwo bardzo dużej liczby osób. Ofiarami alkoholu pitego przez osoby, oględnie mówiąc nieodpowiedzialne, a po alkoholu wyjątkowo nieodpowiedzialne, są niepijący. Bardzo bym chciał, aby alkohol mógł stać na zwykłej półce obok octu i aby budził podobne zainteresowanie. Żeby nie budził tak wielkich emocji jak dzisiaj, ale tak nie jest - mówił Artur Pawłowski.

Ostatecznie radni pozytywnie zaopiniowali projekt „prezydencki”, który przyjęto głosami: 15 „za”, 4 „przeciw” i 2 wstrzymującymi się. Z kolei projekt MJN został zaopiniowany negatywnie głosami: 11 „za”, 9 „przeciw” i 1 głos wstrzymujący się. 

Ale potem sprawy potoczyły się zaskakująco, szczególnie że jedną z propozycji osobiście złożył Rafał Trzaskowski, prezydent Warszawy i członek KO, która rządzi w większości dzielnic. W środę Rembertów, jako pierwszy, negatywnie zaopiniował obydwa projekty, tłumacząc, że wszystkie miejskie analizy nie dotyczą ich rejonu. - W zasadzie całe zamieszanie dotyczy u nas jednego sklepu, który działa po godz. 23 – mówiła nam Marta Chmielewska z KO. W opinii pisemnej dodała też, że „uchwała jest nieproporcjonalna, niepoparta wystarczającymi dowodami skuteczności”.

W czwartek projekty odrzucono w Ursusie. Również powoływano się na brak danych. Przekonywano – niemal identycznie jak w Rembertowie – że wprowadzenie zakazu może przynieść odwrotny skutek.

Kolejne dzielnice odrzucają projekt Trzaskowskiego

Jak ustaliliśmy, na Ursynowie i na Targówku obydwa projekty również zostaną zaopiniowane negatywnie, głównie głosami KO i ich koalicjantów. W niektórych dzielnicach jeszcze nie zabrały się kluby. A na przykład na Pradze-Południe, która jest centralną dzielnicą, z powodu sezonu urlopowego odwołano komisję opiniującą projekt. Głosowanie będzie od razu na radzie. 

- Ograniczenie sprzedaży w nocnym nie wpłynie na to, czy problem alkoholowy będzie większy czy mniejszy. Może też spowodował „dziurę”, czyli powrót do sprzedaży nielegalnej, połączonej np. z handlem narkotykami – mówi nam Michał Wieremiejczyk, szef klubu KO w radzie Pradze-Południe. Przekonuje, że będzie to w przypadku dzielnicy decyzja klubowa, a ta nie została jeszcze podjęta.

Wydaje się jednak, że radni będą raczej za odrzuceniem obydwu projektów.

Na Białołęce sytuacja jest niejednoznaczna. W klubie KO nie ma jednomyślności. Prawdopodobnie projekty zostaną zaopiniowane negatywnie, ale niektórzy radni cały czas się wahają. Wiele zależeć będzie zatem od mniejszych klubów wchodzących w skład rady. 

Z kolei na Pradze-Północ radni KO chcą odrzucić obydwa projekty. Tu sytuacja jest niejednoznaczna, bowiem gorącymi zwolennikami zmian są radni z Porozumienia dla Pragi. Będą chcieli przekonać koleżanki i kolegów z KO do zmiany zdania podczas poniedziałkowej komisji, podczas której projekty będą opiniowane. - Zapraszamy też mieszkańców, którzy zbierali podpisy, brali udział w konsultacjach i barometrze warszawskim popierając zakaz - mówi nam Krzysztof Michalski z Porozumienia Dla Pragi. Posiedzenie Komisji Bezpieczeństwa i Prawa Lokalnego odbędzie się w poniedziałek (25.08) o 17:00 w urzędzie dzielnicy.  

Tylko Śródmieście chce zakazu nocnej sprzedaż? 

- Jesteśmy dopiero przed klubem, ale zarówno ja, jak i osoby z którymi rozmawiam, jesteśmy „za” uchwałą. U nas kwestia nocnej sprzedaży alkoholu to największy problem – przekonuje radny Piotr Salach z KO w Śródmieściu.

Śródmieście to jedyna dzielnica, która gorąco popiera wprowadzenie zakazu. Jako pierwsza zapoznała się z projektem podczas komisji. Wtedy wszyscy radni – jednogłośnie – wypowiedzieli się za koniecznością wprowadzenia uchwały. Prawdopodobnie uchwały poprze też Ochota. Wygląda jednak na to, że większość dzielnic podejdzie krytycznie zarówno do propozycji MJN, jak i do tej złożonej przez prezydenta Trzaskowskiego. 

Czy to oznacza, że partia pracuje nad nowym rozwiązaniem? Jak słyszymy, na razie ogólnomiejski klub KO czeka na opinię dzielnic. Nie pracuje nad nowym projektem, który mógłby umożliwić wdrażanie nocnego zakazu punktowo – np. tylko w centralnych dzielnicach.

Na sesji rady dzielnicy Rembertów, 20 sierpnia, obydwa projekty zaopiniowano negatywnie. W głosowaniu zdecydowaną większością (12 do 3 i 13 do 2) odrzucono propozycje. Chodziło o wyznaczenie zakazu sprzedaży alkoholu w godzinach 22-6 (projekt MJN) lub 23-6 (projekt prezydencki). Przeciwni temu są radni Koalicji Obywatelskiej, a także Forum dla Rembertowa i częściowo organizacji Rembertów Bezpośrednio. 

Rembertów nie chce nocnej prohibicji. Dlaczego? 

Co ciekawe, obydwie uchwały odrzucono po argumentacji dzielnicowej Komisji Oświaty i Spraw Społecznych. W uzasadnieniu czytamy, że „ograniczenie w istotny sposób narusza zasadę swobody działalności gospodarczej”. Następnie radni zarzucają, że nie przedstawiono wystarczającego uzasadnienia uchwały oraz analizy skutków jej wprowadzenia dla dzielnicy. Obydwie opinie są identyczne, różnią się jedynie wzmianką o godzinie, adekwatną do każdej z dwóch propozycji. 

„Zakaz sprzedaży alkoholu po godzinie 23:00 nie rozwiąże problemu nadużywania alkoholu, a może przyczynić się do powstania nielegalnego obrotu alkoholem” – czytamy. „Projektowana uchwała jest nieproporcjonalna, niepoparta wystarczającymi dowodami skuteczności. W związku z powyższym Komisja wnioskuje o jej odrzucenie w obecnym kształcie.”

W zamian, wiceprzewodnicząca komisji, Marta Chmielewska, proponuje zwiększenie działań prewencyjnych, edukację oraz kontrolę w miejscach, gdzie dochodzi do naruszeń.

- Dostaliśmy analizy, ale one nie dotyczyły Rembertowa. W dzielnicy mamy tylko jeden taki sklep oraz dwie stacje benzynowe, oddalone od zabudowań rodzinnych. W zasadzie całe zamieszanie dotyczy u nas jednego sklepu, który działa po godz. 23 – mówi w rozmowie z nami Marta Chmielewska z KO. - W okolicach sklepu nie ma większej liczby interwencji policji niż w innych miejscach dzielnicy. Rozmawialiśmy z komendantem, aby zwiększyć działania prewencyjne, w 3-4 miejscach, gdzie alkohol jest spożywany – dodaje.

Jej zdaniem taki zakaz wywołałby skutek odwrotny od zamierzonego. Dopytaliśmy, czy radni popierają zakaz, ale wprowadzany np. punktowo, w poszczególnych dzielnicach. - Każda dzielnica powinna wypowiedzieć się za siebie, wtedy miasto może podjąć decyzję o ograniczeniu sprzedaży tam, gdzie jest to realny problem. Myślę, że to miało na celu wysłanie opinii do dzielnic. Nie braliśmy pod uwagę całej Warszawy, a naszą dzielnicę. Pewnie w większych dzielnicach jest to realny problem – dodaje Chmielewska. 

Co ciekawe, głosowanie podzieliło radnych Rembertowa Bezpośrednio.

- Nie mieliśmy dyscypliny. Każdy z nas mógł zagłosować zgodnie ze swoimi zasadami. Popieram prohibicje nocną i uważam, że to powinien być pierwszy z wielu kroków mających na celu walkę z nadużywaniem alkoholu – komentuje dla nas Izabela Kowalska, radna, która nie była obecna podczas tej sesji.

Różnie zagłosowali też radni Prawa i Sprawiedliwości, którzy wcześniej - jak słyszymy - deklarowali, że negatywnie zaopiniują obydwie uchwały. Ostatecznie jedna z radnych wyłamała się wobec tego zobowiązania. 

Na końcu warto dodać, że głos dzielnic w tym przypadku to tylko opinia. Decyzję w sprawie podejmie rada Warszawy. Już widać, że nie będzie spójnego stanowiska wszystkich dzielnic. 

Trzaskowski po przegranych wyborach od razu wrócił do pracy. Nie kwestionował wyników. Wycofał się z polityki ogólnopolskiej i skupił się na Warszawie. Widać to choćby w podejściu do prowadzenia mediów społecznościowych. W czerwcu nagrał film podsumowujący kampanię. - Zrobię co w mojej mocy, żeby jak najlepiej wykorzystać tę kadencję – powiedział.

Od tej pory raczej nie wypowiada się w sprawach krajowych. Za to jest szalenie aktywny jeśli chodzi o Warszawę. Wizytuje budowę metra, jest na rozkopanej Marszałkowskiej, odwiedza „strefę ciszy” w szkole na Ursynowie. W międzyczasie, na prośbę uczniów, nagrywa wideo dla ich nauczyciela, by ten… nie zrobił im kartkówki z biologii. Trzeba przyznać, że od miesięcy (jeśli nie od lat) Trzaskowski nie był tak zaangażowany w pracę na rzecz Warszawy.

Wrzesień to „nowe otwarcie”. Co się zmieni? 

Na razie zaangażowanie Rafała Trzaskowskiego widoczne jest głównie w mediach społecznościowych. Jednak we wrześniu, jak informują w rozmowach kuluarowych radni, ma przestawić nowy plan Warszawy. Znajdą się w nim plany do końca kadencji. W wielu przypadkach wciąż toczą się rozmowy. Jak słyszę partia (Koalicja Obywatelska) działa w sposób demokratyczny, a to oznacza, że poszczególne grupy radnych próbują przekonać do swoich pomysłów.

Jak ustaliliśmy, pierwszy plan zmian może zostać wprowadzony do porządku obrad sesji zaplanowanej na 18 września. Pomysły radnych będą omówione na klubie, ale „przywilej wybrania propozycji” będzie miał Rafał Trzaskowski. 

Co jest w grze? Od kilku radnych słyszę o następujących propozycjach: 

• Śródmiejska Strefa Płatnego Parkowania – to pomysł, który nie obciąża budżetu, a do tego daje dodatkowe środki. Chodzi o wprowadzenie specjalnej strefy, z wyższymi opłatami za postój, wzorem Wrocławia, Krakowa czy Gdyni. Strefa – inaczej niż obecnie – obowiązywałaby także w weekendy, gdy wiele osób szuka „darmowych” miejsc, jadąc na wydarzenia kulturalne czy do Multimedialnego Parku Fontann.
• dokończenie obwodnicy Warszawy (pierwszy etap obwodnicy Pragi) – to inwestycja „z brodą”, której nikt nie może/nie chce dokończyć. Śródmiejska obwodnica urywa się przed rondem Wiatraczna. Od lat istnieje pomysł jej dokończenia, ale nie ma na to środków. Te mają się w końcu znaleźć. Jednak na samą drogę na pewno poczekamy. Obecnie rozpisano przetarg na nowy projekt obwodnicy. Z poprzednim wykonawcą rozwiązano umowę.
• zwiększenie środków (i presji) na Straż Miejską
• poszerzenie Nowego Centrum Warszawy o kolejne ulice. 

 Nowe otwarcie zbiegnie się też z publikacją planu ogólnego, który wyznaczy priorytety rozwoju miasta na kolejne dekady. 

Uroczystości zaprzysiężenia Karola Nawrockiego

Następnie Nawrocki wygłosił swoje pierwsze orędzie przed Zgromadzeniem Narodowym. Po zakończonym posiedzeniu Zgromadzenia Narodowego para prezydencka odbyła spotkanie z Prezydium Sejmu i Prezydium Senatu.

Już od wczesny godzin porannych, jeszcze przed uroczystościami w okolicy Sejmu zaczęły się gromadzić tysiące Polaków, którzy przyjechali do Warszawy z różnych części kraju. Wiele osób miało ze sobą flagi narodowe, flagi z symbolami różnych organizacji bądź też banery z różnymi hasłami. Uczestnicy zgromadzenia odmówili różaniec. Jeszcze po godzinie 10, gdy byliśmy na miejscu, wiele osób zmierzało warszawskimi ulicami w kierunku Sejmu. Organizatorem Marszu Zaprzysiężenia jest Robert Bąkiewicz, prezes stowarzyszenia Roty Niepodległości. 

Marsz był zabezpieczany przez wielu policjantów — zarówno tuż przy Sejmie, jak i w okolicy.

Rozmowy z uczestnikami Marszu Zaprzysiężenia

Na miejscu wydarzenia rozmawialiśmy z jego uczestnikami.

Wśród manifestantów był m.in. hm. Zenon Sudomir z Chorągwi Gdańskiej Związku Harcerstwa Polskiego. Jak powiedział naszej redakcji, przyjechał 6 sierpnia do stolicy, „bo jest Polakiem”. Na marszu pojawił się w stroju harcerskim. - Krzyż mówi, że jestem członkiem Związku Harcerstwa Polskiego. Lilijka na czapce to samo mówi i promuje ojczyznę, naukę i cnotę – wyjaśniał. 

Sudomir pochodzi spod Warszawy, a obecnie mieszka w Gdańsku.

- Urodziłem w Pruszkowie koło Warszawy, dlatego że zburzono nam stolicę. Pewnie urodziłbym się na Mokotowie, bo tam moja mama mieszkała przed wojną, a po wojnie już nie. Musiała pojechać do Pruszkowa, bo tam był obóz zbiorczy. Po wojnie mieszkaliśmy jeszcze troszeczkę w Pruszkowie i przenieśliśmy się do Gdańska, na odzyskane ziemie zachodnie.

Zenon Sudomir nawiązał też do powrotu do Warszawy przy okazji Marszu Zaprzysiężenia.

- Ja tutaj właściwie jestem u siebie. Tu jestem stale myślami. Tutaj moja mama się urodziła i to niedaleko, bo na ul. Karolkowej; ojciec też tutaj mieszkał - opowiadał.

W środę Sudomir przyjechał do stolicy wraz ze swoim starszym bratem.

Inny nasz rozmówca urodził się w Warszawie, a obecnie mieszka w Lublinie. Pan Piotr wyjaśniał nam swoje motywacje przyjazdu do stolicy.

- Chciałam przede wszystkim wesprzeć naszego przyszłego prezydenta, który niedługo będzie miał zaprzysiężenie. Przyjechałem przede wszystkim, aby zamanifestować patriotyzm, (…) żeby też zjednoczyć nas wszystkich, żebyśmy po prostu byli razem – mówił nam mieszkaniec Lublina.

Wskazał też, co nowa prezydentura oraz marsz mogą dać Polsce. - Liczę, że jest to szansa na zjednoczenie Polaków, żeby nie było tych niepotrzebnych podziałów – podkreślił. Pan Piotr jako warszawiak zauważył wiele pozytywnych zmian w mieście, ale w rozmowy z nami przyznaje, że wciąż potrzebne są kolejne. - Dużo się tutaj zmieniło, jak najbardziej, jeśli chodzi o różną infrastrukturę, ale potrzeba jeszcze dużo pracy – ocenił.

Inna mieszkanka stolicy przyznała w rozmowie z naszą redakcją, że „bardzo ceni pana Nawrockiego”. - Wydaje mi się, że to będzie wspaniała prezydentura, dlatego chciałabym już pierwszego dnia w tym uczestniczyć – powiedziała Marzena Wawrzyniec. Jej zdaniem nowa prezydentura może przynieść Polsce – „niepodległość, suwerenność”, a „dla Polaków po prostu wolność - słowa i myśli”. Zauważyła, że pod Sejmem zgromadziło się „dużo ludzi”, oraz że panuje „wspaniała atmosfera”. - Wszyscy czekają. Bardzo mi się podoba – dodała nasza rozmówczyni.

Przyznała, że uczestniczyła też w innych manifestacjach w Warszawie, m.in. w „marszach dla pana Nawrockiego, (czy -red.) ostatnim marszu z okazji Tysiąclecia Koronacji Polski”.

- Staram się uczestniczyć we wszystkich wydarzeniach ważnych dla Polski. Przede wszystkim pobudzają one do myślenia, do szukania mądrych rozwiązań dla całego kraju, dla nas wszystkich – zaznaczyła Marzena Wawrzyniec.

Jeden z naszych rozmówców, pochodzący z Gdańska, był niegdyś związany z ruchem „Solidarności”. Zdaniem Jana Zięby nowa prezydentura może przynieść „duże korzyści”.

- Znając Karola Nawrockiego, jest on sumienny. Dużo pomógł. To jest pierwszy prezydent w Polsce od 1990 roku, który uszanował „Solidarność Walczącą”. Żaden nie podziękował. Karol podziękował „Solidarności Walczącej” – mówił Zięba. 

Stowarzyszenie oficjalnie poparło kandydaturę Nawrockiego w wyborach prezydenckich, a po zwycięstwie podziękował on „Solidarności Walczącej” za udzielone wsparcie. 

Nasz rozmówca nawiązał też do faktu, że Nawrocki, będąc jeszcze dyrektorem Instytutu Pamięci Narodowej, wręczył niektórym członkom „Solidarności” Krzyże Wolności i Niepodległości, Krzyże Kawalerskie Odrodzenia Polski. Decyzję o ich przyznaniu podjął ówczesny prezydent Andrzej Duda. - Naprawdę to jest rodowity Polak z krwi i kości. On będzie walczył o Polskę. (…) On był patriotą, wybudował Muzeum II Wojny Światowej, był prezesem IPN-u, walczył o ludzi i będzie dalej walczył o ludzi – ocenił Jan Zięba.

W marszu uczestniczyła także mieszkanka Zabrza.

- Przyjechałam tutaj, żeby być z naszym nowym prezydentem, żeby czuł naszą obecność. To jest piękna sprawa, że tyle osób przyjechało, i że czujemy się po prostu taką jedną wielką rodziną – powiedziała Sabina Nawrot.

Jak przyznała, to już jej 4 bądź 5 marsz w Warszawie. - Tańczyłam poloneza na Tysiąclecie Królestwa Polskiego. Byłam na proteście, gdy została przejęta TVP w styczniu (2024); byłam jeszcze na proteście w sprawie rolników – wymieniała. Mieszkanka Zabrza zauważyła, że dla warszawiaków tego typu manifestacje mogą powodować problemy.

- Podejrzewam, że dla mieszkańców Warszawy to są utrudnienia, a dla Polaków to jest wielka sprawa. Mi się wydaje, że to po prostu łączy społeczeństwo. Nawiązują się nawet przyjaźnie – wskazała Sabina Nawrot.

Wsparcie dla prezydenta elekta przekazali także Polacy mieszkający na co dzień w Kanadzie.

- Reprezentuję Polonię, bo wróciłem z Kanady, gdzie byłem u brata. Polonia też głosowała na dr. Karola Nawrockiego i poprosili mnie, żebym ich reprezentował – oznajmił Jan Szwej z Bełchatowa.

Wskazał, że Polonia w Kanadzie śledzi na bieżąco wydarzenia w Polsce.

- Brat nie mógł przyjechać, ale pozdrawia gorąco wszystkich Polaków. Cieszą się, wszystko wiedzą, co się dzieje u nas – wskazał.

W jego opinii Marsz Zaprzysiężenia to historyczne wydarzenie.  - To coś pięknego. To kiedyś przejdzie do historii. Mam ponad 70 lat, ale cieszę się – dodał.

Program zaprzysiężenia prezydenta RP

Program uroczystości z okazji zaprzysiężenia prezydenta RP obejmuje jeszcze inne wydarzenia:

• O godz. 12:00 msza św. w intencji ojczyzny i prezydenta RP w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela;
• 14:00 uroczystość inwestytury prezydenta RP na wielkiego mistrza Orderu Orła Białego i Orderu Odrodzenia Polski w Zamku Królewskim;
• 15:15 wejście pary prezydenckiej do Pałacu Prezydenckiego;
• 16:30 uroczystość przyjęcia zwierzchnictwa prezydenta RP nad Siłami Zbrojnymi RP na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego.

Średnio co trzeci Polak jest zbyt biedny na najem lub kupno mieszkania z kredytu, acz tym samym jest za bogaty na wsparcie socjalne. Zdaniem Habitat for Humanity Poland, czyli autorów raportu dot. sytuacji mieszkaniowej w naszym kraju za rok 2025, Polki i Polacy pracują głównie po to, aby mieć gdzie mieszkać. Aż 14 proc. obywateli ma na ten cel przeznaczać ponad połowę pensji — ku uciesze rentierów i deweloperów.

Ponad jedna czwarta społeczeństwa identyfikuje się z tzw. „luką czynszową”, to znaczy zarabia zbyt mało, by wynająć lub kupić mieszkanie na rynku prywatnym, ale zbyt dużo, by otrzymać wsparcie mieszkaniowe. 

- Dodatkowo co 10. badany deklaruje, że z konieczności ekonomicznej dzieli lokum z osobami, z którymi nie chce mieszkać. Co 5. osoba czuje, że mieszkanie nie spełnia jej potrzeb. Z kolei aż 34 proc. społeczeństwa żyje w przeludnionych lokalach — wyjaśnia Justyna Nakielska, starsza eksperta ds. mieszkalnictwa Habitat for Humanity Poland.

Warto dodać, że zgodnie z danymi Eurostatu za rok 2023, na które powołuje się Nakielska, Polska ze swoim problemem przeludnienia lokali znajduje się w elitarnym gronie takich krajów jak: Serbia, Albania, Łotwa, Bułgaria czy Macedonia Północna. Sąsiadujący z nami Czesi lub Niemcy znajdują się w zdecydowanie lepszej sytuacji. Średnia unijna wynosi 17 proc.

„Dzieci wychowywane w przeludnionych domach czy mieszkaniach mają gorsze wyniki w nauce, większe ryzyko chorób oraz trudniejszy start społeczny i edukacyjny” — czytamy w raporcie.

Luka czynszowa dobija Polaków

Zgodnie z wynikami raportu, aż 47 proc. ankietowanych przyznaje, że wydatki na mieszkanie (czynsz lub rata kredytu) zabierają im od 30 do 50 proc. dochodów. Niestety odsetek ludzi z tym problemem stale rośnie.

Ok. 11 proc. respondentów uważa, że stać ich na stabilny, długoterminowy najem. Niestety liczba ta w ciągu trzech lat zmniejszyła się o połowę. Jeszcze w 2022 roku niemal 1/4 wszystkich ankietowanych uważała, że są finansowo stabilni.

Tej sytuacji nie pomagają również bardzo wysokie czynsze, które w przypadku Warszawy potrafią równać się racie kredytu hipotecznego — którego przypomnijmy, nie każdy jest w stanie otrzymać od banku.

Zdaniem autorów raportu, coraz popularniejsze staje się życie w domu rodzinnym — z mamą i tatą. Eksperci takich ludzi określają mianem gniazdowników. Wyrwanie się na swoje nie gwarantuje sukcesu, ponieważ z problemami borykają się także osoby wracające do rodziny, ponieważ ekonomiczne realia mieszkaniowe ich pokonały.

Brak mieszkania opóźnia założenie rodziny

Kiepskie warunki mieszkaniowe lub brak mieszkania od lat należą do niechlubnej czołówki najważniejszych problemów życiowych dla osób mieszkających w Polsce. Przed nimi są tylko wysokie koszty życia, niskie zarobki i źle działający publiczny system ochrony zdrowia. Innymi słowy, życie w Polsce jest drogie, byle jakie i krótkie w porównaniu do innych krajów Zachodu.

Zdaniem autorów raportu od posiadania stabilnej sytuacji mieszkaniowej Polacy uzależniają wiele decyzji w życiu, np.:

• zmianę pracy;
• założenie lub powiększenie rodziny;
• zadbanie o swoje zdrowie, w tym psychiczne.

Według wyliczeń ekspertów z Habitat for Humanity Poland, 29 proc. młodych Polaków za źródło braku rodziny podaje niestabilność mieszkaniową.

– Nie ma poczucia bezpieczeństwa i dobrostanu bez odpowiedniego miejsca do życia. Mieszkanie, na które nas stać, niepochłaniające większej części naszej pensji, dobrze wentylowane czy ogrzewane, niezagrażające naszemu życiu oraz zdrowiu – to podstawa. Nie tylko w przypadku zakładania rodziny. Gdy mamy dach nad głową i komfortowe, godne warunki życia, możemy myśleć o rozwoju, planować przyszłość. Jeżeli tak się nie dzieje, mamy poczucie ciągłej walki i wykluczenia – zaznacza Justyna Nakielska.

Pomóc może państwowe budownictwo

W Polsce brakuje ok. 2 mln dostępnych cenowo lokali. Luka ta wypełniania niemalże wyłącznie przez prywatne firmy deweloperskie sprawia, że nowe mieszkania są zbyt drogie dla większości z nas. Odpowiedzią na to są inwestycje państwowe. W przypadku Warszawy możemy mówić o budowaniu kolejnych TBS-ów czy przekazywania środków na remont kamienic lub PRL-owskich bloków. Wzorem dla naszej stolicy może być Wiedeń, gdzie ponad 60 proc. mieszkańców, czyli 1,2 mln, korzysta z lokali społecznych.

Mimo że większość badanych oczekuje od władz krajowych i samorządowych zmian i pomocy w uzyskaniu mieszkania, prywatna deweloperka wydaje się dla naszych rządzących jedynym rozsądnym wyjściem — niestety.

Całość raportu można pobrać ze strony internetowej Habitat for Humanity Polnad.

Na jego postawie wyznaczone zostaną strefy do zabudowy mieszkaniowej, biurowej czy produkcyjnej. Określa maksymalne wysokości budynków czy intensywność działki. Pokaże planowane ciągi komunikacyjne i układy np. sieci metra. W skrócie to w planie zawarta będzie wizja Warszawy przyszłości.

Co dzieje się z planem? 

Przygotowanie planu to w Warszawie wyścig z czasem. Radni podjęli decyzję o rozpoczęciu prac nad dokumentem dopiero w lipcu ubiegłego roku. Zadanie przypadło wiceprezydent Renacie Kaznowskiej, która odpowiada za architekturę. Bolączką jest brak głównego architekta – po odejściu Marleny Happach w kwietniu 2024. Co więcej, pierwotnie dokument miał zostać uchwalony do końca tego roku. Finalnie termin przesunięto na 30 czerwca 2026. 

- W tej chwili prace projektowe nad planem ogólnym zbliżają się do końca. Dużą częścią prac była analiza wniosków zebranych do tego dokumentu we wrześniu zeszłego roku – otrzymaliśmy prawie 64 tysiące postulatów zawartych w blisko 40 tysiącach pism. Według aktualnego harmonogramu planujemy przekazanie projektu planu ogólnego do zaopiniowania i uzgodnienia przez ograny zewnętrzne pod koniec sierpnia – mówi w rozmowie z nami Renata Kaznowska.

To jednak nie koniec prac. Następnie odbędą się konsultacje społeczne. Równolegle omawiana będzie też strategia rozwoju miasta: „oba te dokumenty są komplementarne jeśli chodzi o określenie polityki przestrzennej miasta.” 

W strategii, jak ustaliliśmy, znajdą się plany inwestycyjne do 2043 roku, a także zarys tych na dalsze lata. To w tym dokumencie pojawi się rekomendowana kolejność budowy odcinków linii metra: M3, M4 i M5

- Jako miasto stanęliśmy przed wielkim wyzwaniem przygotowania nowej strategii oraz planu ogólnego dla całej w Warszawy w bardzo krótkim czasie. Zadanie jest naprawdę złożone a harmonogram napięty. Dlatego pracujemy bardzo zdeterminowani, a efekty są już bardzo zaawansowane – dodaje wiceprezydent Warszawy. 

- Bardzo mnie cieszy, że obie uchwały wreszcie trafiły do opiniowania dzielnic. Być może termin jest niefortunny, bo to jest okres wakacyjny, a dzielnice powinny w terminie 30 dni zaopiniować te projekty uchwał. Niemniej mam nadzieję, że państwo radni zgodzą się na to, żeby dzielnice wyraziły swoją opinię, zwłaszcza, że już rok temu niektóre dzielnice podejmowały tego typu inicjatywy, gdzie przyjmowały stanowiska popierające ograniczenie nocnej sprzedaży alkoholu w sklepach. Zatem mam nadzieję, że oba druki będą poddane głosowaniu i przejdą w pozytywnym głosowaniu - powiedziała podczas dyskusji na sesji Marta Szczepańska, radna Miasto Jest Nasze.

Dwie różne uchwały. Różnice są minimalne

Do Rady Warszawy trafiły dwa projekty uchwał zakazujących nocnej sprzedaży alkoholu. Jeden z nich jest autorstwa prezydenta miasta Rafała Trzaskowskiego, a drugi jest inicjatywą radnych Miasto Jest Nasze i Lewicy. Różnice opierają się głównie na innych godzinach obowiązywania zakazu i argumentacji jego potrzeby.

• Projekt R. Trzaskowskiego: zakłada zakaz sprzedaży alkoholu w godzinach 23:00-6:00 i posiada krótkie, zwięzłe uzasadnienie, bez powoływania się na dane. Implementacja uchwały trwałaby 3 miesiące
• Projekt MJN/Lewicy: zakłada zakaz sprzedaży alkoholu w godzinach 22:00-6:00 i posiada rozwinięte uzasadnienie, powołujące się na dane wielu instytucji naukowych, badań opinii mieszkańców Warszawy oraz na wyniki konsultacji społecznych, podczas których ponad 80% uczestniczących w nich osób opowiedziało się za wprowadzeniem zakazu. Implementacja uchwały trwałaby miesiąc.

Ostatecznie radni skierowali do dzielnic oba projekty. Za skierowaniem uchwały Rafała Trzaskowskiego byli wszyscy obecni na sali. W przypadku uchwały MJN/Lewicy za było 18 radnych, a 35 się wstrzymało.

Zakaz tylko w konkretnych dzielnicach? „To doprowadzi do turystyki alkoholowej”

Radny klubu PiS, Dariusz Figura, podjął podczas dyskusji temat możliwości wprowadzenia zakazu jedynie w konkretnych dzielnicach. Uważa on bowiem, że w różnych miejscach Warszawy problem ma inne nasilenie. Odpowiedzieli mu Jarosław Szostakowski z KO oraz Antonina Wróblewska, z MJN. 

- Oczywiście, że możemy to wprowadzić dzielnicowo. Kłopot polega na czym innym, dlatego nikt na poważnie nie podejmował tu tego tematu. Jeżeli można by jeszcze zastanawiać się nad wprowadzeniem zakazu w Śródmieściu ze względu na turystów, to wprowadzenie zakazu w jednej dzielnicy, od razu przeniosłoby sprzedaż za jej granice - wyjaśnił Jarosław Szostakowski.

- Zgadzam się tutaj, że oczywiście jest zróżnicowanie ze względu na dzielnice i np. na Pradze Północ ten problem zdaje się być bardziej widoczny. Natomiast, tak jak tu słusznie radni zauważają, i też oczekują tego gminy ościenne, powinno to być wprowadzone na terenie całego miasta, ponieważ inaczej doprowadzimy do turystyki alkoholowej, czego myślę, że nikt nie chce. Też Warszawa, jako metropolia uwzględniająca interesy innych gmin, nie chciałaby doprowadzić do tego, żeby jej problemy przelały się gdzieś dalej - argumentowała Antonina Wróblewska, radna Pragi Północ z ramienia Miasto Jest Nasze.

Dzielnice zaopiniują projekty uchwał. Kiedy prawo wejdzie w życie?

Wszystkie dzielnice Warszawy mają teraz 30 dni na wydanie opinii na temat obu projektów uchwał. Aby któraś z nich weszła w życie, musi zostać jednak przegłosowana przez Radę Miasta. Trudno więc stwierdzić, czy i kiedy zakaz wejdzie w życie.

- Wprowadzenie ograniczenia miejsc sprzedaży alkoholu powinno się odbyć jak najszybciej Mam nadzieję, że ten dzisiejszy dzień będzie końcem tych wszystkich opóźnień i obstrukcji prawnych, których doświadczyliśmy jako Miasto Jest Nasze i że sprawnie to wszystko pójdzie i dzięki temu to będzie taka sprawa ponad podziałami, która dotyczy bezpieczeństwa nas wszystkich i jest oczekiwana przez wszystkich mieszkańców i mieszkanki Warszawy.

Kara dla radnych MJN za happening z butelkami wódki

Czwartkowa sesja Rady Miasta rozpoczęła się od mocnego wystąpienia przewodniczącego klubu KO, Jarosława Szostakowskiego, który zawnioskował o odwołanie Melanii Łuczak ze stanowiska wiceprzewodniczącej rady, a także Jana Mencwela z funkcji wiceprzewodniczącego Komisji Ochrony Środowiska. Oboje są radnymi Miasto Jest Nasze, którzy podczas ostatniego posiedzenia Rady zorganizowali happening nagłaśniający bierność ludzi KO wobec problemu z alkoholem w Warszawie.

Więcej na ten temat pisaliśmy tutaj:

Mocny początek Rady Warszawy. Przewodniczący klubu KO, Jarosław Szostakowski, zawnioskował o odwołanie Melanii Łuczak ze stanowiska wiceprzewodniczącej rady, a także Jana Mencwela z funkcji wiceprzewodniczącego Komisji Ochrony Środowiska. Oboje to radni Miasto Jest Nasze. 

- Punkty podyktowane są tym, co wydarzyło się na ostatniej sesji. Pani radna Łuczak i pan radny Mencwel rozdawali butelki pod wódce ze zdjęciami radnych, członków klubu Koalicji Obywatelskiej, na sesji. Nie rozumiem czemu ta akcja miała służyć, ale niewątpliwie naruszała godność radnych KO – tłumaczył Jarosław Szostakowski, przewodniczący klubu KO.

- W radzie spieraliśmy się ostro, nie zgadzaliśmy się, ale nigdy – za mojej pamięci – a nawet wcześniej, nie zdarzyła się sytuacja, że personalnie został zaatakowany taki czy inny radny. Tutaj próbowano naruszyć jego wodność. Butelka od wódki i państwa zdjęcie… Jakbyście się poczuli? – grzmiał Szostakowski. 

Radni Miasto Jest Nasze nie dostaną żadnych funkcji?  „Nie ma dialogu”

Jarosław Szostakowski krytykował radnych za happening, który wydarzył się podczas ostatniej sesji. Wspomniane butelki symbolizowały brak nocnego zakazu sprzedaży alkoholu, o który zabiega Miasto Jest Nasze. Jego zdaniem taka symbolika była przesadna. Tłumaczył, że to atak na godność radnych. Dodał, że w akcji uczesniczyły też osoby, które zostały wprowadzone na sesję wraz z radnymi. 

Organizacja znalazła się jednak na cenzurowanym u przewodniczącego Szostakowskiego. Krytykował działalność i wspomniany happening, a następnie dodał: - Chciałbym, żebyśmy ograniczyli się wyłącznie do tych odwołań. Jeśli (Lewica – red.) zgłosicie innych kandydatów, to ich rozważymy. Na pewno nie będziemy głosować na przedstawicieli Miasto Jest Nasze.

W odpowiedzi na wniosek przewodniczącego, głos zabrała Marta Szczepańska z klubu Lewica/MJN. 

- Są narzędzia takie jak komisja etyki, żeby takie kwestie wyjaśniać. (…) Odwoływanie będzie miało negatywny wpływ na to, w jaki sposób będzie odbierany samorząd warszawski. Są to radni wykazujący wyjątkową aktywność jeśli chodzi o sprawowanie mandatu. Rozumiem, że akcja była dla Państwa kontrowersyjna, to poza tą akcją wykazują wzorową oni aktywność w dbaniu o interesy Warszawy i wyborców – przekonywała. 

Ubolewała nad tym, że nie ma dialogu między członkami KO i radnymi MJN. Wskazywała, że jest potrzeba, by znaleźć jakąś formę współpracy, która byłaby najkorzystniejsza dla miasta.

Odwołanie w głosowaniu tajnym

Zgodnie z prawem odwołanie następuje w głosowaniu tajnym. Jednak najpierw były wystąpienia klubowe. 

- Jesteśmy tym klubem, który został pozbawiony możliwości wybrania przedstawiciela w prezydium rady, co złamało istniejący od zawsze konsensus dotyczący tego, że kluby powinny mieć przedstawiciela w prezydium. Doświadczyliśmy już "represji politycznych" ze strony rządzącej Warszawą Platformy Obywatelskiej. (...) Najważniejsze są jednak standardy demokratyczne. W tej radzie działają trzy kluby, które są konsekwencją woli mieszkańców - powiedział Tomasz Herbich, radny PiS. 

- Koalicja Obywatelska daje jasny sygnał, że musi mieć wszędzie przewagę. Nie ma mowy o jakichkolwiek rozmowach. To dla mnie oznaka braku gruntu pod nogami. Już na poprzedniej sesji informowaliśmy, że KO nie dopuszcza żadnych naszych stanowisk, uchwał, punktów, informacji. Jak widać na dwóch nadzwyczajnych sesjach, stosuje blokadę wszelkich działań opozycji, zamyka dyskusje przy każdym punkcie, nazywa nas patoaktywistami. Pokazuje to poziom kultury debaty radnych KO, jeszcze przed naszym happeningiem - mówiła Melania Łuczak, odwoływana wiceprzewodnicząca Lewicy/MJN.

Jej zdaniem zdejmowano uchwały, które były kłopotliwe lub wprowadzano w wersji minimum. Następnie przekonywała, o tym, że wprowadzenie uchwały "stopalko" jest konieczne. Podziękowała też dyrektorowi biura rady. - Odchodzę, ale z podniesioną głową - zakończyła. 

- Odwołujecie nas za to, że tym happeningiem powiedzieliśmy prawdę. W sprawie uchwały, która ponad rok temu była poddana konsultacjom społecznym, które miały rekordową frekwencję. 81 proc. mieszkańców było za przepisami, które wprowadził Szczecin, Łódź czy wiele gmin ościennych. Państwo natomiast z przyczyn czysto politycznych zamroziliście procedowanie tej uchwały. (...) Ważniejsze było dobro Rafała Trzaskowskiego, jako polityka - mówił Jan Mencwel, radny MJN. 

Na końcu przyznał, że nie zaprzestaną swojej działalności ze względu na te odwołania.

Radna Łuczak z funkcji wiceprzewodniczącej została odwołana w głosowaniu niejawnym. Za odwołaniem - 35, przeciw - 18. Natomiast radny Mencwel został pozbawiony stanowiska w głosowaniu jawnym - za były 33 osoby, przeciw - 17.  

- Wszystkie strony wreszcie nauczyły się tej procedury, są też praktyki w tym zakresie. Poza tym wszystkich ogranicza termin, zaraz tej procedury nie będzie, bo wejdą w życie zintegrowane plany inwestycyjne – mówił nam dr Łukasz Drozda, urbanista i wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego. 

30 czerwca 2026 roku „lex developer” ostatecznie zakończy żywot. W jego miejsce wejdą zintegrowane plany inwestycyjne oraz plany ogólne. Ta zmiana nie wszystkich cieszy. Zarówno samorząd, jak i deweloperzy, nauczyli się nowej procedury i teraz składają wnioski na potęgę. A może być ich – w Warszawie – w najbliższym czasie sporo.

Kłopot z parkingami. Wiceprezydent Kaznowska apeluje do posłów

Deweloperzy czekają w kolejce – tak przynajmniej opisywała sprawę wiceprezydent Renata Kaznowska na sejmowej komisji samorządu terytorialnego. Jak dodawała, wszyscy zgodnie narzekają na jeden problem. W ustawie zapisano wymóg 1,5 miejsca parkingowego na mieszkanie. To, zdaniem wiceprezydent, zbyt drogie dla deweloperów, a poza tym sprzeczne z polityką miasta. Kaznowska apelowała, by znieść ten wymóg.

- W ramach „lexa mieszkaniowego” mamy dwanaście uchwał pozytywnych, to 87 tys. mkw. PUM. Na bazie starej ustawy wymóg półtora miejsca parkingowego oznacza, że procedujemy wnioski inwestorów, ale oni mówią „nie będziemy budowali przy półtora miejsca, bo to bardzo podraża koszty inwestycji” – tłumaczyła posłom Renata Kaznowska.

Apelowała, by zmienić przepisy. To jej zdaniem ma odblokować inwestycje, których w Warszawie może być bardzo dużo. 

- Będziemy mieli problem na rynku. W tej chwili mamy czterdzieści tego typu wniosków, które są procedowane, ale jednocześnie w zawieszeniu. Mamy rok, żeby te procedury skończyć. A to 1,2 mln mkw. PUM. (…) W przypadku Warszawy to prawie 700 mln zł (od deweloperów – red.) na szkoły, przedszkola i parki. To wszystko jest w zawieszeniu – tłumaczyła.

Gdyby wszystkie wnioski udało się zrealizować, w Warszawie powstałoby aż 22 tysiące nowych mieszkań tylko na „lex developer”. A to oznacza, że wiele budów wystartowałoby w 2026 i 2027 roku. Zapewne część wniosków – jak np. F.S.O. Park – to osiedla rozłożone na lata, jednak same liczby pokazują, że stolicy nie grozi spowolnienie na rynku mieszkaniowym. To również zła wiadomość dla osób czekających na niższe ceny. 

W Warszawie stawka za płatne parkowanie (Strefa Płatnego Parkowania Niestrzeżonego) jest stała. Poza tym wieczorami i w weekend opłata nie obowiązuje. Plany zmian szykowano już w 2022 roku. Wtedy pojawił się pomysł utworzenia strefy śródmiejskiej w okolicy: 

• ścisłego Śródmieścia,
• Starego Miasta,
• Powiśla
• parku fontann.

Były plany i analizy. Co dalej? 

W 2022 roku ZDM zlecił przeanalizowanie analizy rotacji miejsc parkingowych w Śródmieściu. Pomiary przeprowadzono w dwa pierwsze weekendy czerwca. Za wyniki zapłacił niecałe 160 tys. zł brutto. Z badania wyszła, że rotacja jest niska, co było argumentem za wprowadzeniem strefy. O szczegóły w interpelacji dopytała radna Lewicy/MJN Marta Szczepańska. „Dlaczego nie doszło do ustalenia w Warszawie Śródmiejskiej Strefy Płatnego Parkowania, pomimo że analizy wskazały na niski poziom rotacji pojazdów samochodowych na obszarze objętym analizą?” 

W odpowiedzi Tomasz Mencina, wiceprezydent Warszawy odpowiedzialny za transport, tłumaczy, że skoncentrowano się na rozszerzaniu strefy. 

- Obecnie w mieście nie są prowadzone prace związane z przygotowaniem projektu uchwały w s sprawie Śródmiejskiej Strefy Płatnego Parkowania. ZDM prowadzi analizy i stosowanie do ich wyników, podjęta zostanie decyzja o ustaleniu ŚSPP – odpowiada wiceprezydent.

Jak ustaliliśmy, sprawa strefy śródmiejskiej nabrała przyspieszenia. 

Radny: „Czekamy na wrzesień” 

Okazuje się, że dyskusja na temat strefy śródmiejskiej toczy się także wśród samych radnych. Coraz więcej z nich popiera plan wprowadzenia podwyższonej opłaty w Śródmieściu i obleganych turystycznie okolicach. 

- Czekamy do września, wtedy prezydent Trzaskowski ogłosi nowe otwarcie. Wydaje mi się, że ZDM powinien przygotować uchwałę, którą wniesie do rady prezydent – tłumaczy nam Piotr Wertenstein-Żuławski, przewodniczący komisji inwestycji i infrastruktury z KO. - Coraz więcej radnych widzi korzyści jakie z takiej strefy płynął. Będę ich namawiał (do poparcia wprowadzenia strefy – red.). Porozmawiam również na ten temat z wiceprezydentem Menciną – zapewnia.

Renata Kaznowska, wiceprezydent Warszawy: Jako miasto stanęliśmy przed wielkim wyzwaniem przygotowania nowej strategii oraz planu ogólnego dla całej w Warszawy w bardzo krótkim czasie. Zadanie jest naprawdę złożone a harmonogram napięty. Dlatego pracujemy bardzo zdeterminowani, a efekty są już bardzo zaawansowane. 

Jeszcze w ubiegłym roku odbyło się kilka posiedzeń Komisji Ładu Przestrzennego Rady Miasta, spotkania z przedstawicielami urzędów dzielnic i rad dzielnic, spotkania wewnętrzne z kierowane do biur i jednostek oraz spółek miasta… Odbyło się kilka spotkań z mieszkańcami. Uruchomiliśmy dedykowaną stronę Warszawa 2040+ (konsultacje.um.warszawa.pl/Warszawa2040), uprościliśmy składanie wniosków, przygotowując do tego celu dedykowane narzędzie informatyczne. 

A co dzieje się w tym momencie? 

W tej chwili prace projektowe nad planem ogólnym zbliżają się do końca. Dużą częścią prac była analiza wniosków zebranych do tego dokumentu we wrześniu zeszłego roku – otrzymaliśmy prawie 64 tysiące postulatów zawartych w blisko 40 tysiącach pism. Według aktualnego harmonogramu planujemy przekazanie projektu planu ogólnego do zaopiniowania i uzgodnienia przez ograny zewnętrzne pod koniec sierpnia. 

Kolejnym etapem procedury będą konsultacje społeczne, podczas których będzie można zapoznać się z projektem planu oraz zgłosić do niego swoje uwagi. Równocześnie z planem ogólnym konsultowany będzie projekt strategii rozwoju Warszawy – oba te dokumenty są komplementarne jeśli chodzi o określenie polityki przestrzennej miasta.

Jaka będzie Wisłostrada? 

Jaka przyszłość czeka Wisłostradę? Czy miasto rozpatruje możliwość schowania jej w tunelu lub zwężenie, zmiany jej kategorii – po uprzednim dokończeniu obwodnicy?

Pomysł brzmi fenomenalnie i jako samorząd chcemy ograniczyć negatywny wpływ Wisłostrady na miasto. Realizacja ewentualnego tunelu jest już dopuszczona w zapisach wielu planów miejscowych, obowiązujących w tym rejonie, a także tych, które za chwile zostaną przyjęte przez Radę m.st. Warszawy – jak np. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu Nowego Miasta, który zakłada odcinkowe przykrycie trasy. 

Schowanie Wisłostrady w tunelu powinno być również przedmiotem pogłębionych analiz technicznych, drogowych i transportowych. Z naszej strony badaliśmy już tę kwestię wielowątkowo. Niestety, analiza kosztów pokazała, że na ten moment zamierzenie to nie jest budżetowo w naszym zasięgu. 

O przyszłości Wisłostrady rozstrzygać będą również inne dokumenty – jak np. opracowywana w tej chwili Strategia rozwoju Warszawy, w której określona zostanie klasa drogi. Dokument ten określi ponadto horyzonty inwestycyjne do 2043 i po 2043 dla inwestycji transportowych i rozstrzygnie kwestię priorytetów w zakresie realizacji.

Zapytam o kolejność rozbudowy sieci metra. Czy strategia wyznaczy kierunek: np. czy najpierw powstanie cała M4, a potem dokończenie M3? 

 Strategia określi również horyzonty inwestycyjne do 2043 i po 2043 dla inwestycji transportowych, w których zawarta będzie kolejność realizacji prac nad rozbudową metra.

Za wygląd miasta w dużym mierze odpowiada główny architekt. Od ponad roku jest wakat na tym stanowisku. Jaki ma Pani pomysł na rozwiązanie tej sytuacji? 

 Pomysł jest tylko jeden. Innego być nie może. Konkurs na dyrektora. Pierwszy nie przyniósł rozstrzygnięcia, ponieważ żaden z kandydatów nie przekonał sądu konkursowego do siebie, do wizji rozwoju Warszawy. 

To, co dla mnie osobiście jest również niezwykle ważne, to znajomość procedur administracyjnych. Otoczenie prawne zmienia się niezwykle szybko. W bardzo krótkim czasie mierzymy się z fundamentalną zmianą ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Tworzymy plan ogólny dla całego miasta. Dokument całkowicie odmienny od dotychczas znanych nam planów miejscowych, czy studium. Na chwilę w przestrzeni prawnej pojawił się tzw. lex mieszkaniowy, by w przyszłym roku przestał obowiązywać, ale zastąpią go Zintegrowane Plany Inwestycyjne. (ZPI). 

Znajomość prawa, procedur, ale i struktury organizacyjnej naszego miasta, podział kompetencyjny między urzędem miasta a urzędami dzielnic ma niebagatelne znaczenie. Konkurs na dyrektora BAiPP ponowimy zaraz po wakacjach.

Co z uchwałą krajobrazową?

Przyszłość uchwały krajobrazowej. Czy po zmianie wojewody będzie uchwalana ponownie? 

Uchwała krajobrazowa w Warszawie przeszła długą drogę od momentu, gdy w styczniu 2020 roku Rada m.st. Warszawy przyjmowała ten dokument. Od tego czasu musieliśmy jako miasto zmierzyć się z rozstrzygnięciem nadzorczym ówczesnego Wojewody, które zaskarżyliśmy do Sądu Administracyjnego, potem zaś czekaliśmy na orzeczenia poszczególnych jego instancji. 

Po drodze miał miejsce również dość niekorzystny dla ducha całej uchwały wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który za sprzeczny z konstytucją uznał pewien bardzo istotny zapis ustawy krajobrazowej, stanowiący de facto jedno z jej założeń – kwestię dostosowania istniejących reklam w momencie wejścia w życie zapisów uchwały. Fakt ten w dość istotny sposób wpłynął na nasze prace. Kwestia ta jest nadal analizowana przez prawników, my jednak nie zawiesiliśmy naszych działań. Dokument, który aktualnie pracujemy, będzie miał zapisy odpowiednio dostosowane do nowych okoliczności.

Przygotowujemy wniosek do Rady Miasta o uchylenie starej uchwały i jednoczesne podjęcie nowej uchwały o przystąpieniu do sporządzenia uchwały krajobrazowej. Liczymy na to, że projekt uchwały wkrótce uda się poddać konsultacjom społecznym oraz w szybkim czasie przedłożyć Radzie m.st. Warszawy do uchwalenia.

Tymczasem w Buku (woj. wielkopolskie) 24 zastępy straży pożarnej walczą właśnie z ogniem w sklepie Biedronka. Oficjalne komunikaty mówią o „niewyjaśnionych przyczynach”, ale brak konkretów tylko podsyca niepokój.

Blackouty i eksplozje za granicą. Europa w ogniu

To nie tylko polski problem, ale i włoski. W Rzymie wybuchła stacja benzynowa, a w Casercie – na skutek awarii elektrycznej – zamknięto Pałac Królewski Burbonów, nie działają terminale, a tysiące ludzi odciętych jest od prądu.

Czeska sieć energetyczna też padła ofiarą masowej awarii.

- Część sieci przesyłowej jest pozbawiona zasilania, a zdarzenie to dotknęło również większość podstacji sieci przesyłowej – alarmował czeski operator ČEPS. Minister spraw wewnętrznych Vít Rakušan przyznał, że to jedna z najpoważniejszych awarii w ostatnich latach. 

Awaria Warszawskiego metra również nie przeszła bez echa w Europie - to pierwszy tak poważny przypadek pożaru podziemnej kolejki. Podstacje metra Racławicka płonęły przez wiele godzin, a spaleniu uległo 60 metrów instalacji zasilających metro.

Rząd milczy. „Nie jestem od spekulacji”

Na konferencji rzecznik rządu Adam Szłabka wygłosił długie przemówienie, które… nic nie wyjaśnia.

- Służby pracują, ministrowie jadą na miejsce, pomoc będzie udzielona – mówił, unikając odpowiedzi na pytania o przyczyny pożarów. 

Gdy dziennikarze zapytali o możliwość rosyjskiego sabotażu, odparł: „Nie jestem od spekulacji. Od tego są służby.”

To nie pierwszy raz, gdy władze wolą milczeć. W zeszłym roku za pożar centrum handlowego Marywilska 44 odpowiadały rosyjskie służby – ale tę informację ujawniła dopiero litewska prokuratura.

W sieci wrze. Jedni piszą o „zemście Putina”, inni o efektach upałów i zaniedbań infrastrukturalnych. Ruch Ostatnie Pokolenie krzyczy, że „planeta płonie”, a zwolennicy teorii spiskowych wskazują na zbyt wiele „zbiegów okoliczności”.

Tymczasem kolejne obiekty trafiają na listę strat. Jak długo jeszcze będziemy czekać na odpowiedź?

Dlaczego samorządy je wprowadzają? 

• Bo mieszkańcy boją się całodobowych sklepów alkoholowych.
• Bo z danych policji wynika, że to tam dochodzi do największej liczby niebezpiecznych zdarzeń.
• Do tego to ten alkohol, kupowany w nocy, często przez osoby nietrzeźwe, można łatwo wyeliminować. 

Każdy choć raz był na domówce, w czasie której w nocy ktoś wychodził po kolejną butelkę. Tak po prostu. Gdyby nie miał gdzie – nie kupiłby. To mit, że wtedy wszyscy przynieśliby więcej. 

Żadna z tych gmin nie podnosi alarmu, że tworzą się mety czy meliny z nielegalnym alkoholem. Pozostaje podstawowe pytanie… dlaczego w Warszawie takiego zakazu dalej nie ma? 
 

Dlaczego nie ma zakazu w Warszawie?

To zdumiewające, biorąc pod uwagę, że w maju/czerwcu 2024 roku w ankiecie aż 81 proc. badanych opowiedziało się za zakazem. Miasto w konsultacjach proponowało zakaz w godzinach 22-6. Ale po roku od konsultacji dalej nic się nie wydarzyło. Sprawę, na sesji budżetowej, podnieśli radni Lewicy/MJN. Przygotowali specyficzny happening polegający na wręczeniu radnym KO „małpek” z ich zdjęciami. Politycy byli oburzeni. Sesję przerwano i wybuchła awantura. Radni Lewicy/MJN chcieli głosować wprowadzenie zakazu, ale KO zablokowała ten projekt. 

Wtedy szef klubu KO Jarosław Szostakowski przyznał, że wniosek będzie procedowany w lipcu. Czyli na najbliżej sesji znów zacznie się dyskusja. Czy tym razem zakaz zostanie wprowadzony? 

Wydaje się, że radni KO są niezbyt chętni do wprowadzania takich przepisów. Stąd ten felieton kieruję w stronę Rafała Trzaskowskiego. „Rafał, musisz przekonać swoich ludzi”. Prezydent wielokrotnie tłumaczy, że Warszawa wyznacza europejskie trendy. Tym razem jest daleko w tyle nie tylko za Europą, ale także za polskimi miastami i miasteczkami. 

„Rafał, musisz!” – skoro radni są sceptycznie nastawieni, to może warto ich przekonać? Wziąć przykład z Krakowa, Wrocławia, Gdańska, Poznania, Bydgoszczy, Rzeszowa, Katowic, Słupska, Kielc, Bielsko-Białej…

– Prokuratura Rejonowa Warszawa-Praga Południe w Warszawie wydała postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Postanowienie to nie jest prawomocne – informuje prokurator Karolina Staros, rzeczniczka Prokuratury Okręgowej Warszawa-Praga

Resort nie zamierza jednak odpuszczać. Klimczak złożył zażalenie, więc sprawa może wrócić na wokandę.

Co z odszkodowaniami?

Dla aktywistów decyzja prokuratury to symboliczne zwycięstwo. – Minister Klimczak woli ścigać ludzi protestujących przeciwko autostradom niż zająć się transformacją transportu. Tymczasem miliony Polaków z mniejszych miejscowości nie mają jak dojechać do pracy czy lekarza – mówi Julia Keane, współzałożycielka Ostatniego Pokolenia.

– Nie ma wątpliwości, że Minister Klimczak zdradza wieś, jeśli zwalcza protesty walczące o transport publiczny – dodaje.

Klimczak od miesięcy zapowiada, że będzie domagać się od aktywistów odszkodowań za zniszczenia nawierzchni. GDDKiA miała wycenić straty po protestach, ale na razie nie ujawniono konkretnych kwot.

„Pokojowy opór” działa? 

Decyzja prokuratury to dla Ostatniego Pokolenia sygnał, że ich metody – choć kontrowersyjne – przynoszą efekty. – Dziś polskie prawodawstwo uznało nasze działania za słuszne. To napędzanie kryzysu klimatycznego przez rząd powinno być nielegalne – podkreśla Keane.

Aktywiści zapowiadają, że nie ustąpią, mimo grożących im kar.

Tymczasem resort infrastruktury nie rezygnuje z walki z protestami. Wcześniej Klimczak nazywał metody Ostatniego Pokolenia „absurdalnymi” i „niecywilizowanymi”, ostrzegając przed potencjalną tragedią. Teraz jednak to prokuratura – przynajmniej na razie – nie dała mu zielonego światła do ścigania aktywistów. Minister złożył więc zażalenie na decyzję prokuratury. Sprawa więc będzie się jeszcze toczyła.